Facebook

Bannery_KC_KK_Lato_SPRING-3242_1920x60_KC_KK.jpg [54.30 KB]

Kategorie
Kategorie
Strefa Aplikanta
Promocja dnia
Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z,
-10%
Pojedynczy numer
Bestseller
Nowość
Zapowiedź

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Nr 125

Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej (ZNUJ PPWI) są kontynuacją serii Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej (ZNUJ PWiOWI), wydawanej od 1973 r.

Przejdź do prenumeraty
Wybierz inny numer czasopisma
Rok
80,10 80,10
Cena regularna: 89,00
89,00
0,00
PROMOCJA RABAT -10 %
Produkt został dodany do koszyka Idź do koszyka
Wartość koszyka zostanie przeliczona na złotówki.
Your order will be calculated into Polish currency (ZŁ).
Produkt został dodany do schowka Idź do schowka
Produkt archiwalny Chwilowo niedostępny
Sprawdź podobne

Opis produktu

Czasopismo jest kwartalnikiem. Od połowy 2008 r. jest wydawane przez Wolters Kluwer Polska SA i ukazuje się regularnie pod koniec ostatniego miesiąca danego kwartału. Na jego łamach są publikowane artykuły poświęcone problematyce prawa autorskiego i praw pokrewnych, prawa ochrony konkurencji oraz prawa informacyjnego – w aspekcie krajowym, a także międzynarodowym. Czasopismo jest dedykowane specjalistom z zakresu prawa własności intelektualnej, zarówno praktykom, jak i pracownikom naukowym.

Spis treści

Rozwiń Zwiń



Dorota Sokołowska

str. 5

Anna Kawalec

str. 20

Daria Katarzyna Gęsicka

str. 33

Emilia Chmielewska

str. 45

Jan Markiewicz

str. 71

Katarzyna Wiese

str. 84

Marlena Jankowska

str. 99




Dorota Sokołowska
Konsekwencje przyjęcia modelu współtwórczości utworu audiowizualnego dla stosowania art. 70 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Przyjęta w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4.02.1994 r. 1 koncepcja budowy utworu audiowizualnego, opartej - jak można by niesłusznie prima facie sądzić - na współtwórczości, od początku obowiązywania ustawy pozostaje zasadniczo bez zmian. Wprawdzie w 2000 r. do grona współtwórców dołączono operatora obrazu, jednak ta korekta nie wpływa na wydźwięk art. 69 p.a.p.p., zgodnie z którym współtwórcami tego utworu są osoby, które wniosły wkład twórczy w jego powstanie, a w szczególności: reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego, twórca stworzonych dla utworu audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych oraz twórca scenariusza. Pomimo tak stanowczo brzmiącej treści przepisu w doktrynie zgłaszane są istotne zastrzeżenia prowadzące w ostatnich latach do uznania utworu audiowizualnego za wytwór intelektualny o charakterze hybrydalnym.

Początek strony


Anna Kawalec
Performing arts w świetle prawa autorskiego i praw pokrewnych - pomiędzy terminologią prawa a światem sztuki
Wraz z rozwojem specjalizacji w działaniach człowieka wykształciły się specyficzne narzędzia językowe. Źródeł tego procesu w kulturze śródziemnomorskiej można się dopatrzyć w klasyfikacji Arystotelesa, który w różnych miejscach swoich prac stosował podział na theoria, praxis oraz poiesis. Współczesność, pod wpływem zwłaszcza kultury technicznej, kontynuuje tendencję do separatystycznego ujmowania dziedzin ludzkiego działania, dostrzega jednak konieczność holistycznego ujęcia człowieka, jego czynów i wytworów. Podjęty w poniższej wypowiedzi problem lokuje się na tym szeroko zarysowanym tle. Głównym zagadnieniem artykułu jest porównanie języka sztuki, tradycyjnie utożsamianej z poiesis, czyli ludzką wytwórczością, a terminologią prawa odnoszącą się do ludzkiego praxis. Oba systemy językowe nie przystają do siebie, mimo że należą do wspólnego języka narodowego. Konsekwencje tej nieprzystawalności mogą być jednak dla kultury destrukcyjne. Wysiłki profesjonalnych gremiów do ustanawiania przepisów, zwłaszcza niezwykle ważnych w obliczu kultury pod hasłem kreatywności i oryginalności przepisów prawa autorskiego, są więc dziś w pełni zrozumiałe. Konstruktywne są także próby przystosowania narzędzi językowych, którymi posługują się dwie korelujące w życiu społecznym dziedziny sztuki i prawa.

