Facebook

Ksiazki_od_4_90_banner_1920x60.jpg [32.87 KB]

Kategorie
Kategorie
Strefa Aplikanta
Rabat -50%
Koronawirus a prawo Koronawirus a prawo
Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach,
-10%
Pojedynczy numer
Bestseller
Nowość
Zapowiedź

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2015 (165)

Czasopismo jest wydawane od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych. Czasopismo zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego.

Przejdź do prenumeraty
Wybierz inny numer czasopisma
Rok
Wybierz wersję
89,96 89,96
Cena regularna: 99,96
99,96
0,00
PROMOCJA RABAT -10 %
Produkt został dodany do koszyka Idź do koszyka
Wartość koszyka zostanie przeliczona na złotówki.
Your order will be calculated into Polish currency (ZŁ).
Produkt został dodany do schowka Idź do schowka
Produkt archiwalny Chwilowo niedostępny
Sprawdź podobne
Darmowa dostawa
Wyślemy w 48 h (dni robocze)

Opis produktu

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Periodyk z listy czasopism punktowanych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (11 punktów).

Spis treści

Rozwiń Zwiń



PRAWO HANDLOWE

Paweł Popardowski

str. 5

Michał Królikowski, Joanna Róg

str. 18

Jerzy P. Naworski

str. 24

Maciej Kaliński

str. 41

Jacek Krauss

str. 47

Rafał Woźniak

str. 55

Łukasz Zamojski

str. 63

Michał Makowski

str. 74

Kinga Dróżdż

str. 85

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

Michał Bohaczewski

str. 89

PODATKI

Tomasz Kolanowski

str. 103

Jarosław Olesiak, Łukasz Pajor

str. 116

Ola Nieczepa

str. 122

Grzegorz Borkowski

str. 128

Table of Contents & Abstracts
str. 134




Paweł Popardowski
Łączenie, podział i przekształcenie spółek handlowych w najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego
Przegląd orzecznictwa tym razem poświęcony jest analizie dorobku orzeczniczego Sądu Najwyższego (dalej jako SN) merytorycznie związanego z ujętą w ustawie z 15.09.2000 r. - Kodeks spółek handlowych problematyką restrukturyzacji spółek (łączenie, podział i przekształcenie spółek). W opracowaniu omówionych zostanie 6 orzeczeń wydanych przez SN w latach 2008-2015. Wyróżnione w przeglądzie judykaty stanowią odzwierciedlenie dominujących w najnowszym orzecznictwie SN problemów interpretacyjnych, które występują na tle szeroko ujmowanej regulacji kodeksowej dotyczącej łączenia, podziału i przekształcenia spółek. Dlatego też w przeglądzie, poza zagadnieniami związanymi stricte z problematyką łączenia, podziału i przekształcenia spółek handlowych (art. 491-584 k.s.h.), uwzględniono również eksponowane w judykaturze SN kwestie problemowe odnoszące się do przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną (art. 26 § 4-6 k.s.h.) oraz przekształcenia przedsiębiorcy jednoosobowego w spółkę kapitałową (art. 5841-58413 k.s.h.).

Początek strony


Michał Królikowski, Joanna Róg
Desuetudo jako podstawa przerwania ciągłości obowiązywania ograniczonego obszaru użytkowania
Sąd Okręgowy w Warszawie, powołując się na praktykę działania organów wydających decyzje o pozwoleniu na budowę z przeznaczeniem budynków na cele mieszkaniowe, czy też decyzje ustalające warunki zabudowy dla inwestycji polegających na budowie bądź rozbudowie jednorodzinnych budynków mieszkalnych oraz zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków na cele mieszkalne, zlokalizowanych w strefi e obszaru ograniczonego użytkowania wykluczającej takie inwestycje, uznał, że akt prawny, ustanawiający obszar ograniczonego użytkowania, przestał obowiązywać na skutek desuetudo.
Wyrok wstępny Sądu Okręgowego w Warszawie z 18.03.2015 r. (IV C 706/13)
U podstaw przerwania ciągłości Obszaru Ograniczonego Użytkowania na spornym terenie stoi praktyka, jaka się wytworzyła po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego i jej trwałe skutki w postaci realnych inwestycji budowlanych w strefie M, zakazującej takich inwestycji.

Początek strony


Jerzy P. Naworski
Termin przedawnienie roszczenia przedsiębiorcy o zwrot nienależnego świadczenia
Przedmiotem opracowania jest krytyczna ocena orzecznictwa przyjmującego, że prowadzenie przedsiębiorstwa jest pojęciem szerszym od prowadzenia działalności gospodarczej, co w komentowanej sprawie doprowadziło do błędnego uznania, że condictio ob rem przedsiębiorcy przedawnia się w dziesięcioletnim (art. 118 kodeksu cywilnego).
Wyrok Sądu Najwyższego z 14.11.2013 r. (II CSK 104/13)
1. O związku roszczenia z prowadzeniem działalności gospodarczej powinny decydować okoliczności istniejące w chwili jego powstania i za takie czynności uznaje się działania podejmowane w celu realizacji zadań mieszczących się w przedmiocie działalności w sposób pośredni lub bezpośredni pod warunkiem że zachodzi pomiędzy nimi normalny i funkcjonalny związek. Roszczenia te mogą nadto wynikać z różnych zdarzeń prawnych i nie muszą być związane ze stosunkami kontraktowymi przedsiębiorcy, a więc roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia mogą być również kwalifi kowane jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Należy także rozróżnić działania związane z działalnością gospodarczą oraz związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, które nie polegają na prowadzeniu działalności gospodarczej - nie polegają na uczestnictwie w obrocie gospodarczym, nie prowadzą do wytwarzania dóbr materialnych i nie przynoszą żadnego zysku.
2. Nabycie przez przedsiębiorcę udziałów w spółce prawa handlowego uznać należy za związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a nie działalności gospodarczej, a roszczenia dochodzone na podstawie art. 410 § 2 k.c. z tego tytułu za przedawniające się z upływem lat 10.

