» » » Mistrzowie rynków finansowych

Mistrzowie rynków finansowych. Rozmowy z najlepszymi amerykańskimi inwestorami i graczami giełdowymi

UWAGA! TRWA DODRUK KSIĄŻKI.
Zamówienia na ten tytuł zrealizujemy
po 13 kwietnia 2012 r.

Autor: Jack D. Schwager

Cena: 80,90 zł
Twoja cena brutto: 64,72 zł

Oszczędzasz: 16,18 zł (20%)

Szczegóły towaru:
Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - OFICYNA
Seria: SERIA GIEŁDOWA
Wydanie: 1
Rok publikacji: 2007
ISBN: 978-83-7526-154-7
Okładka: oprawa twarda z obwolutą
Format: B5 (176 x 250 mm)
Liczba stron: 416
Rodzaj: poradnik
Kod towaru: OFE-0252:W01D01;DODRUK

Realizacja: Realizacja do 14 dni roboczych.

opis

A A A

Tytuł oryginału: The New Market Wizards. Conversations with America's top traders

Publikacja ta w Stanach Zjednoczonych zaliczana jest do kanonu książek na temat inwestowania. Zawiera wywiady przeprowadzone przez Jacka Schwagera z inwestorami, którzy działają na różnych rynkach (akcje, forex, kontrakty futures) i stosują odmienne techniki inwestycyjne, a których łączy to, że odnieśli SUKCES.

Co o tym zadecydowało?

Po lekturze rozmów można wyciąnąć wniosek, że to nie stosowana metoda analityczna jest w tym wypadku najważniejsza. Okazuje się, że można zarabiać, wykorzystując zarówno analizę fundamentalną, jak i zupełnie inne podejścia do oceny inwestycji. Decydujące znaczenie mają pewne cechy i umiejętności, które autor wymienia w podsumowaniu swoich rozmów z traderami.

Książka jest przeznaczona nie tylko dla inwestorów i specjalistów zajmujących się badaniami rynków finansowych, ale także dla innych osób zainteresowanych rynkami finansowymi i ciekawych losów tych, którym udało się wygrać w świecie, gdzie znakomita większość przegrywa.

Czytelnikom gorzej orientującym się w problematyce rynków finansowych lekturę książki ułatwi zamieszczony na jej końcu słowniczek, w którym objaśniono specjalistyczne terminy pojawiające się w tekście.

Jakie czynniki zaprowadziły inwestorów do sukcesu? Warto to sprawdzić...

Description »

Zobacz spis treści »

Podziękowania
Przedmowa
Prolog

CZĘŚĆ I. PERSPEKTYWY

Nieszczęścia gry
Husajn zawiera złą transakcję

CZĘŚĆ II. NAJWIĘKSZY RYNEK ŚWIATA

Bili Lipschutz - walutowy sułtan

CZĘŚĆ III. KONTRAKTY TERMINOWE - RYNEK RÓŻNOŚCI

Kontrakty terminowe - zrozumienie podstaw gry
Randy McKay - gracz weteran
William Eckhardt - matematyk
Milczenie Żółwi
Monroe Trout - największy zysk przy najniższym ryzyku
Al Weiss - chodząca encyklopedia wykresów

CZĘŚĆ IV. ZARZĄDZAJĄCY FUNDUSZAMI

Staniey Druckenmiller - sztuka inwestowania metodą top-down
Richard Driehaus - sztuka inwestowania metodą bottom-up
Gil Blake - mistrz stałości
Victor Sperandeo - rynki też się starzeją

CZĘŚĆ V. GRACZE WIELORYNKOWI

Tom Basso - pan Spokój
Linda Bradford Raschke - słuchanie muzyki rynków

CZĘŚĆ VI. MASZYNA DO ZARABIANIA PIENIĘDZY

CRT - maszyna do gry
Mark Ritchie - Bóg na sali transakcyjnej
Joe Ritchie - teoretyk z intuicją
Blair Huli - mieć przewagę
Jeff Yass - matematyka strategii

CZĘŚĆ VII. PSYCHOLOGIA GRY NA GIEŁDZIE

Zen a sztuka gry na giełdzie
Charles Faulkner - umysł zdobywcy
Robert Krausz - rola podświadomości

CZĘŚĆ VIII. ZAKOŃCZENIE

(Tajemna) wiedza o rynku
Osobista refleksja

DODATEK: Opcje - zrozumieć podstawy

SŁOWNICZEK

Table of contents »

recenzja

"Mistrzowie rynków finansowych" to pierwsze polskie wydanie pozycji z klasycznej serii "Market Wizards" autorstwa Jacka Schwagera. Właśnie te książki, zawierające wywiady z najskuteczniejszymi inwestorami naszych czasów, przyniosły autorowi największą sławę i są bardzo często polecane jako lektury obowiązkowe dla osób zainteresowanych inwestowaniem na rynkach kapitałowych.