Początek strony


Daria Katarzyna Gęsicka
Publiczne udostępnianie utworu w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22.05.2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym państwa członkowskie powinny zapewnić autorom wyłączne prawo do zezwalania lub zabraniania na jakiekolwiek publiczne udostępnianie ich utworów, drogą przewodową lub bezprzewodową, włączając podawanie do publicznej wiadomości ich utworów w taki sposób, że osoby postronne mają do nich dostęp w wybranym przez siebie miejscu i czasie. Uprawnienie do rozpowszechniania utworu oraz decydowania o jego rozpowszechnianiu przez osoby trzecie stanowi jedno z uprawnień wyznaczających treść monopolu autorskoprawnego, w szczególności w obliczu nowych środków komunikacji nabiera ono istotnego znaczenia. Nowe zjawiska oraz nowe sposoby komunikacji rodziły i nadal rodzą liczne pytania o to, gdzie przebiega granica między monopolem twórcy a interesem społeczeństwa. Dotyczy to w szczególnej mierze rozpowszechniania utworów w postaci cyfrowej. Już w 1987 r. austriacki Sąd Najwyższy stanął przed zadaniem rozstrzygnięcia, czy udostępnianie utworu w sieciach teleinformatycznych ma charakter publiczny. To, co współcześnie w kontekście postanowień Traktatu WIPO o prawie autorskim oraz dyrektywy 2001/29/WE nie budzi żadnych kontrowersji, w latach 80. XX w., gdy Internet dopiero raczkował oraz brakowało stosownych aktów prawnych, mogło budzić zastrzeżenia z uwagi na fakt, że użytkownicy nie uzyskują dostępu do utworu w tym samym czasie i miejscu, jak w przypadku np. autorskiego odczytu książki bądź wyświetlenia filmu w kinie, ale w sposób sukcesywny, tak iż dopiero po upływie pewnego czasu można mówić o publicznym odbiorze utworu. Sąd Najwyższy Austrii w orzeczeniu z 27.01.1987 r. stwierdził, że także takie sukcesywne udostępnianie utworu ma charakter publiczny.

Początek strony


Emilia Chmielewska
Nadużywanie prawa do znaku towarowego poprzez jego używanie w funkcji wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego
Praktyka rejestrowania znaków, które pełnią następnie w obrocie funkcje gwarancyjne lub certyfikujące, cechuje się pewnym chaosem i nierzadko obarczona jest wadami. Jedną z nich jest całkowite pomijanie reżimu rejestracji i ochrony wspólnych znaków towarowych gwarancyjnych i zastępowanie go reżimem ochrony zwykłych znaków towarowych, co pozwala na uniknięcie wymogów spełnienia licznych formalności i ułatwia używanie znaku w obrocie (zwłaszcza z uwagi na brak konieczności posiadania i używania regulaminu znaku, który w odniesieniu do wspólnych znaków towarowych gwarancyjnych jest wymagany przy rejestracji, a jego używanie w obrocie jest obligatoryjne). Wprowadzenie przez ustawodawcę ochrony znaków towarowych oraz znaków wspólnych i wspólnych znaków towarowych gwarancyjnych jako odrębnych od siebie kategorii prawnych nie oznacza jednak dowolności wyboru jednego z nich dla podmiotów zainteresowanych zagwarantowaniem sobie wyłączności używania danego oznaczenia. Wybór powinien być ściśle powiązany z funkcjami, jakie ma pełnić zarejestrowane oznaczenie. Korzystanie z uprawnień, jakie daje prawo z rejestracji, poza funkcjami danego rodzaju oznaczenia (w szczególności w funkcjach zastrzeżonych dla innej kategorii oznaczeń), może być uznane za nadużycie uzyskanego prawa.

Początek strony


Jan Markiewicz
Utrudnienie dostępu do rynku jako przesłanka czynu nieuczciwej konkurencji w postaci pobierania innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży
W dominującej opinii linii orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego (dalej jako SN) pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży zawsze utrudnia dostęp do rynku uiszczającemu je przedsiębiorcy, a zaistnienie tej okoliczności samo w sobie przesądza, że popełniono czyn nieuczciwej konkurencji opisany w art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Utrudnienie dostępu do rynku nie jest zatem w istocie uznawane za przesłankę stosowania zawartego w tym przepisie zakazu. Takie stanowisko orzecznictwa nie uwzględnia celu regulacji, struktury ustawy i opiera się na dowolnym rozumieniu pojęć "rynek" i "utrudnienie dostępu do rynku", słusznie zatem jest powszechnie krytykowane w doktrynie.

