Reformy systemu oświaty w sektorze szkolnictwa zawodowego powinny podlegać nieustannej weryfikacji zarówno z punktu widzenia efektywności kształcenia, jak i konkurencyjności placówek oświatowych. Główną tezą pracy jest wykazanie nieefektywności zmian systemowych w sektorze edukacji zawodowej oraz przedstawienie implikacji na alokację kwalifikacji zawodowych na rynku pracy i obniżenie poziomu dobrobytu społecznego w regionie.Badania przedstawione w pracy pokazały, że efektywność kształcenia w sektorze edukacji zawodowej uzależniona jest od struktury redystrybucji środków budżetowych oraz alokacji zasobów kwalifikowanych w kontekście potrzeb regionalnego rynku pracy. Analiza efektywności zmian w szkolnictwie zawodowym została przeprowadzona w oparciu o nieparametryczną metodę DEA (Data Envelopment Analysis). Empiryczna część pracy potwierdziła znaczny stopień nierówności i niestabilności jednostek decyzyjnych systemu edukacji. Natomiast następstwa przemian reformatorskich wykazały niski stopień adaptacji zasobów kwalifikowanych na rynku pracy oraz wysoki poziom dyferencjacji relacji nakładów i efektów w edukacji zawodowej. Ponadto, wyznaczone technologie optymalne dla jednostek decyzyjnych pozwoliły oszacować wielkość subwencji oświatowej i stopień zatrudnialności zasobów kwalifikowanych na regionalnym rynku pracy.Aplikacyjną sferę badań empirycznych uznała prof. UG, dr hab. Teresa Kamińska. Oryginalnym osiągnięciem naukowym publikacji jest opracowanie nowatorskiej koncepcji algorytmu podziału części oświatowej w sektorze szkolnictwa zawodowego (T. Kamińska, 2013). Skuteczność badań nad sektorem edukacji potwierdziły również opinie i refleksje prof. UG, dr hab. H. Treder i prof. US, dr. hab. W. Jareckiego. W rekomendacjach środowiska naukowego podkreślono wartościowe rezultaty badawcze oraz spójnie logiczną koncepcję pracy (H. Treder, 2014), a także oceniono dorobek naukowy autorki jako rzetelne i twórcze studium badań nad efektywnością (W. Jarecki, 2014).Doświadczenia z przeprowadzonych reform w sektorze szkolnictwa zawodowego oraz wprowadzane w tym okresie zmiany powinny nastąpić przy zastosowaniu instrumentów i mechanizmów stymulujących poprawę jakości i efektywności placówek edukacji zawodowej. Tok rozważań teoretycznych potwierdził, że przyjęte przez jednostki decyzyjne mechanizmy rynku usług oświatowych nie sprzyjają tworzeniu przewagi konkurencyjnej placówek edukacji zawodowej.