Planując operację zajęcia Iwo Jimy na cztery dni i określając ją jako „spacer dla marines”, admirał Nimitz nawet przez moment nie przypuszczał, że stanie się ona jedną z najkrwawszych batalii II wojny światowej, którą historycy nazwą później „piekłem Iwo Jimy”. Japończycy bowiem od dawna spodziewali się ataku na tę wyspę. Dlatego też już jesienią 1944 roku wysiedlili z niej całą ludność cywilną i zaczęli wzmacniać siły miejscowego garnizonu, uzupełniając go weteranami walk z Birmy i Malajów, a więc doświadczonymi i zahartowanymi w bojach żołnierzami. Jednocześnie dowódcą garnizonu został mianowany generał Kuribayashi, zajadły militarysta i fanatyczny zwolennik budowy wielkiego japońskiego imperium.