Początek strony


Katarzyna Wiese
Dobrowolne poddanie się karze pieniężnej - uwagi krytyczne do znowelizowanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów
Nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, podpisana 30.06.2014 r. przez Prezydenta RP, stawia sobie za cel zwiększenie skuteczności obecnie obowiązujących przepisów przy jednoczesnym wzmocnieniu gwarancji praw przedsiębiorcy. Z materiałów legislacyjnych jasno wynika, że myślą przewodnią zmiany ustawy było skrócenie czasu trwania postępowania antymonopolowego. Jednym z przewidzianych w nowej ustawie narzędzi, które mają służyć realizacji tych założeń, jest procedura dobrowolnego poddania się karze pieniężnej. Zarówno zdecydowane dążenie do przyspieszenia postępowania, jak i zastosowanie prawnokarnej terminologii dla postępowania administracyjnego mogą budzić obawy o zapewnienie przedsiębiorcom możliwości wykonywania prawa do obrony. Niniejszy artykuł stanowi analizę elementów proponowanej procedury pod kątem jej zgodności ze standardami praw procesowych. Jako że instytucja dobrowolnego poddania się karze pieniężnej wzorowana jest na stosowanym w sprawach kartelowych na poziomie Unii Europejskiej postępowaniu ugodowym, przy ocenie przeprowadzone zostanie także porównanie europejskiego pierwowzoru z jego polskim odpowiednikiem.

Początek strony


Marlena Jankowska
Ghostwriting revisited
This paper tries to concisely explain how to use copyright paradigms while discussing the ghostwriting issue. It aims to group together relevant material concerning ghostwriting, and in particular presents a philosophical background for the transferable bond between an author and his work, explains the wider understanding of the ghostwriting phenomenon, sheds some light on various constructions that have been applied in the copyright laws of selected countries, and tries to find out whether there is a place in Polish copyright law for ghostwriting, even if only to a certain degree. Therefore, this paper takes a comprehensive look at the application of various legal interpretations concerning ghostwriting in selected legal systems in order to explore it from the standpoint of Polish law.

Początek strony


Table of contents

Rozwiń Zwiń


Dorota Sokołowska
  • Consequences of adopting the model of co-authorship of an audio-visual work for applying Art. 70(21) of the Act on Copyright and Neighbouring Rights
  • p. 5

    Anna Kawalec
  • Performing arts in the light of copyright and neighbouring laws: between legal terminology and the world of art.
  • p. 20

    Daria Katarzyna Gęsicka
  • Communication to the public in the light of CJEU's judicial decisions
  • p. 33

    Emilia Chmielewska
  • Abuse of the right in trade mark by using it as a collective guarantee trade mark
  • p. 45

    Jan Markiewicz
  • Restriction of market access as a prerequisite for acts of unfair competition of collecting fees other than commercial margins for accepting goods for sale
  • p. 71

    Katarzyna Wiese
  • Voluntary submission to a financial penalty: critical remarks on the amendment to the Polish Competition Protection Act
  • p. 84

    Marlena Jankowska
  • Ghostwriting revisited
  • p. 99




    Dorota Sokołowska
    Consequences of adopting the model of co-authorship of an audiovisual work for applying Art. 70(21) of the Act on Copyright and Neighbouring Rights
    What had fundamental influence on the current wording of Art. 70 ACNR was the judgment of the Constitutional Court dated 24 May 2006. Since 1 November 2006, the group of persons entitled to the so-called additional remuneration regulated in Art. 70(21) ACNR has included all co-authors of an audio-visual work, as well as all performing artists. When determining the fullest possible list of categories of co-authors of an audio-visual work, those to be considered first are the persons listed in Art. 69 and Art. 36(4) ACNR, but also more than 20 other persons identified by legal literature and case law.
    It is important that in international legal space the construction of audio-visual work as a co-authored work was not imposed, there is only a mention of this being a possibility. In addition, due to conclusions resulting from EU case law, only the person referred to as the main director should always be taken into account as entitled to the so-called additional remuneration.
    For decades in the Polish case law and literature saw the so-called co-authors' agreement, which is not a normative term, as a necessary condition for co-authorship. It is hard to accept the different understanding of co-authorship in the domain of audio-visual works than that presented in Art. 9 ACNR, enriched with the achievements of literature and case law over the period of validity of three Polish copyright laws. But the dominant perception of co-authors' agreement means that, apart from the main director, as a result of examining whether such an agreement exists, other persons are probably deprived of the right to the remuneration specified in Art. 70(21) ACNR. But we should decidedly oppose any interpretation of Art. 70 (21) ACNR which deprives anyone who has creatively contributed to the creation of an audio-visual work of the royalties granted by statute. For the above reason this article presents de lege ferenda conclusions intended to review the statutory construction of audio-visual work.