"Jest milion sposobów, aby zarobić pieniądze na rynku" - po lekturze tej książki czytelnicy na pewno zgodzą się z tym stwierdzeniem autora. Kolejne rozmowy Schwagera z graczami giełdowymi ukazują jak różne mogą być zasady inwestycyjne prowadzące do sukcesu finansowego w grze na giełdzie.
Czytając kolejne wywiady, nie tylko odkryjemy nowe metody inwestycyjne, ale również przekonamy się, że można zarabiać na wielu rodzajach rynków: forex, akcje, opcje, kontrakty terminowe itd., a zyskowność inwestycji nie zależy od horyzontu czasowego. Równie dobrze można osiągnąć sukces w daytradingu, spekulacji krótkoterminowej, jak i dzięki inwestowaniu długoterminowemu.

To książka warta polecenia każdemu, kto jest zainteresowany inwestycjami kapitałowymi. Osoby początkujące mogą dzięki niej poznać wady i zalety różnych stylów inwestowania, profesjonaliści zaś znajdą tu wiele inspiracji do udoskonalania stosowanych metod inwestycyjnych.

Tomasz Załęcki,
doradca inwestycyjny
Dom Maklerski PENETRATOR SA

Inwestor giełdowy poznaje swój fach całe życie albo szybko staje się byłym inwestorem. Często uczy się na swoich błędach i bywa, że traci kapitał i wypada z gry. O wiele lepiej jest więc wykorzystać cudze potknięcia, bo to mniej kosztuje i szkolić się na cudzych sukcesach. Dobrzy gracze jednak rzadko dzielą się z innymi swoją wiedzą, a jeszcze rzadziej robią to bezinteresownie. Dlatego warto przeczytać książkę Jacka Schwagera. Stwarza ona niezwykle rzadką okazję, by poznać ludzi inwestujących na rynkach finansowych i tajemnice ich sukcesu. (...) Jej zaletą jest umożliwienie głębszej refleksji nad samą istotą inwestowania. Bo nie są to tylko umiejętności techniczne, analiza, czasem spryt i przebiegłość. To przede wszystkim gra z samym sobą, ze swoją psychiką, cechami charakteru. Lektura tej książki pozwoli też na postawienie najbardziej dla inwestora zasadniczych pytań, a także na refleksję nad przyczynami porażek i sukcesów. Schwager, który sam jest profesjonalnym inwestorem, pyta o to swoich kolegów po fachu, którzy obracają miliardami dolarów i zarabiają miliony. (...) Można się dowiedzieć, jak funkcjonują rynki akcji, obligacji, walut, opcji, kontraktów terminowych i wielu innych instrumentów i nie jest to wiedza teoretyczna. Jak w wielu dobrych książkach poświęconych rynkom finansowym, również i w tej można znaleźć sporo prawd o inwestowaniu. Może niektóre z nich pomogą czytelnikom zarobić wielkie pieniądze (...).

Rzeczpospolita 2007-06-06

Zapis dwunastu rozmów ze znanymi inwestorami. Teoretycznie to książka dla tych, którzy zajmują się grą na giełdzie. Ale po lekturę powinni sięgnąć ci, którzy chcieliby zacząć grać, lecz się boją.

MANAGER MAGAZIN
(2007-10-01 Autor: AUTOR NIEZNANY)

