Podobnie jak część pierwsza, ten tom również zawiera 200 zapisów EKG z krótkimi, skoncentrowanymi na istotnych informacjach, opisami przypadków. Jednakże w odpowiedzi na niezwykle entuzjastyczne przyjęcie pierwszego tomu autorzy zdecydowali się na zwiększenie poziomu trudności prezentowanych elektrokardiogramów, ale bez nadmiernego wgłębiania się w kazuistykę – wszystkie opisywane sytuacje są prawdziwymi zdarzeniami z izby przyjęć, a więc takimi, którym lekarz medycyny ratunkowej musi być zawsze gotów stawić czoło. Ponadto większy nacisk położyli na zaburzenia rytmu, co znalazło odzwierciedlenie w pierwszym rozdziale całkowicie poświęconym interpretacji dysrytmii, przede wszystkim w oparciu o zapisy rytmu serca.