Ta książka nie jest pomyślana ani jako akt oskarżenia, ani jako akt obrony. To próba uczciwej rozmowy o tysiącu lat sąsiedztwa.

Rozmowa dwóch znakomitych historyków jest opowieścią o dziesięciu wiekach obecności Żydów w Polsce. O fascynujących dziejach żydowskich wspólnot, kształtowaniu się ich kultury i zmieniających się relacjach polsko-żydowskich.

Autorzy nie zadowalają się prostymi odpowiedziami. Prowadzą czytelnika zapomnianymi uliczkami wspólnej historii i pytają o to, jak dziś ją opowiadamy. Dlaczego na tysiąc lat sąsiedztwa patrzymy przede wszystkim z perspektywy kilku dekad XX wieku? Jak przywrócić znaczenie wcześniejszym stuleciom, nie traktując ich jedynie jako prologu do Zagłady?

Ta książka poszerza perspektywę trwającej od lat dyskusji o relacjach polsko-żydowskich. Nie pomija tragedii, ale nie sprowadza do nich całego doświadczenia sąsiedztwa. Pokazuje przeszłość bogatszą i bardziej złożoną, niż pozwalają dostrzec współczesne spory.

Jest sprawdzianem, czy potrafimy rozmawiać o przeszłości bez oskarżeń i bez ucieczki.