Początek strony


Maciej Kaliński
Moment powstania szkody a treść roszczenia odszkodowawczego
Dyferencyjna metoda ustalenia rozmiarów szkody wymaga rekonstrukcji hipotetycznego stanu majątku poszkodowanego w okresie między powstaniem pierwszych niekorzystnych skutków zdarzenia szkodzącego a momentem orzekania. Nie zwalnia z niej nawet bardzo długi odstęp czasu. Nie wystarczy przy tym poprzestanie na ustaleniu tego stanu jedynie na chwilę pierwszego skutku szkodowego. Stanu hipotetycznego nie ustalamy jednak z zastosowaniem kryterium normalności.
Wyrok Sądu Najwyższego z 11.04. 2014 r. (I CSK 309/13)
Stanowiący niezbędną przesłankę dyferencyjnej metody ustalenia szkody stan hipotetyczny majątku poszkodowanego pozwala - zgodnie z dynamicznym charakterem szkody, stanowiącym jej zasadniczą cechę – uwzględniać zmiany, jakie nastąpiły w majątku poszkodowanego po wystąpieniu zdarzenia będącego przyczyną szkody, pozostające w granicach adekwatnego związku przyczynowego (art. 361 § 2 kodeksu cywilnego2). Wprawdzie roszczenie odszkodowawcze powstaje z chwilą wystąpienia w majątku poszkodowanego pierwszych negatywnych konsekwencji zdarzenia będącego przyczyną szkody, jednak jego treść może ulegać przemianom, zależnie od ukształtowania hipotetycznego stanu majątku. Roszczenie każdorazowo obejmuje szkodę niezaistniałą niegdyś, tuż po zajściu zdarzenia, które ją spowodowało, lecz istniejącą w chwili orzekania.

Początek strony


Paweł Księżak
Roszczenie z bezpodstawnego wzbogacenia przeciwko Skarbowi Państwa, który przejął mienie zlikwidowanego przedsiębiorstwa państwowego
Konsekwencje likwidacji osoby prawnej nie są jednoznaczne. Oczywiste jest, że traci ona byt prawny, nie może być już podmiotem praw i obowiązków. Z kolei osoby, które nabywają - w drodze sukcesji singularnej – przedmioty wchodzące wcześniej w skład majątku zlikwidowanej osoby prawnej nie przejmują jej zobowiązań. Bezsporne wydaje się również, że likwidacja połączona z sukcesją uniwersalną będzie miała inne skutki - następca pod tytułem ogólnym wstąpi nie tylko w prawa, ale i w zobowiązania poprzednika. Okazuje się jednak, że te proste tezy nie pozwalają na całościowe opisanie skutków prawnych likwidacji. Nie można pominąć spostrzeżenia, że obok regulacji szczegółowych należy też uwzględnić system bezpodstawnego wzbogacenia. Posługując się metaforą z fizyki: bezpodstawne wzbogacenie przenika prawo cywilne jak pole grawitacyjne, na którym pojawiają się punkty zaczepienia przepisów szczegółowych. To pole jest ideą ogólną, wykluczającą nieuzasadnione przesunięcia majątkowe. Jeśli brakuje norm szczegółowych, idea ogólna nie zanika – przeciwnie, wtedy dopiero można ją dostrzec. Bardzo dobrze się stało, że Sąd Najwyższy (dalej jako SN) potwierdził znaczenie tej instytucji w odniesieniu do likwidacji przedsiębiorstwa państwowego, wyznaczając zarazem nowe obszary jej oddziaływania.
Wyrok Sądu Najwyższego z 21.05.2014 r. (II CSK 52/14)
Instytucja bezpodstawnego wzbogacenia, ze względu na swoją uniwersalną rolę w systemie prawa, może stanowić - motywowane funkcjonalnie i aksjologicznie – uzupełnienie postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego.