    Back to top


    Anna Kawalec
    Performing arts in the light of copyright and neighbouring laws: between legal terminology and the world of art
    A special role in contemporary culture is played by the manufacturing arts: technical and artistic ones. They set the direction and pace of development of culture, which W. Tatarkiewicz described as a culture under the banner of creativity and originality. In these areas, the copyright law is the branch that adapts most dynamically to the changing socio-cultural conditions. The current law on copyright and neighbouring rights was enacted in 1994 and it omits many situations, e.g. artistic ones, which are typical of the present times. Among these phenomena the performing arts occupy a special place. Performing arts are not, of course, a new phenomenon. The end of the 20th century and the beginning of the 21st century transformed their identity, introducing significant modifications (e.g. the "genre" of performance art, the emphasis on interactivity between the performers and the audience, the intensive involvement of the latter, the abolition of the category of artistic illusion). These accents provoke changes in attitudes not only of artists, but also of mass and elite audiences; they also require the legislators to formulate new rules or modify existing ones. The language of legal documents, in order to be effective and culture-stimulating, needs verification. The verification consists in return to, and confrontation with, the current situation of cultural and artistic activities.
    The paper is to serve as a basis for discussion of compatibility of the legal language to the reality of art, especially of performance arts. Reference is made to some of the problems associated with the separability of semantic fields of terms used in the legal vocabulary and the actual vocabulary of performing arts. The focus is on the problems of the object and the subject of copyright in the context of the specific nature of performing arts.

    Back to top


    Daria Katarzyna Gęsicka
    Communication to the public in the light of CJEU's judicial decisions
    The purpose of the article is to present a comprehensive study on the interpretation of the exclusive right to communicate work to the public. In the first part of the article the author presents introductory remarks on the semantics of Art. 3(1) of the InfoSoc directive. The second part contains an analysis of the most significant judicial decisions of the Court of Justice of the European Union, in which the court interprets the legal premises of communication to the public. The author underlines CJEU's lack of consistency: the Court held that in some instances it was not necessary to communicate copyrighted works to a new public (in ITV v. TVCatchup case) for the communication to infringe copyright and in other instances the communication did not have to bring financial benefits in order to constitute copyright infringement. In the third part of the article the author analyses linking services in terms of communication to the public and CJEU's opinion on the subject matter expressed in the Svensson case (C-466/12). The fourth part of the paper is a presentation of US courts' judicial decisions on linking services and their legal qualification.

    Back to top


    Emilia Chmielewska
    Abuse of the right in trade mark by using it as a collective guarantee trade mark
    When entitlements resulting from the registration right are used outside the functions of a given designation (in particular in functions reserved for another category of designations), this may be considered an abuse of the obtained right. Using an ordinary trade mark in functions corresponding to those of a collective guarantee trade mark always leads to bypassing the stricter requirements connected with the registration and use of a collective guarantee trade mark, in particular those relating to having, submitting at the time of registration and using regulations on the mark.
    The introduction by the legislator of protection for trade marks, collective trade marks and collective guarantee trade marks as separate legal categories may not be interpreted as leaving the choice of one of these designations at the discretion of entities seeking protection. Selection of the regime of protection should be closely linked to the functions in which the registering entity intends to use the registered designation and the way in which the mark is actually used by the rightholder should correspond to such functions. Otherwise what happens is not actual use of the given mark. This inappropriate practice of using the obtained exclusive right may result in infringement of rights or interests of various categories of entities, as well as cessation of protection for the registered designation. This article includes an analysis and assessment of the actual and legal relationships between individual groups of entities participating in transactions from the point of view of consequences of using a trade mark in the function of a collective guarantee trade mark. One of the aims of this paper is identifying the potential legal consequences of using the trade mark in the aforementioned way. This paper identities also the grounds on which combatting the phenomenon in question is possible and the legal mechanisms available to entities whose interests are infringed by the abuse. In this respect, the article can also be a source of practical indications of the possible paths for combatting abuses of this kind.

