Kara ograniczenia wolności

Kara ograniczenia wolności jest tzw. karą nieizolacyjną przewidzianą w Kodeksie karnym. Zwyczajowo stosowana jest w przypadku stosunkowo drobnych występków. Pełni rolę prewencyjną i ochronną, mająca na celu ukaranie sprawcy, ale zapobieżenie jego potencjalnej demoralizacji wynikłej z osadzenia w zakładzie karnym. Nazywana jest również warunkowym odstąpieniem od wymierzenia kary.

Kara ograniczenia wolności zawsze związana jest zakazem zmiany miejsca pobytu i ograniczeniem swobody poruszania się. Obowiązkiem skazanego jest również wykonywanie nieodpłatnej pracy służącej określonym celom społecznym. Jej wymiar ustala sąd; może wynosić od 20 do 40 godzin miesięcznie; jest nadzorowana. Alternatywą dla pracy mogą być potrącania z zarobków w wysokości 10% - 25% otrzymywanej pensji. Na skazanym spoczywa również obowiązek informowania o przebiegu kary.

Ustanawiając karę ograniczenia wolności sąd może nałożyć na skazanego inne sankcje – m.in. poddanie się leczeniu, terapii, przeproszenie pokrzywdzonego, powstrzymanie się od kontaktu z pokrzywdzonym, rozpoczęcie edukacji w celu podjęcia pracy zarobkowej.