Początek strony


Jacek Krauss
Niedopuszczalność stosowania przepisów umowy o świadczenie przez osobę trzecią (art. 391 k.c.) do zachowania niewynikającego z istniejącego stosunku prawnego, polegającego na powstrzymaniu się od działalności konkurencyjnej
Glosa zasadniczo aprobuje tezę orzeczenia, że wynikające z umowy o świadczenie przez osobę trzecią zobowiązanie gwarancyjne przyrzekającego ma służyć zabezpieczeniu innego zobowiązania (podstawowego) i nie może znajdować zastosowania do zachowania osoby trzeciej, które nie jest ani spełnieniem świadczenia, ani zaciągnięciem zobowiązania. Autor poddaje jednak krytyce taką wykładnię przepisu art. 391 kodeksu cywilnego, że osoby trzeciej bez jej zgody nie można obciążyć obowiązkiem zaciągnięcia zobowiązania lub spełnienia świadczenia. Zgoda, a nawet wiedza osoby trzeciej, nie należą do natury zobowiązania wynikającego z art. 391 k.c., które polega jedynie na przyjęciu ryzyka przyrzeczonego rezultatu. Częściowo również krytycznie glosa ocenia brak przyjęcia właściwego rozwiązania problemu, od czego Sąd Najwyższy (dalej jako SN) uchylił się, przez ocenę zachowania osoby trzeciej, polegającego na zagwarantowaniu powstrzymania się jej od działalności konkurencyjnej, na podstawie odrębnej od art. 391 k.c. postaci umowy gwarancyjnej, możliwej na zasadzie swobody umów (art. 353 1 k.c.).
Wyrok Sądu Najwyższego z 9.10.2014 r. (IV CSK 29/14)
1. Z umowy o świadczenie przez osobę trzecią, uregulowanej art. 391 k.c., wynika zobowiązanie gwarancyjne przyrzekającego, które zabezpiecza inne zobowiązanie – podstawowe, będące przedmiotem zabezpieczenia. Przepis ten oparty jest na założeniu, że osoby trzeciej bez jej zgody nie można obciążyć obowiązkiem zaciągnięcia zobowiązania lub spełnienia świadczenia. Dopuszcza się wszystkie sposoby zaciągnięcia zobowiązania, w którym osoba trzecia będzie dłużnikiem, tj. zawarcie umowy, złożenie jednostronnego oświadczenia woli. Spełnieniem świadczenia będzie zadośćuczynienie obowiązkowi wynikającemu z długu, natomiast nie będzie zachowanie niewynikające z istniejącego stosunku prawnego.
2. Umowa uregulowana w art. 391 k.c. stanowi zabezpieczenie związane z istnieniem innych stosunków obligacyjnych i mające na celu umocnienie jego realizacji, a nie na nakłanianiu osoby trzeciej do zachowań niepolegających na świadczeniu, w rozumieniu art. 353 k.c.

Początek strony


Rafał Woźniak
Termin opublikowania informacji poufnej jako podstawa rażącego naruszenia przepisów
Opracowanie obejmuje analizę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako WSA) z 14.11.2014 r. dotyczącego odpowiedzialności członka zarządu za nieterminowe opublikowanie informacji poufnej dotyczącej zawartego listu intencyjnego. W komentowanym wyroku WSA pośrednio dokonuje wykładni przepisów dotyczących terminów publikacji informacji poufnych. Glosa jest krytyczna ze względu na wadliwą wykładnię przez WSA przepisów prawa materialnego.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14.11.2014 r. (VI SA/Wa 1013/12)
1. Opublikowanie informacji poufnej w terminie 24 godzin od jej pozyskania nie jest wystarczające dla stwierdzenia, że nie doszło do naruszenia obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie.
2. Niewydanie polecenia przygotowania treści raportu bezpośrednio po spotkaniu, na którym doszło do podpisania listu intencyjnego, a dopiero po zakończeniu spotkań biznesowych, łączące się z wielogodzinną zwłoką w opublikowaniu informacji poufnej, daje podstawy do stwierdzenia, że w wykonaniu tego obowiązku informacyjnego nie zachowano wymogu "niezwłoczności".
3. Brak publikacji informacji poufnej niezwłocznie od jej pozyskania stanowi rażące naruszenie obowiązku informacyjnego.

Początek strony


Łukasz Zamojski
Dopuszczalność zawieszenia postępowania rejestrowego przez sąd procesowy w ramach zabezpieczenia powództwa o uchylenie/stwierdzenie nieważności uchwały organu właścicielskiego spółki kapitałowej
Niniejsza glosa dotyczy zagadnienia dopuszczalności zawieszenia postępowania rejestrowego przez sąd procesowy właściwy do rozpoznania powództwa o stwierdzenie nieważności bądź uchylenie uchwały organu stanowiącego spółki kapitałowej w ramach wniosku o zabezpieczenie. Autor wykazuje, że taki sposób zabezpieczenia jest niedopuszczalny, zwłaszcza w świetle nowej treści art. 755 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania cywilnego, jak i ze względu na szczególną regulację zawartą w art. 249 § 2 oraz art. 423 § 1 kodeksu spółek handlowych
Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 28.01.2014 r. (I ACz 62/14)
Dopuszczalne jest zabezpieczenie roszczenia o stwierdzenie nieważności uchwały wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez zawieszenie postępowania rejestrowego dotyczącego wpisu zmian na podstawie tej uchwały.

Początek strony


Michał Makowski
Status prawny osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego
Przedmiotem glosy jest krytyczna ocena stanowiska Sądu Najwyższego (dalej jako SN) dotyczącego statusu osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. Nie można zaakceptować tezy, że art. 87 ustawy z 2.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej zawiera autonomiczną regulację w zakresie reprezentacji przedsiębiorcy, niedającą się w pełni wprost utożsamić z żadną z klasycznych konstrukcji prawa cywilnego, w szczególności z pełnomocnictwem. Brakuje wystarczającego uzasadnienia normatywnego dla przedmiotowego poglądu, który prowadzi do niebezpiecznych konsekwencji dla pewności obrotu prawnego.
Uchwała Sądu Najwyższego z 26.02.2014 r. (III CZP 103/13)
1. Artykuł 87 u.s.d.g. zawiera regulację autonomiczną, niedającą się w pełni wprost utożsamić z żadną z klasycznych konstrukcji prawa cywilnego, zwłaszcza z pełnomocnictwem. Wynikająca z tego przepisu konstrukcja łączy w sobie elementy przedstawicielstwa (do którego zastosowanie mogą mieć per analogiam art. 95 i n. kodeksu cywilnego) oraz upoważnienia do dokonywania czynności faktycznych.
2. Artykuł 87 u.s.d.g. przewiduje odrębne w stosunku do określonych w kodeksie cywilnym umocowanie, co do zakresu o cechach zbliżonych do prokury oddziałowej (art. 1095 k.c.). Należy też przyjąć, że analogicznie do kodeksowego uregulowania dotyczącego prokury, ustanowienie osoby upoważnionej oznacza, że jest ona ex lege (na podstawie normy wynikającej z art. 87 u.s.d.g.) umocowana również do dokonywania czynności sądowych. Z uwagi jednak na to, że w obowiązującym porządku prawnym nie występuje pełnomocnictwo o nieograniczonym zakresie umocowania, a prokura jest pełnomocnictwem o najszerszym zakresie umocowania, przyjąć należy, iż zakres umocowania osoby upoważnionej nie może, podobnie jak przy prokurze, obejmować czynności, o których mowa w art. 1093 k.c.