fragment publikacji

"CZ. VIII. ZAKOŃCZENIE

8. Dobra gra nie powinna wymagać dużego wysiłku.

Zaraz. Czy przed chwilą nie mówiłem o ciężkiej pracy jako o warunku sukcesu w grze? Jakim cudem dobra gra na giełdzie może się wiązać z ciężką pracą i mimo to nie wymagać wysiłku? Nie ma w tym sprzeczności. Ciężka praca dotyczy procesu przygotowania - badań i obserwacji koniecznych do tego, by zostać dobrym graczem, a nie samego grania. W tym wypadku ciężka praca wiąże się z wizją, kreatywnością, uporem, pilnością, chęciami i zaangażowaniem. Ciężka praca nie oznacza, że sam proces inwestowania powinien być peten wysiłku. Z pewnością nie oznacza to męczenia się i walki z rynkiem. Wprost przeciwnie, im mniej męczący i bardziej naturalny proces inwestowania, tym większe szansę na sukces. Jak powiedział anonimowy gracz z rozdziału "Zeń a sztuka gry na giełdzie": "Podobnie jak w tucznictwie, jeśli w grze giełdowej pojawia się wysiłek, siła, napięcie, trud i zmęczenie, to źle to wróży. Tracimy synchronizację, nie jesteśmy w harmonii z rynkiem. Doskonała transakcja to taka, która nie wiąże się z żadnym wysiłkiem". Wyobraź sobie światowej klasy długodystansowca pokonującego co pięć minut kilometr za kilometrem. A teraz wyobraź sobie stutrzydziestokilogramowego kanapowego wieloryba próbującego przebiec kilometr w dziesięć minut. Zawodowy lekkoatleta przemyka koło nas z gracją, prawie bez wysiłku, mimo długiego dystansu i szybkiego tempa. Biegacz niemąjący kondycji walczy, dyszy i sapie jak syrenka podjeżdżająca pod niewielką górkę. Kto włożył więcej pracy i wysiłku? Kto odniósł większy sukces? Oczywiście światowej klasy lekkoatleta ciężko pracował w trakcie treningów, a jego wysiłki i zaangażowanie mają największe znaczenie dla osiąganego sukcesu.

9. Zarządzanie pieniędzmi i kontrola ryzyka.

Prawie każda z osób, z którymi przeprowadziłem wywiad, uważała, że zarządzanie pieniędzmi było ważniejsze od metody inwestycyjnej. Wiele potencjalnie zyskownych systemów czy taktyk gry doprowadziło do katastrofy, ponieważ graczowi stosującemu daną strategię zabrakło zasad kontrolowania ryzyka. Nie trzeba być matematykiem ani rozumieć analizy portfelowej, by zarządzać ryzykiem. Kontrola ryzyka może być tak prosta, jak opisana niżej metoda trzech kroków:
1. Nigdy nie ryzykuj w jednej transakcji więcej niż od 1 procenta do 2 procent portfela. (W zależności od twojego podejścia procent może być trochę większy. Radzę jednak nie przekraczać poziomu 5 procent).
2. Wyznacz punkt wyjścia, zanim zawrzesz transakcję. Wielu graczy, z którymi rozmawiałem, podało właśnie tę zasadę.
3. Jeśli stracisz pewną z góry określoną kwotę kapitału początkowego (np. 10 albo 20 procent), odetchnij trochę, przemyśl, co się nie udało, i zanim zaczniesz znowu grać, opracuj plan dający ci duże szansę na zysk.

(TAJEMNA) WIEDZA O RYNKU
W wypadku graczy z dużym kapitałem inwestowanie bardzo matych sum jest rozsądną alternatywą w stosunku do inwestowania bez ograniczeń. O taktyce znacznego zmniejszania wartości zawieranych transakcji w wypadku serii strat mówito wielu graczy, z którymi rozmawiałem.

10. Plan gry.

Próba wygrania na giełdzie bez planu gry jest jak próba zbudowania domu bez planów konstrukcyjnych - kosztowne btędy są prawie nieuniknione. Plan gry wymaga po prostu połączenia stosowanej taktyki gry z zarządzaniem pieniędzmi i zasadami zawierania transakcji. Krausz uważa, że brak planu gry jest źródłem wszystkich najważniejszych trudności, które napotykają gracze giełdowi. Driehaus podkreśla, że plan gry powinien odzwierciedlać naszą osobistą filozofię. Wyjaśnia, że bez filozofii działania nie uda nam się utrzymać zajętych pozycji i postępować zgodnie z planem gry w naprawdę trudnych chwilach.

11. Dyscyplina.

"Dyscyplina" to było chyba stówo najczęściej używane przez wyjątkowych graczy, z którymi udało mi się przeprowadzić wywiady, często wymieniane wręcz usprawiedliwiającym tonem: "Wiem, że słyszał pan to już milion razy, ale proszę mi wierzyć, że dyscyplina jest naprawdę bardzo ważna". Istnieją dwa podstawowe powody, dla których dyscyplina jest tak istotna. Po pierwsze, warunkuje utrzymanie właściwej kontroli ryzyka. Po drugie, dyscyplina jest potrzebna do tego, by postępować według przyjętej metody gry bez zastanawiania się na tym, które transakcje zawrzeć, a których nie. Jestem pewien, że prawie zawsze dokonujesz złego wyboru. Dlaczego? Ponieważ wybierasz transakcje wygodne, a jak wyjaśniał Eckhardt: "To, co daje nam zadowolenie, często okazuje się niekorzystne". I ostatnie - pamiętaj, że nie jesteś odporny na złe zwyczaje inwestycyjne i najlepsze, co możesz zrobić, to trzymać je w ukryciu. Wrócą, gdy tylko staniesz się leniwy czy niestaranny.

