Facebook

Strefa_znizek_banner_1920x60.jpg [20.85 KB]

Kategorie
Kategorie
Strefa Aplikanta
Rabat -50%
Koronawirus a prawo Koronawirus a prawo
Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach,
-10%
Pojedynczy numer
Bestseller
Nowość
Zapowiedź

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2016 (167)

Czasopismo jest wydawane od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych. Czasopismo zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego.

Przejdź do prenumeraty
Wybierz inny numer czasopisma
Rok
Wybierz wersję
94,49 94,49
Cena regularna: 104,99
104,99
0,00
PROMOCJA RABAT -10 %
Produkt został dodany do koszyka Idź do koszyka
Wartość koszyka zostanie przeliczona na złotówki.
Your order will be calculated into Polish currency (ZŁ).
Produkt został dodany do schowka Idź do schowka
Produkt archiwalny Chwilowo niedostępny
Sprawdź podobne
Darmowa dostawa
Wyślemy w 48 h (dni robocze)

Opis produktu

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Za publikację na łamach „Glosy” Autor otrzymuje 20 pkt. (poz. 30314 w załączniku do komunikatu Ministra Nauki  i Szkolnictwa Wyższego z 18.12.2019 r. w sprawie wykazu czasopism nau...

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Za publikację na łamach „Glosy” Autor otrzymuje 20 pkt. (poz. 30314 w załączniku do komunikatu Ministra Nauki  i Szkolnictwa Wyższego z 18.12.2019 r. w sprawie wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, wydanego na podstawie na podstawie art. 267 ust. 3 ustawy z 20.07.2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Dz.U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.). Czasopismo jest ujęte w w międzynarodowej bazie European Reference Index for the Humanities and Social Sciences (ERIH+).

RozwińZwiń

Spis treści

Rozwiń Zwiń



PRAWO HANDLOWE

Paweł Popardowski

str. 5

Andrzej Kidyba

str. 18

Maciej Kaliński

str. 21

Zbigniew Kuniewicz

str. 28

Sebastian Koczur

str. 35

Krzysztof Tapek

str. 42

Rafał Woźniak

str. 51

Jarosław Grykiel

str. 58

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

Andrzej Potasz

str. 66

Dorota Sokołowska

str. 74

Bartosz Kleban

str. 89

PODATKI

Maciej Wojtuń

str. 108

Rafał Bernat

str. 114

Grzegorz Borkowski

str. 120

Table of Contents & Abstracts
str. 133




Paweł Popardowski
Wybrane zagadnienia problemowe dotyczące spółek handlowych w najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego
Problematyka spółek handlowych stanowi znaczący obszar zainteresowania orzeczniczego Sądu Najwyższego (dalej jako SN). Pomimo ponad 15 lat obowiązywania ustawy z 15.09.2000 r. - Kodeks spółek handlowych oraz podejmowanych w tym czasie przez doktrynę licznych analiz problemowych, praktyka orzecznicza SN pokazuje, że nadal wykładnia i stosowanie przepisów tego aktu prawnego wywołuje istotne trudności. Przedłożony przegląd orzecznictwa zmierza do przedstawienia głównych zagadnień problemowych związanych z funkcjonowaniem spółek handlowych, które były przedmiotem wypowiedzi SN w latach 2014-2015. W tym względzie opracowanie stanowi uzupełnienie publikowanych już na łamach kwartalnika "Glosa" przeglądów orzecznictwa obejmujących analizę judykatury SN z tego okresu, związanej merytorycznie z problematyką spółek handlowych. W przeglądzie zostaną przedstawione 4 orzeczenia SN, które dotychczas nie były omawiane w ramach przeglądów orzecznictwa publikowanych w kwartalniku. Dotyczą one zróżnicowanych zagadnień problemowych związanych z funkcjonowaniem spółek handlowych, w tym m.in. kwestii dopuszczalności ustanowienia prokury łącznej niewłaściwej, udzielenia przez spółkę członkowi zarządu pełnomocnictwa rodzajowego (pełnomocnictwa do dokonania czynności określonego rodzaju), skutków prowadzenia przez wspólnika spółki jawnej działalności konkurencyjnej (art. 56 k.s.h.).

Początek strony


Andrzej Kidyba
Jeśli coś jest niewłaściwe, to nie może być prawidłowe
W praktyce działalności gospodarczej coraz częściej pojawiają się zjawiska, w których pod płaszczykiem "ułatwień" dla przedsiębiorców kryją się konstrukcje prawne wątpliwe, najczęściej naruszające przepisy. Dotyczy to takich kwestii jak: wzajemne udzielanie umocowania przez członków zarządu, udzielanie pełnomocnictwa czy prokury członkom zarządu, czy w końcu tworzenie niedopuszczalnych obowiązków jak np. konieczności współdziałania prokurenta z członkiem zarządu. Tej ostatniej kwestii poświęcona jest niniejsza glosa.
Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 30.01.2015 r. (III CZP 34/14)
Niedopuszczalny jest wpis do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym jednego prokurenta z zastrzeżeniem, że może on działać tylko łącznie z członkiem zarządu.