Początek strony


Kinga Dróżdż
Konieczność odwrócenia grożącej szkody jako przesłanka udzielenia zabezpieczenia nowacyjnego
Opracowanie dotyczy podstaw zastosowania zabezpieczenia nowacyjnego w kontekście powszechnie zauważalnej tendencji do szerszego stosowania zabezpieczeń, których istota polega na antycypacji mającego zapaść orzeczenia sądu. Glosowane postanowienie zapadło na kanwie sprawy, przy której rozstrzyganiu poruszono dość powszechny problem, który wydaje się nie tracić na aktualności. Sąd Apelacyjny w Poznaniu w postanowieniu z 6.05.2013 r. dokonuje specyfi cznej gradacji podstaw udzielenia zabezpieczenia nowacyjnego. Uściślając, opracowanie dotyczy konieczności odwrócenia powstałej szkody jako przesłanki uzyskania zabezpieczenia zapewniającego uprawnionemu taką ochronę, jaką uzyskałby w wyniku wygrania sprawy. Problematyka podstaw zabezpieczenia nowacyjnego jest interesująca nie tylko teoretycznie, lecz ma duże znaczenie praktyczne z racji dość powszechnego składania wniosków o udzielenie nowacyjnego zabezpieczenia roszczenia, które ma być niebawem dochodzone.
Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 6.05.2013 r. (I ACz 766/13)
Nowacyjne zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych co do swojej treści może się nie różnić od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, jeśli uprawniony uprawdopodobni, że bez takiego zabezpieczenia narażony będzie na szkodę albo inne niekorzystne skutki. Konieczność odwrócenia szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków jest szczególnym przejawem interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia.

Początek strony


Michał Bohaczewski
Podmiot praw autorskich w ujęciu kolizyjnoprawnym
W glosie omówiony został wyrok Sądu Najwyższego (dalej jako SN), w którym rozstrzygnięto wysoce kontrowersyjną kwestię określenia podmiotu pierwotnie uprawnionego z tytułu praw autorskich na tle art. 5 ust. 2 Konwencji berneńskiej na korzyść zasady państwa, w którym dochodzona jest ochrona (łac. lex loci protections). Trafność przyjętego rozwiązania jest dyskusyjna zarówno biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisu, jak i potrzeby międzynarodowego obrotu utworami. Niemniej jednak w obecnym stanie prawnym rozstrzygnięcie zdaje się zgodne z przepisami ustawy prawo prywatne międzynarodowe, które nie znalazły zastosowania w omawianej sprawie. W praktyce problem określenia uprawnionego wydaje się jednak, co do zasady, możliwy do rozwiązania przy odwołaniu się do prawa właściwego dla umowy odnoszącej się do praw autorskich, jaka zawsze towarzyszy sytuacjom, w których powstaje wątpliwość odnośnie do osoby uprawnionego.
Wyrok Sądu Najwyższego z 15.09.2011 r. (II CSK 572/10)
1. Konstrukcja art. 5 ust. 2 konwencji berneńskiej nawiązuje wyraźnie do wypracowanej w doktrynie koncepcji tzw. terytorializmu praw autorskich. W myśl tej koncepcji, twórcy przysługuje równocześnie tyle praw podmiotowych, ile systemów prawnych w określonej sytuacji chroni dane dobro niematerialne. Przyjęcie tego założenia nakazuje przyjąć, że prawu państwa ochrony podlega nie tylko "zakres ochrony, jak i środki jej dochodzenia", ale wszystkie kwestie objęte statutem praw autorskich, a więc również wiążące się oceną powstania, treści i wygaśnięcia praw autorskich.
2. Nie można uznać, że do oceny przesłanek nabycia autorskich praw majątkowych przez podmiot zagraniczny oraz skutków tego nabycia mają zastosowanie w - procesie o ochronę tych praw przed sądem polskim - przepisy kraju, w którym doszło do ich pierwotnego nabycia.
3. Wyrażona w art. 5 ust. 2 konwencji berneńskiej norma kolizyjna, wskazująca, według jakich przepisów udziela się ochrony podmiotowi uprawnionemu, wyłącza – zgodnie z powszechnie przyjętą zasadą pierwszeństwa konwencji międzynarodowych przed prawem krajowym (art. 1 § 2 ustawy z 12.11.1965 r. - Prawo prywatne międzynarodowe) - zastosowanie norm prawa prywatnego międzynarodowego państwa ochrony.

