Praca dotyczy relacji interpersonalnych i międzyorganizacyjnych w instytucjach zajmujących się ochroną zdrowia. Zdaniem autorki zaburzenia komunikacji przekładają się na obniżenie poziomu usługi zdrowotnej. Oprócz technicznych aspektów porozumiewania się, na poprawę jakości usług, w tym podstawową relację lekarz – pacjent, mogą wpływać elementy pozamedyczne: uczucia i emocje. Autorka dowodzi, że analiza stosunków interpersonalnych w organizacjach ochrony zdrowia pozwala odkryć potencjał tkwiący w jakości relacji, którego wykorzystanie zapewni bezpieczeństwo i dobry poziom świadczonych usług zdrowotnych.