Początek strony


Maciej Kaliński
Odpowiedzialność deliktowa wobec podmiotów pośrednio poszkodowanych
Odpowiedzialność odszkodowawcza za szkody pośrednie stanowi od kilku już lat temat wypowiedzi orzecznictwa i przedmiot burzliwej dyskusji doktrynalnej. Chodzi o uszczerbki, które występują u osoby innej niż bezpośrednio poszkodowany, gdy naruszenie praw lub interesów bezpośrednio poszkodowanego jest warunkiem koniecznym szkody doznanej przez podmiot pośrednio poszkodowany. Szczególnie wyraziście problematyka ta występuje na tle deliktów (m.in. władzy publicznej) skierowanych bezpośrednio przeciw spółkom, które rykoszetem godzą w majątki wspólników. Zasadniczo pośrednio poszkodowanemu nie służą roszczenia odszkodowawcze. Może on natomiast skorzystać ze służącej do ochrony jego interesów actio pro socio (art. 486 kodeksu spółek handlowych).
Wyrok Sądu Najwyższego z 26.03.2014 r. (V CSK 284/13)
W sprawie przeciwko Skarbowi Państwa o odszkodowanie wadliwość decyzji administracyjnej nie zwalnia poszkodowanego z obowiązku wykazania szkody oraz normalnego związku przyczynowego pomiędzy wydaniem tej decyzji a szkodą.

Początek strony


Zbigniew Kuniewicz
Status prawny osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego
Jedną z form wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorców zagranicznych jest możliwość utworzenia przez nich oddziałów mających siedzibę na terytorium naszego kraju. Korzystając z takiej możliwości, przedsiębiorca zagraniczny zobowiązany jest ustanowić osobę upoważnioną w oddziale, będącą reprezentantem przedsiębiorcy zagranicznego. O ile ustalenie statusu prawnego oddziału nie wzbudza większych problemów, o tyle ocena pozycji prawnej ustanowionego w oddziale reprezentanta przedsiębiorcy zagranicznego nie jest wcale jednoznaczna. Przekonują o tym zarówno obszerne i wnikliwe rozważania Sądu Najwyższego (dalej jako SN) zawarte w uzasadnieniu glosowanego wyroku, jak też uwagi polemiczne wyrażone w niniejszej glosie.
Wyrok Sądu Najwyższego z 11.10.2013 r. (I CSK 769/12)
1.Posłużenie się firmą oddziału osoby prawnej nie oznacza, że stroną czynności prawnych lub procesowych jest oddział tej osoby jako niezależny podmiot stosunków prawnych. W takich przypadkach występuje w obrocie i w postępowaniu sądowym sama osoba prawna, mająca swój oddział, z którego działalnością wiąże się dokonywana czynność prawna lub postępowanie sądowe.
2. Artykuł 87 ustawy z 2.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej przewiduje pełnomocnictwo o (dod. - Z.K.) cechach zbliżonych do prokury oddziałowej, odrębne w stosunku do pełnomocnictwa określonego w kodeksie cywilnym (art. 109 k.c.). Zakres umocowania pełnomocnika, o którym mowa w art. 87 ustawy, obejmuje także uprawnienie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w postępowaniu sądowym.
3. W razie oddalenia przez sąd polubowny odrębnym postanowieniem podniesionego przez stronę zarzutu braku właściwości tego sądu albo zarzutu, że zgłoszone w toku postępowania żądanie strony przeciwnej wykracza poza zakres zapisu na sąd polubowny (art. 1180 § 2 k.p.c.), kontrola zasadności tego stanowiska przez sąd państwowy może nastąpić tylko w sposób przewidziany w art. 1180 § 3 k.p.c. Zaniechanie przez stronę spowodowania kontroli postanowienia sądu polubownego pozbawia ją możliwości skutecznego oparcia skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego na tych samych zarzutach wypełniających podstawy skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego przewidziane w art. 1206 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
4. Zasada podziału świadczenia podzielnego, wynikająca z art. 379 § 1 k.c., nie ma charakteru zasady podstawowej w systemie prawa cywilnego materialnego.
5. Nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej stanowisko sądu polubownego, że doznanie szkody wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania wynikającego z umowy nie usprawiedliwia samowolnego, sprzecznego z uzgodnieniami z kontrahentem warunkami, zaspokojenia roszczenia odszkodowawczego z ustanowionego zabezpieczenia.

Początek strony


Sebastian Koczur
Legitymacja członka zarządu do reprezentowania spółki kapitałowej w postępowaniu z odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
Przedmiotem glosy jest analiza zagadnień wynikających z wyroku Sądu Najwyższego (dalej jako SN) stwierdzającego, że członek zarządu spółki akcyjnej odwołujący się od decyzji stwierdzającej jego odpowiedzialność za zaległości składkowe nie może reprezentować tej spółki występującej w sprawie w charakterze zainteresowanej. Autor podaje w wątpliwość możliwość apriorycznego wyłączenia prawa reprezentacji spółki przez członków zarządu, biorąc pod uwagę przesłanki, jakie uzasadniają zastosowanie szczególnych zasad reprezentacji spółki, a zwłaszcza przesłankę pozostawania członka zarządu w sporze ze spółką. Obok rozważań na płaszczyźnie prawa materialnego, wskazano również na procesowe konsekwencje wyłączenia członka zarządu z prawa reprezentowania spółki. Wskazując na powyższe zastrzeżenia oraz mając na uwadze zagrożenia, a także korzyści płynące z reprezentowania spółki przez zarząd, należy podkreślić, że warunki wyłączenia członka zarządu z prawa reprezentowania spółki muszą być za każdym razem oceniane w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego.
Uchwała Sądu Najwyższego z 10.04.2013 r. (II UZP 1/13)
Członek zarządu spółki akcyjnej odwołujący się od decyzji stwierdzającej jego odpowiedzialność za zaległości składkowe nie może reprezentować tej spółki występującej w sprawie w charakterze zainteresowanej (art. 379 § 1 k.s.h.).

