Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Ustawa o gospodarce nieruchomościami z dnia 21sierpnia 1997 roku reguluje zasady, na jakich odbywa się:

• gospodarowanie nieruchomościami, które stanowią własność Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego,
• podział nieruchomości na określone typy,
• scalanie nieruchomości i ich dzielenie,
• pierwokup nieruchomości,
• wywłaszczanie nieruchomości oraz zwrot nieruchomości, które zostały wywłaszczone,
• partycypacja w kosztach budowy urządzeń o charakterze technicznym,
• wycena nieruchomości,
• gospodarowanie nieruchomościami będące przedmiotem działalności zawodowej.

Ustawa o gospodarce nieruchomościami określa organ właściwy w sprawach gospodarowania nieruchomościami, którym jest minister do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Organ doradczy ministra stanowi Państwowa Rada Nieruchomości, powoływana i odwoływana przez niego w drodze zarządzenia.

Ustawa określa i opisuje również cele publiczne, które odnoszą się do gospodarowania gruntami, nieruchomościami, budowy obiektów i ich utrzymaniem, a także opieki nad nieruchomościami stanowiącymi zabytki oraz pomniki.