Na początku XX wieku za sprawą odkryć Einsteina dokonała się rewolucja, która odmieniła nasze rozumienie przestrzeni, czasu, ruchu, grawitacji i promieniowania. Hanoch Gutfreund i Jürgen Renn opisują genezę i kontekst jego nowatorskich badań i starają się obalić głęboko zakorzeniony mit Einsteina jako samotnego geniusza, który doprowadził do przewrotu w fizyce samą siłą swojego umysłu. Jeśli chcemy zrozumieć, jak zrodziła się fizyka współczesna, musimy prześledzić długą historię ewolucji wiedzy.

Gutfreund i Renn zaczynają od przedstawienia najważniejszych struktur systemu wiedzy fizyki klasycznej, które były punktem wyjścia dla Einsteina. Analizując jego odkrycia z 1905 roku i późniejsze, opisują proces, w wyniku którego wykształciły się nowe pojęcia tworzące podstawy fizyki współczesnej. Zapoczątkowane wówczas przemiany doprowadziły ostatecznie do powstania mechaniki kwantowej i ogólnej teorii względności, które obecnie stanowią dwa główne filary pojęciowe nowoczesnej fizyki, ale charakteryzują się odrębnymi, niemożliwymi do uzgodnienia podejściami.

Einstein nie mógł się pogodzić z istnieniem takiej pojęciowej dychotomii i rozpoczął poszukiwanie zunifikowanego opisu fizyki – tym badaniom poświęcił resztę swojego życia.