Początek strony


Krzysztof Tapek
Wygaśnięcie mandatu członka zarządu spółki z o.o. po upływie okresu kadencji
Glosowane postanowienie Sądu Najwyższego (dalej jako SN) dotyczy sposobu wykładni art. 202 § 1 kodeksu spółek handlowych w kontekście wygaśnięcia mandatu członka zarządu po upływie pierwszej i kolejnych kadencji, na które został on powołany. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że w przypadku, w którym do pełnienia funkcji członka zarządu w ciągu roku obrotowego zostaje powołana osoba pełniąca tę funkcję dotychczas od początku tego roku obrotowego - w ramach poprzedniej kadencji - zastosowanie przepisu art. 202 § 1 k.s.h. skutkuje tym, że czas pełnienia funkcji w ramach poprzedniej kadencji należy zaliczyć do czasu jej pełnienia w ramach nowej kadencji. Rozstrzygnięcie SN zostanie zestawione z dotychczasowym dorobkiem doktryny i orzecznictwa w tej kwestii, jak również zostanie poddane ocenie.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 8.05.2015 r. (III CZ 19/15)
W wypadku, w którym do pełnienia funkcji członka zarządu w ciągu roku obrotowego powołana zostaje osoba pełniąca tę funkcję dotychczas od początku tego roku obrotowego - w ramach poprzedniej kadencji zastosowanie art. 202 § 1 k.s.h. skutkuje tym, że czas pełnienia funkcji w ramach poprzedniej kadencji należy zaliczyć do czasu jej pełnienia w ramach nowej kadencji. W rezultacie, w wypadku kolejnego powołania do pełnienia funkcji członka zarządu w ciągu roku obrotowego tej osoby, która pełniła tę funkcję dotychczas od początku tego roku obrotowego w ramach jej poprzedniej kadencji, mandat takiej osoby jako członka zarządu wygaśnie wskutek odbycia zgromadzenia wspólników zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za rok obrotowy, w którym nastąpiło to kolejne powołanie, a nie dopiero w następstwie odbycia zgromadzenia wspólników zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za następny rok obrotowy. Wykładnia ta pozwala zbliżyć okres urzędowania do rocznej kadencji i oznacza, że stosowanie art. 202 § 1 k.s.h. w sposób nieunikniony wydłuża okres pełnienia funkcji przez członka zarządu tylko w wypadku pierwszej kadencji, podczas gdy już w wypadku kolejnych kadencji następuje względna harmonia między długością kadencji i mandatu.

Początek strony


Rafał Woźniak
Ustalenie ceny godziwej w wezwaniu określonym w art. 91 ust. 6 ustawy o ofercie publicznej
Niniejsza glosa stanowi analizę postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie (dalej jako Sąd) z 22.01.2015 r. dotyczącego zasad ustalania ceny w wezwaniu określonym w art. 91 ust. 6 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Postanowienie to zasługuje na komentarz z uwagi na wpływ, jaki może wywrzeć na praktykę rynku kapitałowego. Oceniając problem prawny podniesiony w powyższym postanowieniu, można stwierdzić, że sprowadza się on do trzech, związanych ze sobą zagadnień. Pierwsza z kwestii wymagających omówienia dotyczy terminu podjęcia uchwały w sprawie zniesienia dematerializacji. Drugi problem, który należy uznać za kluczowy dla komentowanego orzeczenia, dotyczy uwzględniania wartości godziwej akcji przy ustalaniu ceny na potrzeby wezwania. Ostatnie zagadnienie poruszone w postanowieniu dotyczy możliwości uznania za działanie naruszające dobre obyczaje i zmierzające do pokrzywdzenia akcjonariusza zaoferowanie ceny niższej niż wartość godziwa, ale zgodnej z zasadami określonymi w ustawie o ofercie publicznej. Glosa jest krytyczna ze względu na wadliwą wykładnię przez Sąd przepisów prawa materialnego.
Postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 22.01.2015 r. (XX GC 1189/14)
Podjęcie uchwały w sprawie dematerializacji akcji na podstawie wezwania, w którym nie została zaproponowana akcjonariuszom cena godziwa wykupu, może uzasadniać uchylenie uchwały w trybie art. 422 § 1 kodeksu spółek handlowych jako uchwały godzącej w dobre obyczaje i prowadzącej do pokrzywdzenia akcjonariuszy.

Początek strony


Jarosław Grykiel
Zbycie przez dłużnika z umowy przedwstępnej przedmiotu świadczenia z umowy przyrzeczonej
Kwestia skutków zbycia przez dłużnika z umowy przedwstępnej przedmiotu świadczenia z umowy przyrzeczonej po raz kolejny trafiła na wokandę Sądu Najwyższego (dalej jako SN). Zdaniem składu orzekającego konieczne jest w takiej sytuacji skorzystanie przez wierzyciela z uprawnienia, o którym mowa w art. 59 kodeksu cywilnego, gdyż uznanie czynności zbycia za bezskuteczną względem wierzyciela ma charakter prejudycjalny w stosunku do roszczenia o zawarcie umowy przyrzeczonej. Pogląd ten wydaje się kontrowersyjny, gdyż nie uwzględnia wielu przesłanek przemawiających za dopuszczalnością bezpośredniego domagania się zawarcia umowy przyrzeczonej, a ponadto zdaje się faworyzować niesolidnego dłużnika, który mimo zaciągniętego przez siebie zobowiązania z umowy przedwstępnej zbywa przedmiot świadczenia na rzecz osób trzecich.
Wyrok Sądu Najwyższego z 16.01.2013 r. (IV CSK 197/13)
W sytuacji zbycia przez dłużnika przed procesem przedmiotu umowy przyrzeczonej o skutku zobowiązująco-rozporządzającym, przesłanką skuteczności roszczenia wierzyciela przewidzianego w art. 390 § 2 k.c. o zawarcie umowy przyrzeczonej jest uznanie za bezskuteczną wobec niego na podstawie art. 59 k.c. (albo stwierdzenie nieważności na podstawie art. 58 k.c.) umowy zbycia przedmiotu umowy przyrzeczonej. Uznanie takiej umowy za bezskuteczną lub nieważną ma zatem charakter prejudycjalny w stosunku do roszczenia o zobowiązanie do zawarcia umowy przyrzeczonej.

