Stając na wysokości swego powołania autor biografii Władysława Andersa napotyka na niejedną przeszkodę. Jest zobowiązany trafnie rozpoznać działalność  generała, oddzielając prawdę od mitów oplatających jego osobę. Mając prawo pozostać z uznaniem dla decyzji, które podejmował nie może ich oceniać, a zrozumieć i wyjaśnić motywy, jakimi się kierował. Nie mając wyboru musi dostrzec w Andersie nie tylko dowódcę, ale i polityka, skazywanego na poszukiwanie rozwiązań, jeśli nie najlepszych, takie nie zawsze były możliwe, to ocalających wartości uznane przezeń za niezbywalne. Książka Pawła Ziętary spełnia wszystkie te wymogi. Jest świetnie napisaną, udokumentowaną zgodnie z zasadami sztuki opowieścią o newralgicznym fragmencie biografii generała Andersa. Czasach, w których splatają się najważniejsze wyzwania, jakim musiał sprostać, chcąc pozostać wierny powinnościom nakładanym przez historię.
Prof. Rafał Habielski, Uniwersytet Warszawski

 Generał Władysław Anders, jedna z najważniejszych postaci polskiej 20-wiecznej historii, nie doczekał się jak dotąd pełnej biografii. Okres emigracyjny, wydaje się szczególnie zaniedbany. Książka Pawła Ziętary to pierwszy krok w kierunku wypełnienia tej luki. Napisana z pasją, pieczołowicie rekonstruuje działania, wypowiedzi i przemyślenia generała z okresu włoskiego, kiedy jeszcze dowodzi II Korpusem, ale też kiedy, podobnie jak i wielu jego podkomendnych, z uchodźcy wojennego walczącego o powrót do ojczyzny, przeistacza się w emigranta. Znakomity styl sprawia, że jest to wciągająca lektura, a klarowna argumentacja i bogata dokumentacja dają pewność obcowania z historiografią najwyższej próby.
dr hab. Sławomir Łukasiewicz, prof. KUL