Sprzeciw prokuratora należy do najważniejszych instrumentów służących ochronie praworządności w postępowaniu administracyjnym. Mimo istotnego znaczenia tej instytucji dla kontroli legalności działań administracji publicznej, jej charakter prawny, zakres stosowania oraz funkcje nadal budzą wiele wątpliwości w doktrynie i praktyce.

Publikacja została poświęcona tematyce sprzeciwu prokuratora uregulowanej w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego. Autor przedstawia tę instytucję nie tylko z perspektywy procesowej, lecz także w szerszym kontekście ustrojowej roli prokuratury jako organu stojącego na straży praworządności oraz ważnego elementu systemu kontroli administracji publicznej.

W opracowaniu omówiono genezę sprzeciwu prokuratora, jego cele i funkcje, przedmiot zaskarżenia, charakter jako sui generis nadzwyczajnego środka prawnego, a także katalog nadzwyczajnych postępowań weryfikacyjnych, które mogą zostać uruchomione w wyniku jego wniesienia. Szczegółowej analizie poddano również przesłanki dopuszczalności i niedopuszczalności sprzeciwu oraz kwestie związane z jego wniesieniem, rozpoznaniem i załatwieniem.

Autor odpowiada na zasadnicze pytania dotyczące miejsca sprzeciwu prokuratora w systemie prawa administracyjnego, jego skuteczności jako instrumentu ochrony praworządności oraz relacji między działalnością prokuratury a systemem nadzwyczajnej weryfikacji aktów administracyjnych.

Książka jest przeznaczona dla prokuratorów, asesorów prokuratury, aplikantów Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, sędziów sądów administracyjnych oraz pracowników administracji publicznej stosujących przepisy postępowania administracyjnego.