Początek strony


Andrzej Potasz
Odpowiedzialność usługodawców będących pośrednikami w Internecie - przegląd orzecznictwa w latach 2014 i 2015
Niniejszy przegląd orzecznictwa odnosi się do zagadnienia odpowiedzialności usługodawców będących pośrednikami w Internecie (dalej jako ISP) i wyłączenia tej odpowiedzialności w ściśle określonych przypadkach. Jest to jedno z ciekawszych i niezwykle istotnych zagadnień w dziedzinie tzw. prawa Internetu. Kwestie te zostały uregulowane ustawą z 18.07.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Niestety polskie orzecznictwo w tym zakresie nie jest zbyt bogate. Tym bardziej ważne wydaje się przedstawienie pięciu wyroków zapadłych w latach 2014 i 2015, w których jak na dłoni widać aktualne problemy w stosowaniu tych przepisów. Omówienie ostatnich poglądów judykatury zostało poprzedzone krótkim omówieniem stanu prawnego.

Początek strony


Dorota Sokołowska
Domniemanie z art. 105 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jako podstawa działania organizacji zbiorowego zarządzania
W glosowanym wyroku Sąd Najwyższy (dalej jako SN) odniósł się do istotnych kwestii dotyczących zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi. Uzasadnienie wyroku wymaga jednak uzupełnienia bądź poszerzenia co najmniej o następujące zagadnienia: legitymacja czynna organizacji zbiorowego zarządzania, udzielenie przez Ministra Kultury zezwolenia i znaczenie jego treści w świetle art. 107 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wskazanie organizacji właściwej zgodnie z art. 107 u.p.a.p.p. oraz zasada asymilacji. Z perspektywy działania organizacji zbiorowego zarządzania za kluczowe uznać jednak trzeba pokreślenie fundamentalnego znaczenie art. 105 u.p.a.p.p.
Wyrok Sądu Najwyższego z 12.03.2015 r. (I CSK 159/14)
Nie można podzielić stanowiska, że przesłanką równoważną z przynależnością twórcy do organizacji zbiorowego zarządzania (dalej jako OZZ) (art. 107 u.p.a.p.p.) jest reprezentowanie twórcy przez tę organizację na podstawie innych tytułów prawnych, w szczególności na podstawie umowy o wzajemnej reprezentacji zawartej z inną organizacją zbiorowego zarządzania.

Początek strony


Bartosz Kleban
Kryteria wyznaczania właściwej organizacji zbiorowego zarządzania
Przedstawiony w glosie wyrok Sądu Najwyższego (dalej jako SN) dotyczy istotnych dla systemu zbiorowego zarządzania kryteriów wyznaczania organizacji właściwej w rozumieniu art. 107 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zdaniem SN status właściwej ma organizacja zbiorowego zarządzania (dalej jako OZZ), do której uprawniony przynależy na podstawie stosunku członkostwa. Natomiast w każdym innym przypadku, tj. np. wtedy, gdy zbiorowe zarządzanie odbywa się na podstawie umownego powierzenia praw bez jednoczesnego stosunku członkostwa, wskazanie właściwej OZZ powinno nastąpić orzeczeniem Komisji Prawa Autorskiego. Stanowisko to wymaga weryfikacji. Zaakceptowanie tego poglądu uniemożliwiłoby bowiem polskim OZZ poprawną wzajemną współpracę z zagranicznymi OZZ na podstawie umów o wzajemnej reprezentacji.
Wyrok Sądu Najwyższego z 12.03.2015 r. (I CSK 159/14)
Nie można podzielić stanowiska, że przesłanką równoważną z przynależnością twórcy do organizacji zbiorowego zarządzania (art. 107 u.p.a.p.p.) jest reprezentowanie twórcy przez tę organizację na podstawie innych tytułów prawnych, w szczególności na podstawie umowy o wzajemnej reprezentacji zawartej z inną organizacją zbiorowego zarządzania.

Początek strony


Maciej Wojtuń
Opodatkowanie garaży podziemnych oraz parkingów usytuowanych w obrębie budynków galerii handlowych
Konstrukcja podatku od nieruchomości w polskim prawie podatkowym nie zmienia się w sposób zasadniczy od lat. Kolejne rządy rozważają możliwość wprowadzenia podatku katastralnego, ale projekty te, z różnych przyczyn, nie wychodzą poza fazę bliżej niesprecyzowanych planów. Tymczasem rozwój technologii budowlanej oraz dynamika życia gospodarczego sprawiają, że sprawiedliwe opodatkowanie nieruchomości staje się w praktyce coraz częściej problematyczne. Dotyczy to w szczególności niestandardowych obiektów budowlanych, takich jak omówione w tym opracowaniu parkingi podziemne oraz parkingi (garaże) mieszczące się w budynkach galerii handlowych. Pojęcia, jakimi posługuje się ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, coraz częściej nie przystają do rzeczywistości, na skutek czego zarówno podatnicy, jak i organy, a także sprawujące kontrolę legalności w tym zakresie sądy administracyjne, napotykają na wiele problemów o charakterze kwalifikacyjnym oraz interpretacyjnym.