    Back to top


    Jan Markiewicz
    Restriction of market access as a prerequisite for acts of unfair competition of collecting fees other than commercial margins for accepting goods for sale
    It is a dominant opinion of the general courts and the Supreme Court that collecting charges other than commercial margins for accepting goods for sale always results in restriction of market access to the entrepreneur paying these fees, therefore, the very fact of collecting such fees determines that an act of unfair competition described in Article 15(1)(4) of the Combating Unfair Competition Act 1993 has been committed. Therefore, restriction of market access is not in fact regarded as a prerequisite for application of the prohibition contained in the said provision. Such position of the jurisprudence does not take into account the goal of the regulation, the structure of the Combating Unfair Competition Act and, furthermore, is based on frivolous understanding of the terms 'market' and 'restriction of market access', it is, therefore, rightly criticised in the legal literature.

    Back to top


    Katarzyna Wiese
    Voluntary submission to a financial penalty: critical remarks on the amendment to the Polish Competition Protection Act
    The goal of the amendment discussed in this article is to reinforce the effectiveness of public enforcement of competition law in Poland while strengthening the guaranties of procedural rights of undertakings. One of the instruments which are to lead to this aim is voluntary submission to a financial penalty. It is expected to shorten and facilitate the antitrust procedure, which in turn will allow the Polish Competition Authority to launch new investigations and fight cartels and the misuse of market power more effectively. Unfortunately, the new regulation contains some drawbacks, which raise doubts as to the fair balance between the rights of the undertaking and the interest of the Competition Authority. The article analyses the elements of the new procedure which pose threat to the procedural rights with particular emphasis on the right to appeal. A comparison with a similar procedure in the competition law of the European Union is also undertaken so as to underline the differences between them and on these grounds formulate suggestions for correction.

    Back to top


    Marlena Jankowska
    Ghostwriting revisited
    The concern increases when inconsistencies in legal explanations are encountered. On the one hand, little attention may be paid to the relevance of authorship, which is inalienable (cf. the doctrine of Greece or Portugal), while on the other, by virtue of many applied doctrinal concepts and constructs, a deeper explanation pertaining to the legality and legal admissibility of ghostwriting may be presented (cf. Germany, Switzerland). Rarely, has it been assumed that none of these approaches actually overrules the inalienability of the right of authorship, but rather that they provide a faint solution to the problem by producing the same effect - a circumvention of the law that would otherwise lead to the invalidity of a contract. This paper examines the various approaches taken in selected countries in relation to ghostwriting, in order to point out that the advantages and disadvantages of legal constructs allowing ghostwriting, searching at the same time for the right construct under Polish law.

    Back to top


    Redakcja

    Rozwiń Zwiń

    redaktor naczelny: Prof. Andrzej Matlak
    sekretarz redakcji - Beata Olędzka
    tel.: +48 696 490 919
    e-mail: beata.oledzka@wolterskluwer.com

    http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/zeszyty-naukowe-uniwersytetu-jagiellonskiego

    Kontakt

    Rozwiń Zwiń

    Dział Publikacji Periodycznych:
    Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o.
    ul. Przyokopowa 33
    01-208 Warszawa
    e-mail: czasopisma@wolterskluwer.pl
    tel: 22 535 82 19

    www.czasopisma.wolterskluwer.pl


    Dyrektor Działu Publikacji Periodycznych
    Klaudia Szawłowska-Milczarek
    klaudia.szawlowska@wolterskluwer.com

    Opinie (1)

    Łukasz
    02-11-2017
    Ocena: 5/5
    Czasopismo prenumeruję od roku. Jest to kwartalnik, w którym przeczytać można o wszystkich aspektach prawa autorskiego, prawa ochrony konkurencji oraz prawa do informacji. Zawiera aktualne i ciekawe wątki oraz różne ciekawostki.
    Aby dodać opinię, zaloguj się lub załóż konto

    Numery czasopisma

    Rozwiń Zwiń

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 2 (148)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (147)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 4 (146)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 3 (145)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 2 (144)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (143)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 4 (142)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 3 (141)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 2 (140)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (139)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 4 (138)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 3 (137)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 2 (136)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (135)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 4 (134)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 3 (133)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 2 (132)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (131)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 4 (130)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 3 (129)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 2 (128)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (127)

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Nr 126

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Nr 125

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Nr 124

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Nr 123

    Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Prawa Własności Intelektualnej - Zeszyt 1 (115) 2012

    Kupując w profinfo zyskujesz

    Gwarancja najlepszej ceny
    Gwarancję najlepszej ceny
    Darmowa dostawa już od 50 zł
    Darmową dostawę już od 100 zł
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Promocyjne ceny i rabaty
    Promocyjne ceny i rabaty
    Sprawna realizacja zamówienia
    Sprawną realizację zamówienia

    Pomyśl o dodaniu do koszyka

    Ostatnio oglądane produkty