12. Zrozum, że to ty ponosisz odpowiedzialność.

Bez względu na to, czy wygrasz, czy przegrasz, ty jesteś odpowiedzialny za swoje wyniki. Nawet jeśli stanie się tak z powodu rady brokera, rekomendacji serwisu doradczego czy złego sygnału wygenerowanego przez system komputerowy, którego używasz, to ty jesteś odpowiedzialny za to, co się dzieje, ponieważ to ty podjąłeś ostateczną decyzję. Nigdy nie spotkałem wybitnego gracza, który winiłby innych za swoje straty.

13. Potrzeba niezależności.

Musisz myśleć samodzielnie. Nie ulegaj zbiorowej histerii. Jak podkreślił to Ed Seykota, gdy rzecz trafia na okładki ogólnokrajowych czasopism, zwykle trend jest już bliski końca.
Niezależność oznacza również samodzielne podejmowanie decyzji inwestycyjnych. Nigdy nie kieruj się opiniami innych. Nawet jeśli od czasu do czasu ktoś ci pomoże przy jednej czy dwóch transakcjach, słuchanie innych za każdym razem to dodatkowe koszty, nie wspominając o zaburzeniu własnego spojrzenia na rynek. Jak w Market Wizards stwierdził Michael Marcus:
- "Trzeba podążać swoją własną ścieżką. Jeśli połączysz siły dwóch graczy, od każdego z nich otrzymasz to, co najgorsze".
Z jednym z graczy, z którymi przeprowadzałem wywiady do Market Wizards, wiąże się pewna związana z tym tematem anegdota. Choć nawet z opaską na oczach i wsadzony do skrzyni spoczywającej na dnie basenu grałby lepiej niż ja, i tak był zainteresowany moimi poglądami na rynek. Pewnego dnia zadzwonił i powiedział: - "Co sądzisz o jenie?".
Rynek jena był jednym z tych kilku rynków, na których temat miałem akurat wyrobione zdanie. Na wykresie notowań pojawiła się formacja, która moim zdaniem oznaczała silne spadki. "Uważam, że jen będzie leciał prosto w dół, i otworzyłem krótką pozycję" - powiedziałem. Podał mi wtedy pięćdziesiąt jeden argumentów na to, że jen jest już wyprzedany i wkrótce zacznie rosnąć. Gdy odłożył słuchawkę, pomyślałem:
- "Jutro jadę na delegację. Przez kilka ostatnich tygodni nie szło mi na giełdzie najlepiej. Krótka pozycja na jenie to jedyna pozycja w moim portfelu. Czy w takiej sytuacji naprawdę mogę postąpić inaczej niż jeden z najlepszych graczy świata?". Postanowiłem zamknąć pozycję. Gdy kilka dni później wróciłem z podróży, okazało się, że kurs jena spadł o 150 punktów. Traf chciał, że tego samego popołudnia zadzwonił do mnie ten sam gracz. Gdy rozmowa zeszła na temat jena, nie mogłem się powstrzymać i zapytałem:
- A tak przy okazji, wciąż ma pan długą pozycję w jenie?
- O nie - odpowiedział - mam krótką.
Nie chodzi o to, że ten gracz próbował wprowadzić mnie w błąd. Wprost przeciwnie, gdy mówił coś o rynku, bardzo w to wierzył. Jednak tak dobierał czas zawierania transakcji, że prawdopodobnie zarobił pieniądze na obu pozycjach. W przeciwieństwie do niego ja skończyłem z niczym, nawet jeśli na początku dobrze wyczułem ruch rynku. Morał z tej opowieści jest taki, że nawet rada udzielona przez o wiele lepszego gracza może powodować niepożądane rezultaty.

14. Pewność siebie.

Niezachwiana wiara w zdolność ciągłego wygrywania na giełdzie była prawie powszechną cechą graczy, z którymi rozmawiałem. Doktor Van Tharp, psycholog, który prowadził wiele badań wśród graczy giełdowych i z którym wywiad zamieściłem w Market Wizards, twierdzi, że jedną z podstawowych cech dobrych graczy jest to, że wierzą, iż "wygrali grę, zanim się jeszcze zaczęła"."