Początek strony


Rafał Bernat
Prawo podatnika do odliczenia VAT a fikcyjny dostawca
W odniesieniu do podatku od towarów i usług wymienia się niezmienne zasady tej daniny (np. przerzucalność), które mimo licznych zmian w ustawodawstwie nadal pełnią funkcję fundamentów podatku od wartości dodanej. Tak samo jest w przypadku problemów, jakie stale występują w trakcie dokonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Jednym z takich trudnych zagadnień jest prawo do odliczenia podatku wykazanego na fakturze przez nabywcę towaru. Uchylane są dyrektywy, wprowadzane są nowe przepisy, które w sposób diametralny zmieniają sposób opodatkowania, jednak wątpliwości co do prawa odliczania podatku pozostają niezmienne. Glosowany wyrok Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako TS) zawiera odniesienie do sposobu obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdy istnieją trudności w ustaleniu wiarygodności dostawcy towaru. Komentarz zawiera odniesienie do pojęcia "dobra wiara", które może dotyczyć nabywcy towaru, który w sposób dla siebie dostępny sprawdza rzetelność dostawcy. Zdaniem TS przedsiębiorcę, który nie ma statusu czynnego podatnika i nie rozlicza się z obowiązków podatkowych, nie można automatycznie pozbawiać przymiotu podatnika VAT. Jeśli podatnik spełnił warunki formalne i materialne odliczenia, dochował należytej staranności w zakresie sprawdzenia rzetelności dostawcy, to pozbawianie go prawa do odliczenia jest sprzeczne z zasadami szóstej dyrektywy.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie C-277/14, PPUH Stehcemp sp. j. Florian Stefanek, Janina Stefanek, Jarosław Stefanek przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi
Przepisy szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17.05.1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 2002/38/WE z 7.05.2002 r., należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak w postępowaniu głównym, które odmawiają podatnikowi prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego od dostarczonych mu towarów z uwagi na to, iż faktura została wystawiona przez podmiot, który w świetle kryteriów przewidzianych przez te przepisy należy uważać za podmiot nieistniejący i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towarów, chyba że zostanie wykazane, w świetle obiektywnych przesłanek i bez wymagania od podatnika, aby dokonał ustaleń, do których nie jest on zobowiązany, że ów podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż rzeczona dostawa wiązała się z przestępstwem w zakresie podatku od wartości dodanej, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.

Początek strony


Grzegorz Borkowski
Podatek dochodowy sportowca
Wysokość "zarobków" wybitnych sportowców jest imponująca. Wrażenie wywołuje również wysokość należnego z tego tytułu podatku. Wysoce kontrowersyjna kwestia, do jakiego źródła przypisać uzyskiwane przez sportowca przychody, doczekała się "salomonowego" wyjaśnienia w przedstawionej niżej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako NSA).
Uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.06.2015 r. (II FPS 1/15)
Przychody sportowców mogą być zaliczone do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych), jeżeli działalność sportowca spełnia kryteria określone w art. 5a pkt 6 tej ustawy i nie spełnia kryteriów z art. 5b ust. 1 tej ustawy.

Początek strony


Table of contents

Rozwiń Zwiń


COMMERCIAL LAW

Paweł Popardowski
  • Selected issues relating to commercial companies in recent case law of the Supreme Court - case law review
  • p. 5

    Andrzej Kidyba
  • If something is improper, it can't be correct
    - commentary on a resolution of a panel of 7 Supreme Court judges of 30 January 2015 (III CZP 34/14)
  • p. 18

    Maciej Kaliński
  • Compensation for defective administrative decision
    - commentary on Supreme Court judgment of 26 March 2014 (V CSK 284/13)
  • p. 21

    Zbigniew Kuniewicz
  • The legal status of a person authorized in a branch to represent a foreign entrepreneur
    - commentary on Supreme Court judgment of 11 October 2013 (I CSK 769/12)
  • p. 28

    Sebastian Koczur
  • Representation of a company by a board member in a court action against a decision of the Social Insurance Institution
    - commentary on Supreme Court resolution of 10 April 2013 (II UZP 1/13)
  • p. 35

    Krzysztof Tapek
  • Expiration of the mandate of a management board's member after a term of office in Polish limited liability company
    - commentary on Supreme Court decision of 8 May 2015 (III CZ 19/15)
  • p. 42

    Rafał Woźniak
  • Fixing a fair price in the invitation specifi ed in Art. 91(6) of the Act on Public Offering
    - commentary on the ruling of the Regional Court in Warsaw of 22 January 2015 (XX GC 1189/14)
  • p. 51

    Jarosław Grykiel
  • Disposition by debtor under preliminary sale agreement of the object of performance under final sale agreement
    - commentary on Supreme Court judgment of 16 January 2013 (IV CSK 197/13)
  • p. 58

    INTELLECTUAL PROPERTY

    Andrzej Potasz
  • Liability of service providers being intermediaries on the Internet - case law review from years 2014 and 2015
  • p. 66

    Dorota Sokołowska
  • The presumption under Art. 105(1) of the Act on Copyright and Neighbouring Rights as the basis for operation of collective management organizations
    - commentary on Supreme Court judgment of 12 March 2015 (I CSK 159/14)
  • p. 74

    Bartosz Kleban
  • The criteria for determining the competent collective management organization
    - commentary on Supreme Court judgment of 12 March 2015 (I CSK 159/14)
  • p. 89