Początek strony


Tomasz Kolanowski
Sprzedaż nieruchomości - kontrowersyjne źródło przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych (cz. II)
Zgodnie z zapowiedzią zawartą w poprzednim numerze "Glosy", zostaną tu przedstawione zasady ustalenia dochodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Są one, moim zdaniem, przykładem wskazującym na to, jaki stopień skomplikowania tej regulacji osiągnięto po wielu nowelizacjach przepisów. Obecnie, z jednej strony, ustawodawca nakazuje opodatkowanie dochodu, a nie - jak to było we wcześniejszym stanie prawnym - przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Z drugiej zaś strony, ten pozornie korzystny dla podatników zabieg legislacyjny doprowadził do skomplikowania zasad rozliczania się z obowiązków podatkowych. Nie jest możliwe, aby w niniejszym opracowaniu przedstawić całą problematykę związaną z tym zagadnieniem. Omówione zostaną jedynie ogólne zasady rozliczania się z podatku związanego z odpłatnym zbyciem nieruchomości, na przykładzie umowy sprzedaży.

Początek strony


Jarosław Olesiak, Łukasz Pajor
Poręczenie udzielone bez wynagrodzenia a opodatkowanie świadczeń nieodpłatnych
Zagadnienia dotyczące granic opodatkowania świadczeń nieodpłatnych należą do najczęściej dyskutowanych w doktrynie i analizowanych w orzecznictwie kwestii z zakresu podatków dochodowych. Orzeczenie komentowane poniżej zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ zapadło w stanie faktycznym, w którym ustalanie benefi cjenta świadczenia nieodpłatnego następowało w gronie trzech jednostek: dłużnika, wierzyciela i poręczyciela. Mamy tu więc do czynienia z sytuacją dalece bardziej złożoną aniżeli w typowych układach podmiotowych: świadczący - odbiorca świadczenia. Naszym zdaniem, wyrok dopiero otwiera dyskusję w tym obszarze opodatkowania i nie może być uznawany za wyczerpująco wyjaśniający kryteria rozstrzygania swoistej konkurencji między większą liczbą potencjalnie korzystających z tego samego świadczenia nieodpłatnego.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19.04.2013 r. (II FSK 1689/11)
Jeżeli spółka uzyskuje zabezpieczenie w postaci poręczenia kredytu bankowego, to tak określone działanie ma charakter czynności przysparzającej, ma charakter majątkowy o określonej wartości, tworzącej konkretny przychód podatnika, który nie rodzi po jego stronie żadnych zobowiązań do świadczeń wzajemnych.

Początek strony


Ola Nieczepa
Poinformowanie podatnika o wszczęciu postępowania karnoskarbowego jako moment skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego po upływie 5-letniego terminu przedawnienia
Glosowany wyrok dotyczy zagadnienia momentu poinformowania podatnika o zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Przepis art. 70 § 6pkt 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2003 r. do 1.09.2005 r., został przez Trybunał Konstytucyjny (dalej TK) uznany wyrokiem z 17.07.2012 r. za niekonstytucyjny. Oczekiwano, że orzeczenie TK rozwieje wątpliwości w tej kwestii, jednak w dalszym ciągu nie udało się wypracować jednolitej praktyki. Minister Finansów zalecił, aby organy podatkowe zawiadamiały podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz o rozpoczęciu bądź dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16.01.2013 r. (I FSK 1208/11)
Dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia istotna jest nie tylko data wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe - znaczenie ma również przedstawienie zarzutów określonej osobie. Z chwilą upływu 5 letniego terminu przedawnienia podatnik musi zostać poinformowany, że przedawnienie nie następuje, bo jego bieg został zawieszony w związku ze wszczęciem postępowania karnoskarbowego. Bez takiej informacji nie można mówić o skutecznym zawieszeniu biegu terminu przedawnienia.

Początek strony


Grzegorz Borkowski
Oprocentowanie nadpłaty podatku "z nieujawnionych źródeł"
Podatnicy, którzy zapłacili podatek wymierzony na podstawie "niekonstytucyjnego", przepisu mają prawo do jego zwrotu. Z odsetkami czy bez? Odpowiedzi udzielił Naczelny Sąd Administracyjny.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25.03.2015 r. (II FSK 3963/14)
W przypadku nadpłaty powstałej w skutek uchylenia decyzji ostatecznej, którą ustalono zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, na podstawie przepisu ustawy podatkowej następnie uchylonego orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego (dalej jako TK) jako niekonstytucyjnego, oprocentowanie w świetle art. 78 § 3 pkt 1 i pkt 2 o.p. przysługuje: 1) od powstania nadpłaty do jej zwrotu, jeżeli organ przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, 2) od dnia wydania decyzji rozstrzygającej postępowanie wznowieniowe co do istoty, jeżeli organ nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a o.p., 3) w przypadku terminowego zwrotu nadpłaty - oprocentowanie nie przysługuje.

