Opracowanie „Potencjał hard i soft power wobec współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa państwa” to swoiste kompendium wiedzy z zakresu bezpieczeństwa państwa. Podjęta przez zespół autorski problematyka jest szczególnie istotna zwłaszcza obecnie w okresie gwałtownych zmian polityczno-wojskowych jakie dokonują się w systemie bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście trwającej za wschodnią granicą naszego państwa wojną Rosji z Ukrainą. z recenzji wydawniczej Prof. L. Kościeleckiego Głównym celem tej monografii naukowej jest zidentyfikowanie i zaprezentowanie obszarów potencjału narodowego możliwych do wykorzystania w odpowiedzi na współczesne zagrożenia bezpieczeństwa państwa. W publikacji tej zespół badawczy podjął się kwestii poszukiwań możliwości wykorzystania istniejących w kraju zasobów potencjału hard i soft power które mogą kreować pożądany poziom bezpieczeństwa państwa. Treści opracowania dowodzą, iż współczesne rozumienie bezpieczeństwa państwa jest nierozerwalnie związane z efektywnym zarządzaniem jego zasobami, zarówno polityczno-militarnymi, jak i społeczno-ekonomicznymi, a ich odpowiednie wykorzystanie determinuje stabilność, suwerenność i zdolność państwa do skutecznego reagowania na zagrożenia wewnętrzne i zewnętrzne. Założenie te determinuje strukturę opracowania, która dzieli je na dwie główne części, z której pierwsza dotyczy istniejących i potencjalnych zagrożeń bezpieczeństwa państwa, w wymiarze polityczno-militarnym i społeczno-ekonomicznym, druga zaś to charakterystyka istniejącego militarnego i pozamilitarnego potencjału Polski, w podziale na potencjał hard i potencjał soft power. Interdyscyplinarność, uniwersalizm i aktualność podjętej w monografii tematyki mogą zainteresować szerokie grono odbiorców, teoretyków i praktyków, zarówno ze środowiska wojskowego, jak i cywilnego. Prezentowane treści mogą być źródłem wiedzy dla osób poszukujących informacji z obszaru związanego z szeroko pojętym bezpieczeństwem Polskii mogą być wykorzystane przez szerokie spektrum użytkowników, m.in. przez osoby reprezentujące administrację państwową, decydentów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i obronność państwa, osób wywodzących się ze struktur armii, w tym przede wszystkim kadry dowódcze SZ RP, reprezentantów organizacji pozarządowych, dyplomatów, przedstawicieli organizacji międzynarodowych – szczególnie zajmujących się bezpieczeństwem i pokojem, dziennikarzy, jak również pracowników nauki, dydaktyków, czy studentów – głównie akademii wojskowych, bądź uczelni cywilnych poszukujących praktycznych i bezpiecznych źródeł wiedzy z zakresu bezpieczeństwa państwa.