    TAXES

    Maciej Wojtuń
  • Taxation of underground car parks and car parks located within shopping mall buildings - case law review
  • p. 108

    Rafał Bernat
  • Taxable person's right to deduct VAT and a non-existent supplier
    - commentary on Court of Justice judgment of 22 October 2015 in case C-277/14 PPUH Stehcemp sp. j. Florian Stefanek, Janina Stefanek, Jarosław Stefanek versus Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
  • p. 114

    Grzegorz Borkowski
  • A sportsperson's income tax - decision of the quarter
  • p. 120

    Table of Contents & Abstracts
    p. 133




    Paweł Popardowski
    Selected issues relating to commercial companies in recent case law of the Supreme Court - case law review
    This paper presents an analysis of the case law of the Supreme Court in 2014-2015. in matters relating to commercial companies. In its quarterly issue will be discussed four judgments handed down by the Supreme Court which judgments concern a wide range of issues related to the commercial companies: the admissibility of the establishment of joint procuration wrong, to grant the company a member of the board of the generic proxy (power of attorney to carry out a particular type), of the impact of the partner of a general partnership competitive activities.

    Back to top


    Andrzej Kidyba
    If something is improper, it can't be correct
    - commentary on a resolution of a panel of 7 Supreme Court judges of 30 January 2015 (III CZP 34/14)

    In the practice of business activity there are more and more phenomena which, in the disguise of 'facilitations' for entrepreneurs, endorse dubious legal constructions, in most cases ones that infringe the provisions of law. This concerns such issues as: the mutual granting of authorizations by management board members, grating powers of attorney or commercial proxies to management board members or, last but not least, establishing inadmissible duties, such as the need for the holder of a commercial proxy to cooperate with a management board member. It is the last issue that is discussed in this commentary.

    Back to top


    Maciej Kaliński
    Compensation for defective administrative decision
    - commentary on Supreme Court judgment of 26 March 2014 (V CSK 284/13)

    The commentator reviews the rules of liability for damages regarding indirect losses, specifically losses suffered by a person other than the person directly injured, but incurred with the 'intermediation' of such a person, in the sense that the breaching of the rights or interests of the directly injured person is a conditio sine qua non of the damage incurred by the indirectly injured party. As a shareholder of a joint-stock company, the plaintiff has no claim over the loss of the value of the shares and the fact that she did not receive a dividend as a result of unlawful tax rulings against the company. One exception would be an instance in which the detrimental act was taken with the intention of causing harm to the indirectly injured party. However, the compensation sought in such circumstances cannot overlap in such a way that the risk of double indemnifi cation of the same loss would emerge. The protection of a shareholder's rights in the context of actions directed against the company is the actio pro socio (Article 486 of the Code of Commercial Partnerships and Companies) available to the shareholder. The commentary also examines the extent to which the court is bound by the wording of the plaintiff's claims.

    Back to top


    Zbigniew Kuniewicz
    The legal status of a person authorized in a branch to represent a foreign entrepreneur
    - commentary on Supreme Court judgment of 11 October 2013 (I CSK 769/12)

    In the main thesis of reasons for the commented judgment, the Supreme Court held that the power of attorney referred to in Art. 87 of the Act on Freedom of Business Activity has certain features which make it similar to branch proxy, but it is neither a proxy (Polish 'prokura', also translated as 'commercial representation/proxy' - editor's note), nor any of the kinds of power of attorney provided for in the Civil Code. According to the Supreme Court, the statutorily determined scope of authorization of such an attorney is so broad that is covers not only acts in law, but also acts performed in court proceedings. Even though I share the opinion of the Supreme Court concerning the broad scope of the authorization or an attorney appointed in accordance with Art. 87 of the Act on Freedom of Business Activity, I disagree with the view that the aforementioned provision normalizes a separate, previously unknown kind of power of attorney with statutorily determined scope of authorization. Thus when explaining the sense of this provision one should mainly consider its teleological and functional aspect. This approach leads to the conclusion that the most adequate legal institution, well-known in Polish legislation, to which Art. 87 of the Act on Freedom of Business Activity refers, is that of proxy, especially branch proxy.

    Back to top


    Sebastian Koczur
    Representation of a company by a board member in a court action against a decision of the Social Insurance Institution
    - commentary on Supreme Court resolution of 10 April 2013 (II UZP 1/13)

    The article discusses the problems arisen from the judgment of the Supreme Court, published in April 2013, in which the Court affirmed that a member of the board of a joint-stock company appealing against a decision holding him responsible for arrears in social security contributions arrears could not represent this company in the court action. The author challenges the possibility of an a priori exclusion the board members' right to represent the company, considering the reasons for application of the special rules of company representation, especially the reason that the board member is in dispute with the company. Beside reflections on the plane of substantive law, the author also indicates the procedural consequences of exclusion of a board member from company epresentation. While indicating the above restrictions and taking into consideration the threats, but also advantages, arising from the company being represented by the board, the author reaches the conclusion that the conditions of exclusion of a board member from the right to represent the company should be evaluated on a case by case basis with reference to the facts of the given case.

    Back to top


    Krzysztof Tapek
    Expiration of the mandate of a management board's member after a term of office in Polish limited liability company
    - commentary on Supreme Court decision of 8 May 2015 (III CZ 19/15)

    The Supreme Court's decision commented on here concerns the interpretation of article 202 § 1 of Polish Code of Commercial Partnerships and Companies in the context of expiration of a management board member's mandate after the first and subsequent terms of office. The Supreme Court expressed the view that if a member of the management board is appointed during the financial year and he/she had discharged this function from the beginning of this financial year until the date of appointment - during the preceding term of office - the application of Art. 202(1) CCPC implies that the time of holding the mandate within the framework of the preceding term of office should be included in the duration of current term of office. The decision of the Supreme Court is compared with achievements of jurisprudence and case law in this regard and evaluated.