Początek strony


Table of contents

Rozwiń Zwiń


COMMERCIAL LAW

Paweł Popardowski
  • Merger, division and transformation of companies in recent case law of the Supreme Court - case law review
  • p. 5

    Michał Królikowski, Joanna Róg
  • Desuetude as grounds for interrupting the continuity of restricted use zone
    – commentary on preliminary judgment of the Regional Court in Warsaw of 18 March 2015 (IV C 706/13)
  • p. 18

    Jerzy P. Naworski
  • Limitation period for entrepreneurs’ claim for return of undue performance
    - commentary on Supreme Court judgment of 14 November 2013 (II CSK 104/13)
  • p. 24

    Maciej Kaliński
  • The moment of occurrence of damage and the content of compensation claim
    - commentary on Supreme Court judgment of 11 April 2014 (I CSK 309/13)
    p. 36

    Paweł Księżak
  • Claim based on unjust enrichme nt against the State Treasury, which took over assets of wound up state-owned enterprise
    - commentary on Supreme Court judgment of 21 May 2014 (II CSK 52/14)
  • p. 41

    Jacek Krauss
  • Inadmissibility of applying the provisions of a third-party performance agreement (Art. 391 of the Civil Code) to behaviour which does not result from existing legal relationship, consisting in refraining from competitive activity
    - commentary on Supreme Court judgment of 9 October 2014 (IV CSK 29/14)
  • p. 47

    Rafał Woźniak
  • Date of publication of confi dential information as grounds for fl agrant violation of law
    - commentary on judgment of the Provincial Administrative Court in Warsaw of 14 November 2014 (VI SA/Wa 1013/12)
  • p. 55

    Łukasz Zamojski
  • Permissibility of a trial court suspending registration procedure to secure claim for annulling/invalidating a resolution of a company’s body of owners
    - commentary on ruling of the Court of Appeal in Szczecin of 28 January 2014 (I ACz 62/14)
  • p. 63

    Michał Makowski
  • Legal status of a person authorised to represent a foreign entrepreneur in a branch
    - commentary on Supreme Court resolution of 26 February 2014 (III CZP 103/13)
  • p. 74

    Kinga Dróżdż
  • The need to reverse threat of loss as a condition for providing novation security
    - commentary on ruling of the Court of Appeal in Poznań of 6 May 2013 (I ACz 766/13)
  • p. 85

    INTELLECTUAL PROPERTY

    Michał Bohaczewski
  • Copyright holder under private international law - commentary on Supreme Court judgment of 15 September 2011 (II CSK 572/10)
  • p. 89

    TAXES

    Tomasz Kolanowski
  • Sale of real estate: a controversial source of income in personal income tax (part II)– case law review
  • p. 103

    Jarosław Olesiak, Łukasz Pajor
  • The contract of suretyship and taxation of gratuitous benefits
    - commentary on judgment of the Supreme Administrative Court of 19 April 2013 (II FSK 1689/11)
  • p. 116

    Ola Nieczepa
  • Informing a taxpayer about initiation of fi scal criminal proceedings as the moment of effective suspension of running of tax liability limitation period after the end of 5-year limitation period - commentary on Supreme Administrative Court judgment of 16 January 2013 (I FSK 1208/11)
  • p. 122

    Grzegorz Borkowski
  • Interest rate on overpaid tax "from non-disclosed sources" – decision of the quarter
  • p. 128

    Table of Contents & Abstracts
    str. 134




    Paweł Popardowski
    Merger, division and transformation of companies in recent case law of the Supreme Court – case law review
    This review of case law is devoted to the analysis of the jurisprudence of the Supreme Court substantively associated with the issue of company restructuring (merger, division and transformation of companies), regulated in the Act of 15 September 2000 – Code of Commercial Partnerships and Companies. This study discusses six judgments handed down by the Supreme Court in 2008–2015. The rulings included in the review refl ect the interpretation problems, which have dominated recent case law of the Supreme Court. These problems occur against the background of Code regulations on merger, division and transformation of companies, in the broad sense.

    Back to top


    Michał Królikowski, Joanna Róg
    Desuetude as grounds for interrupting the continuity of restricted use zone
    - commentary on preliminary judgment of the Regional Court in Warsaw of 18 March 2015 (IV C 706/13)

    The Regional Court in Warsaw, referring to the practice of operation of authorities which issue decisions on building permits for residential buildings or decisions laying down land development conditions for projects which involve construction or extension of singlefamily residential buildings or changing the method of use of existing buildings for residential purposes in a restricted use zone where such projects are not permitted, held that the legal instrument introducing the restricted use zone ceased to apply due to desuetude.

    Back to top


    Jerzy P. Naworski
    Limitation period for entrepreneurs’ claim for return of undue performance
    - commentary on Supreme Court judgment of 14 November 2013 (II CSK 104/13)

    The subject of the study is a critical assessment of case law of the Supreme Court in which the Court assumes that running an enterprise is a broader term than pursuing business activity, which led to an erroneous statement that the limitation period for entrepreneurs' condictio ob rem is ten years (Art. 118 of the Civil Code).

    Back to top


    Maciej Kaliński
    The moment of occurrence of damage and the content of compensation claim
    - commentary on Supreme Court judgment of 11 April 2014 (I CSK 309/13)

    The differential method of determining the amount of the damage requires reconstruction of the hypothetical state of the injured party's assets in the period between the occurrence of the fi rst adverse effects of the event which caused the damage and the time of passing the judgment. Not even the passage of a very long time can annul this requirement. Furthermore, it is not enough to determine that state only as at the time of the initial damage. However, the hypothetical status should not be determined by applying the criterion of normalcy.

    Back to top


    Paweł Księżak
    Claim based on unjust enrichment against the State Treasury, which took over assets of wound up state-owned enterprise
    - commentary on Supreme Court judgment of 21 May 2014 (II CSK 52/14)

    In the judgment commented on, the Supreme Court confi rmed its existing line of case law, according to which the State Treasury is not responsible for debts of a wound up state-owned enterprise. Nevertheless it correctly assumed that a creditor who, as a result of winding up of a state-owned enterprise, lost his receivable may assert a claim against the State Treasury on the basis of provisions on unjust enrichment if the State Treasury took over assets of the wound up enterprise. It should, however, be observed that the scope of liability of the State Treasury does not correspond to the amount of the original debt, but should be determined on the basis of provisions concerning unjust enrichment.

