W opracowaniu poruszono problem wzajemnych relacji między obowiązującymi w sektorach sieciowych przepisami prawa konkurencji oraz regulacji sektorowej, rozważając to zagadnienie na płaszczyźnie materialnoprawnej, proceduralnej oraz instytucjonalnej. Na płaszczyźnie materialnoprawnej w pracy argumentuje się, dlaczego aksjologia prawa konkurencji powinna być przesądzająca dla interpretacji nakazów i zakazów zawartych w przepisach regulacji sektorowej. W płaszczyźnie proceduralnej praca przyjmuje dopuszczalność paralelnego stosowania prawa konkurencji i przepisów regulacji sektorowej do tych samych stanów faktycznych, proponując określone rozwiązania procesowe ułatwiające wówczas praktyczną aplikację obu grup przepisów. W płaszczyźnie instytucjonalnej praca opowiada się za utrzymaniem odrębności organów ochrony konkurencji oraz organów regulacyjnych, uwypuklając równocześnie zalety transgranicznej współpracy tych organów, i to zarówno w ramach tzw. sieci zdecentralizowanych, jak też scentralizowanych.