    Back to top


    Rafał Woźniak
    Fixing a fair price in the invitation specifi ed in Art. 91(6) of the Act on Public Offering
    - commentary on the ruling of the Regional Court in Warsaw of 22 January 2015 (XX GC 1189/14)

    This commentary is an analysis of the ruling of the Regional Court in Warsaw dated 22 January 2015 (XX GC 1189/14), which ruling concerns the rules of fixing the price in the invitation specifi ed in Art. 91(6) of the Act on Public Offering and the Conditions of Introducing Financial Instruments into Organized Trading System and on Public Companies. This ruling deserves a commentary due to its potential influence on the capital market practice. While assessing the legal problem raised in the above ruling, one can say that it boils down to three interconnected issues. The first issue which requires discussion concerns the date when the resolution in the matter of abolishing the paperless form is adopted. The second issue that should be considered vital for the commented decision concerns taking fair price into account when fixing the price for the purposes of the invitation. The last issue touched upon in the ruling concerns the possibility that offering a price below fair price, but consistent with the rules set forth in the Act on Public Offering will be considered a measure infringing good customs and intended to the shareholder’s detriment. The commentary is critical due to the Court's misinterpretation of substantive law provisions.

    Back to top


    Jarosław Grykiel
    Disposition by debtor under preliminary sale agreement of the object of performance under final sale agreement
    - commentary on Supreme Court judgment of 16 January 2013 (IV CSK 197/13)

    The subject-matter of this paper is a critical analysis of the Supreme Court's standpoint on the effects of the disposition by the debtor under the preliminary sale agreement of the object of performance under the final sale agreement. Contrary to the opinion presented by the adjudicating panel, there are many arguments supporting the thesis that the analysed behaviour of the debtor does not deprive the creditor of the possibility of directly pursuing a claim for conclusion of the final sale agreement. Hence there is no need for obtaining prior recognition of the act of disposition as ineffective against the creditor. By obtaining the conclusion of the final agreement, even having only an obliging effect, the creditor will be able to pursue claims for damages from the final agreement, that is, will acquire the additional rights provided for this kind of agreement (such as, for instance, liquidated damages).

    Back to top


    Andrzej Potasz
    Liability of service providers being intermediaries on the Internet - case law review from years 2014 and 2015
    This review of case law concerns the issue of liability of service providers being intermediaries on the Internet and exclusions of such liability in precisely defined cases. It is one of the most interesting and very important issues in the area of the so-called Internet law. These issues were regulated by the Act of 18 July 2002 on Providing Services by Electronic Means. Unfortunately, Polish case law in this matter is not very rich. Hence it seems even more important to present the five judgments issued in 2014 and 2015, where the current problems with applying these provisions can be seen clearly. The discussion of the recent view expressed by courts is preceded with a short outline of the current state of law.

    Back to top


    Dorota Sokołowska
    The presumption under Art. 105(1) of the Act on Copyright and Neighbouring Rights as the basis for operation of collective management organizations
    - commentary on Supreme Court judgment of 12 March 2015 (I CSK 159/14)

    In the judgment of 12 March 2015 (I CSK 159/14), the Supreme Court spoke on important issues concerning the collective management of copyright or neighbouring rights. The rather laconic reasons for the Supreme Court's judgment do not, however, mention all the necessary issues in this regard and require to be supplemented or extended to include at least the following: the legitimacy of collective management organizations to bring action; the grant by the Minister of Culture of a permit and the meaning of its contents in the light of Art. 107 of the Copyright and Related Rights Act; the identification of the relevant organization pursuant to Art. 107 of said Act and the principle of assimilation. From the point of view of operation of collective management organizations, the key thing should be to stress the fundamental importance of Art. 105 of the aforementioned Act and stating that, as the law stands, there are no grounds for challenging the legal presumptions expressed in it.

    Back to top


    Bartosz Kleban
    The criteria for determining the competent collective management organization
    - commentary on Supreme Court judgment of 12 March 2015 (I CSK 159/14)

    The commented judgment of the Supreme Court concerns the criteria for determining the competent organization within the meaning of Art. 107 of the Copyright and Related Rights Act of 4 February 1994 (CRRA). According to the Supreme Court, the status of the competent organization should be enjoyed by the copyright management organization (CMO) of which the rightholder is a member. In any other case, e.g. if the collective management is based on the assignment of rights without becoming a member, the competent CMO should be indicated by the decision of the Copyright Commission. This view leads to discrimination of entities represented by the CMO on the basis of assignment of rights or on the basis of reciprocal representation in relation to the members of the CMO. Such discrimination is in a clear, precise and unconditional way prohibited by Art. 106(1) CRRA and Art. 14 of Directive 2014/26/EU, according to which CMO is obliged to provide equal treatment to the rights of its members and other persons it represents within the scope of administering such rights or claiming their protection. Discrimination should not take place in particular with respect to applicable tariffs, management fees and the conditions for the collection of the rights revenue and distribution of amounts due to rightholders (see e.g. Art. 14 of Directive 2014/26/EU). The commentary is critical about the Supreme Court adopting in this judgment the faulty findings of the judgment of the Court of Appeal in Warsaw of 10 August 2013 (I ACa 287/13) regarding the scope of collective management determined by permits. The commentary in supplementary manner describes the problems of interpretation and application of Art. 105(1) CRRA in the light of Art. 107 CRRA.