    Back to top


    Jacek Krauss
    Inadmissibility of applying the provisions of a third-party performance agreement (Art. 391 of the Civil Code) to behaviour which does not result from existing legal relationship, consisting in refraining from competitive activity
    - commentary on Supreme Court judgment of 9 October 2014 (IV CSK 29/14)

    In essence, this commentary approves of the operative part of the judgment, i.e. that the promisor’s guarantee obligation under a third party performance agreement is to serve to secure another (basic) obligation and cannot be applied to any behaviour of the third party other than making the performance or assuming the obligation. But this author criticises such an interpretation of Art. 391 of the Civil Code ("CC") that the third party cannot, without his/her consent, be obligated to assume an obligation or make a performance. The third party's consent, or even knowledge, are not part of the nature of the obligation under Art. 391 CC, which involves solely accepting the risk of the promised result. In part, the commentary is also a critical assessment of failure to adopt the correct solution of the problem, which the Supreme Court evaded, by assessing the third party’s behaviour consisting in guaranteeing non engagement in competitive activity, under a separate form of guarantee agreement, different from Art. 391 CC, which is possible thanks to the freedom of contract (Art. 353 1 CC).

    Back to top


    Rafał Woźniak
    Date of publication of confi dential information as grounds for fl agrant violation of law
    - commentary on judgment of the Provincial Administrative Court in Warsaw of 14 November 2014 (VI SA/Wa 1013/12)

    This analysis relates to the judgment issued by the Provincial Administrative Court in Warsaw ('WSA') on 14 November 2014. The judgment concerning liability of a management board member for badly-timed publication of confi dential information about the signed letter of intent. In WSA judgment commented on, indirectly interprets the provisions on dates of publication of confi dential information. This commentary is critical because of WSA’s defective interpretation of the provisions of substantive law.

    Back to top


    Łukasz Zamojski
    Permissibility of a trial court suspending registration procedure to secure claim for annulling/invalidating a resolution of a company's body of owners
    - commentary on ruling of the Court of Appeal in Szczecin of 28 January 2014 (I ACz 62/14)

    This commentary discusses the issue of permissibility of suspension of registration procedure by the trial court which has jurisdiction to examine a claim for ascertaining invalidity of, or annulling, a resolution of a company decision-making body under a motion for securing a claim. In this text, the author demonstrates that this method of securing claims is not permissible, especially in the light of the new wording of Ar. 755(1)(3) of the Code of Civil Procedure, as well as due to the special regulation contained in Art. 249(2) and Art. 423(1) of the Code of Commercial Partnerships and Companies.

    Back to top


    Michał Makowski
    Legal status of a person authorised to represent a foreign entrepreneur in a branch
    - commentary on Supreme Court resolution of 26 February 2014 (III CZP 103/13)

    The subject of the commentary is disapproval of Supreme Court resolution concerning the status of the person authorised to represent a foreign entrepreneur in a branch. The Supreme Court expressed an opinion that Art. 87 of the Act of 2 July 2004 on Freedom of Business Activity includes an autonomous regulation of entrepreneur representation that should not be fully and directly identified with any of the classic civil law constructions, in particular it should not be identified with the power of attorney. The view should not be accepted due to lack of legal arguments. It produces dangerous consequences for the certainty of legal transactions.

    Back to top


    Kinga Dróżdż
    The need to reverse threat of loss as a condition for providing novation security
    - commentary on ruling of the Court of Appeal in Poznań of 6 May 2013 (I ACz 766/13)

    This paper concerns the grounds for novation security in the context of the generally noticeable trend towards a broader application of security interests whose essence consists in anticipating the judgment a court is to deliver. The decision commented on was issued in a case whose resolution touched upon a rather common problem which seems not to lose its relevance. In its decision of 6 May 2013, the Court of Appeal of Poznań grades in a peculiar way the grounds for providing novation security. More specifi cally, this paper concerns the need to reverse the infl icted damage as a condition for obtaining security to ensure that the benefi ciary is granted such protection as they would receive if they won the case. The issue of grounds for novation security is interesting not only as a theoretical one, but is of great practical importance because of the fairly widespread practice of applying for novation security in respect of claims to be pursued soon.

    Back to top


    Michał Bohaczewski
    Copyright holder under private international law
    - commentary on Supreme Court judgment of 15 September 2011 (II CSK 572/10)

    In the present commentary the author discusses a judgment of the Polish Supreme Court in which a very controversial question of original holder of copyright under Art. 5.2 of the Berne Convention was resolved. The solution, in the light of which the lex loci protectionisshould be applicable to that question, is disputable, taking into consideration the literal wording of the above provision as well as the rules of international commercialisation of works protected by copyright. However, the solution nowadays complies with the provisions of the Act on International Private Law that did not apply in the discussed case. Nevertheless, it seems that in practice the problem can be resolved in principle by referring to the lex contractus concerning copyright that should always exist when there is a doubt as to who the copyright holder is.

