Aleksander Zarzycki (1834–1895) — pianista, kompozytor, dyrygent i organizator życia muzycznego — przez dekady pozostawał w cieniu wielkich nazwisk swojej epoki. Książka Wiolety Muras przywraca mu należne miejsce w historii dziewiętnastowiecznej kultury muzycznej, ukazując człowieka, który nie szukał poklasku, lecz głębi wyrazu. To pierwsze tak obszerne, źródłowo udokumentowane opracowanie — na podstawie archiwów, prasy i ikonografii autorka odtwarza losy artysty, odsłania nieznane epizody i porządkuje rozproszone informacje. Książka prowadzi czytelnika przez różne obszary aktywności Zarzyckiego: od kariery pianistycznej i kompozytorskiej, przez pracę organizatorską, po działalność pedagogiczną i filantropijną. Analizuje repertuar koncertowy, recepcję krytyczną, relacje z wybitnymi muzykami oraz wpływ Zarzyckiego na rozwój instytucji muzycznych w Warszawie. Przez liczne odniesienia i konteksty społeczne tworzy portret artysty, który łączył europejski poziom z lokalnym zaangażowaniem, kształtując tożsamość muzyczną Polaków. Oblicza działalności muzycznej Aleksandra Zarzyckiego to panorama dziewiętnastowiecznej kultury muzycznej, w której — dziś niemal zapomniany — był ważną postacią: jako dyrektor Instytutu Muzycznego i Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, autor pieśni, walców, polonezów, utworów religijnych i kameralnych, koncertujący w Warszawie, Lipsku, Paryżu czy we Lwowie. Dzięki bogactwu źródeł i precyzyjnej analizie książka jest cennym kompendium dla muzykologów oraz badaczy epoki. Dla miłośników biografii to poruszająca opowieść o człowieku, który żył muzyką i który poświęcił jej krzewieniu niemal całe swoje życie.