Podejmowana przez autora problematyka resentymentu jest we współczesnej psychologii zupełnie nowa i oryginalna. Właściwie jest to dziewicze pole, przestrzeń psychologicznie niezagospodarowana i nieznana, która wymaga nie tylko mocnego zainteresowania badawczego, ale i nowego spojrzenia. Słusznie i z pokorą autor posługuje się określeniem „odsłaniania” tego obszaru, a nie pokazywania jego jako swoistego wypełnienia i zamknięcia w pewnej przestrzeni interpretacyjnej. Dlatego monografia jest cennym wkładem do współczesnej myśli psychologicznej, nie tylko na skalę krajową. Otwiera ona na nowe możliwości interpretacyjne, na nowe – dotychczas niezbyt znane czy pomijane – wymiary, których uwzględnienie pozwala na pełniejsze zrozumienie, tego co w nas ludziach jest tak istotnego i tak jeszcze pozostającego do wyjaśnienia. Autor uzyskał bardzo ciekawe i inspirujące wyniki badań w prezentowanej monografii. Jego praca jest pierwszą w literaturze psychologicznej, nie tylko polskiej, tak wnikliwie przeprowadzoną analizą pojęcia i zjawiska resentymentu. Autor nie daje rozstrzygnięć, czym jest resentyment, ale krok po kroku „odsłania” postrzeganie, rozumienie i znaczenie resentymentu dla rozwoju człowieka i jego relacji międzyludzkich. Ale jasnym jest, że postrzeganie resentymentu, przeżywanie resentymentu, doświadczanie resentymentu ma istotny i znaczący wpływ nie tylko na relacje jakie budujemy, ale i jakie nas budują.