Książę Mieszko I, oprócz chrztu Polski, zasłynął zwycięstwem odniesionym w 972 roku pod Cedynią nad margrabią Hodonem, władcą saskiej Marchii Łużyckiej, wspieranym przez możnowładcę Zygfryda z Walbecku. Było to pierwsze znane w dziejach starcie polsko-niemieckie, w dodatku zakończone sukcesem, dlatego po wiekach zyskało rangę narodowego mitu. Historycy dysponujący króciutkimi wzmiankami źródłowymi od dawna spierają się o powody wyprawy Hodona oraz o to, gdzie stoczono bitwę i jaki był jej przebieg. Nie ma pewności, że doszło do niej pod obecnym miastem Cedynia w województwie zachodniopomorskim, położonym w pobliżu Odry (w średniowieczu znajdował się tam gród strzegący przeprawy); wskazuje się na inne lokalizacje, także w granicach współczesnych Niemiec. Z kroniki biskupa Thietmara, syna Zygfryda z Walbecku, wiemy, że ważną rolę w zwycięstwie odegrał brat Mieszka Czcibor. O początkach państwa polskiego, polityce Mieszka I i wojskowości jego epoki zajmująco i barwnie pisze Paweł Rochala