    Back to top


    Maciej Wojtuń
    Taxation of underground car parks and car parks located within shopping mall buildings - case law review
    The construction of real estate tax in the Polish tax law has not been subject to any major changes for many years. Government after government considers the option of introducing cadastral tax, but for various reasons these projects never go beyond a phase of not very specific plans. Meanwhile, the advances in construction technology and the dynamics of economic life mean that fair taxation of real estate is becoming more and more problematic in practice. This is particularly true of non-standard constructions, such as underground car parks and car parks in shopping mall buildings, which are discussed in this article. The notions used in the Act on Local Taxes and Charges more and more often fail to refl ect the reality, causing many qualification or interpretation problems for taxpayers and authorities alike, including administrative courts, which conduct review of lawfulness in such matters.

    Back to top


    Rafał Bernat
    Taxable person's right to deduct VAT and a non-existent supplier
    - commentary on Court of Justice judgment of 22 October 2015 in case C-277/14 PPUH Stehcemp sp. j. Florian Stefanek, Janina Stefanek, Jarosław Stefanek versus Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

    With respect to value added tax, there is always a set of unchanging principles of this levy (e.g. transferability), which, despite the numerous legislative amendments, still play the role of foundations of value added tax. This is also true of problems which ceaselessly occur when acts that are liable to this tax are performed. One of such difficult issues is the right of the purchaser of goods to deduct the tax shown on the invoice. Directives are repealed, new provisions are introduced, which radically changes the rules of taxation, but the doubts about the right to deduct tax remain constant. The Court of Justice (CJ) judgment which is commented on contains references to the method of reducing the amount of output tax by the amount of input tax, when there are difficulties in determining the credibilityof the supplier of goods. The commentary refers to the notion of 'good faith', which may concern the purchaser of the goods who, in a manner available to them, checks the credibility of the supplier. According to the CJ an entrepreneur who does not have a status of an active taxable person and does not settle tax duties cannot be automatically deprived of the attribute of a VAT taxable person. If the taxpayer met all the formal and substantive conditions for the deduction, exercised due diligence in checking the supplier's credibility, then depriving them of the right of deduction is contrary to the principles of the Sixth Directive.

    Back to top


    Grzegorz Borkowski
    A sportsperson's income tax - decision of the quarter
    The amounts of 'salaries' of outstanding sportspeople are impressive. Also the amount of tax due on them is impressive. The highly controversial issue of what source to classify a sportsperson's earnings to has finally given a Solomon-like explanation in the resolution of the Supreme Administrative Court presented below.

    Back to top


    Redakcja

    Rozwiń Zwiń

    redaktor naczelny - Dr Marek Grzybowski
    sekretarz redakcji - Anna Popławska
    tel.: + 48 668 618 563
    e-mail: anna.poplawska@wolterskluwer.com

    http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/glosa

    Kontakt

    Rozwiń Zwiń

    Dział Publikacji Periodycznych
    Wolters Kluwer Polska sp. z o.o. 
    ul. Przyokopowa 33
    01-208 Warszawa

    Dyrektor Działu Publikacji Periodycznych
    Klaudia Szawłowska-Milczarek
    e-mail: czasopisma@wolterskluwer.pl

    www.czasopisma.wolterskluwer.pl

    Infolinia

    801 044 545
    e-mail: prenumerata@wolterskluwer.pl

    Obsługa klienta

    tel: (22) 535 82 72

     

    Opinie (3)

    Irek
    19-07-2017
    Ocena: 5/5
    Czasopismo kupuję w miarę regularnie. Jest to, według mnie, jedna z lepszych gazet prawniczych. Zastanawiam się nawet nad prenumeratą ;) Na razie zostanę jednak przy wersji papierowej, pojedynczej.
    Patryk
    29-03-2018
    Ocena: 5/5
    Omówienie orzeczenia, które znajduje się w nr 1/2018 "Glosy", a dotyczące nabycia nieruchomości przez obcokrajowców przebywających w Polsce, na tyle mnie ujęło (szczególnie rzeczowość i jasny komentarz), że z cierpliwością czekam na nowy nr.
    Artur
    19-08-2018
    Ocena: 5/5
    W Glosie 3/2018 Piotr Modrzejewski poruszył ważny temat korzystania z portali społecznościowych przez osoby prywatne do celów zawodowych. Problem ten jest coraz powszechniejszy. Dziękuję za taki przykład. Pozdrawiam i polecam czasopismo.
    Aby dodać opinię, zaloguj się lub załóż konto

    Numery czasopisma

    Rozwiń Zwiń

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2020 (184)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2020 (183)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2020 (182)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2019 (181)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2019 (180)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2019 (179)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2019 (178)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2018 (177)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2018 (176)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2018 (175)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2018 (174)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2017 (173)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2017 (172)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2017 (171)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach- Nr 1/2017 (170)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2016 (169)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2016 (168)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2016 (167)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2016 (166)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2015 (165)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2015 (164)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2015 (163)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2015 (162)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - 4/2014 (161)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2014 (160)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2014 (159)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2014 (158)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2013 (157)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2013 (156)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2013 (155)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2013 (154)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2012 (153)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2012 (152)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2012 (151)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2012 (150)

    Kupując w profinfo zyskujesz

    Gwarancja najlepszej ceny
    Gwarancję najlepszej ceny
    Darmowa dostawa już od 50 zł
    Darmową dostawę już od 100 zł
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Promocyjne ceny i rabaty
    Promocyjne ceny i rabaty
    Sprawna realizacja zamówienia
    Sprawną realizację zamówienia

    Pomyśl o dodaniu do koszyka

    Ostatnio oglądane produkty