    Back to top


    Tomasz Kolanowski
    Sale of real estate: a controversial source of income in personal income tax (part II) - case law review
    As announced in the previous issue of 'Glosa', the principles of determining taxable income from sale of real estate are discussed here. In the author's opinion they are an example showing how complex this regulation has become after numerous legislative amendments. Currently, the legislator requires levying tax on net income and not, as was the case in the earlier legislation, gross income from sale of real estate. On the other hand, this legislative measure, seemingly favorable for taxpayers, increased the complexity of accounting rules relating to tax obligations. It is impossible to present all the problems connected with this issue in this study. The author discusses only the general principles of settling tax on sale of real estate using the example of a contract of sale.

    Back to top


    Jarosław Olesiak, Łukasz Pajor
    The contract of suretyship and taxation of gratuitous benefits
    - commentary on judgment of the Supreme Administrative Court of 19 April 2013 (II FSK 1689/11)

    The contract of suretyship gave rise to a new discussion on the scope of taxation of benefi ts received by taxpayers gratuitously. The following commentary on the Supreme Administrative Court judgment of 19 April 2013 (II FSK 1689/11) refers to interpretation of the terms 'to receive a benefit' and 'to be liable as a surety' on the basis of the contract of suretyship, as juxtaposing them leads to conclusions which are contrary to the view presented in the abovementioned judgement.

    Back to top


    Ola Nieczepa
    Informing a taxpayer about initiation of fi scal criminal proceedings as the moment of effective suspension of running of tax liability limitation period after the end of 5-year limitation period
    - commentary on Supreme Administrative Court judgment of 16 January 2013 (I FSK 1208/11)

    The judgment commented on concerns the question of the moment when a taxpayer is informed about suspension of the running of a tax liability limitation period if the suspected fi scal (petty) offence involves failure to pay said liability. Art. 70(6)(1) of the Tax Ordinance, in the wording which was in force from 1 January 20013 to 1 September 2005, was held unconstitutional by the Constitutional Court in its judgment of 17 July 2012 (P 20/11). The judgment was expected to dispel doubts relating to this issue, but no uniform practice has been established so far. The Minister of Finance recommended that tax authorities should notify taxpayers about suspension of the running of tax liabilities' limitation periods and about the start or resumption of the running of limitation periods after the end of the suspension.

    Back to top


    Grzegorz Borkowski
    Interest rate on overpaid tax "from non-disclosed sources" - decision of the quarter
    Taxpayers who overpaid tax assessed on the basis of the 'unconstitutional' provision have the right to tax refund. With or without interest? The answer was provided by the Supreme Administrative Court.

    Back to top


    Redakcja

    Rozwiń Zwiń

    redaktor naczelny - Dr Marek Grzybowski
    sekretarz redakcji - Anna Popławska
    tel.: + 48 668 618 563
    e-mail: anna.poplawska@wolterskluwer.com

    http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/glosa

    Kontakt

    Rozwiń Zwiń

    Dział Publikacji Periodycznych
    Wolters Kluwer Polska sp. z o.o. 
    ul. Przyokopowa 33
    01-208 Warszawa

    Dyrektor Działu Publikacji Periodycznych
    Klaudia Szawłowska-Milczarek
    e-mail: czasopisma@wolterskluwer.pl

    www.czasopisma.wolterskluwer.pl

    Infolinia

    801 044 545
    e-mail: prenumerata@wolterskluwer.pl

    Obsługa klienta

    tel: (22) 535 82 72

     

    Opinie (3)

    Irek
    19-07-2017
    Ocena: 5/5
    Czasopismo kupuję w miarę regularnie. Jest to, według mnie, jedna z lepszych gazet prawniczych. Zastanawiam się nawet nad prenumeratą ;) Na razie zostanę jednak przy wersji papierowej, pojedynczej.
    Patryk
    29-03-2018
    Ocena: 5/5
    Omówienie orzeczenia, które znajduje się w nr 1/2018 "Glosy", a dotyczące nabycia nieruchomości przez obcokrajowców przebywających w Polsce, na tyle mnie ujęło (szczególnie rzeczowość i jasny komentarz), że z cierpliwością czekam na nowy nr.
    Artur
    19-08-2018
    Ocena: 5/5
    W Glosie 3/2018 Piotr Modrzejewski poruszył ważny temat korzystania z portali społecznościowych przez osoby prywatne do celów zawodowych. Problem ten jest coraz powszechniejszy. Dziękuję za taki przykład. Pozdrawiam i polecam czasopismo.
    Aby dodać opinię, zaloguj się lub załóż konto

    Numery czasopisma

    Rozwiń Zwiń

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2020 (184)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2020 (183)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2020 (182)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2019 (181)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2019 (180)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2019 (179)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2019 (178)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2018 (177)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2018 (176)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2018 (175)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2018 (174)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2017 (173)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2017 (172)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2017 (171)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach- Nr 1/2017 (170)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2016 (169)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2016 (168)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2016 (167)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2016 (166)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2015 (165)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2015 (164)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2015 (163)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2015 (162)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - 4/2014 (161)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2014 (160)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2014 (159)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2014 (158)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2013 (157)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2013 (156)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2013 (155)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2013 (154)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2012 (153)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2012 (152)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2012 (151)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2012 (150)

    Kupując w profinfo zyskujesz

    Gwarancja najlepszej ceny
    Gwarancję najlepszej ceny
    Darmowa dostawa już od 50 zł
    Darmową dostawę już od 100 zł
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Promocyjne ceny i rabaty
    Promocyjne ceny i rabaty
    Sprawna realizacja zamówienia
    Sprawną realizację zamówienia

    Pomyśl o dodaniu do koszyka

    Ostatnio oglądane produkty