Facebook

Ksiazki_od_4_90_banner_1920x60.jpg [32.87 KB]

Kategorie
Kategorie
Strefa Aplikanta
Rabat -50%
Koronawirus a prawo Koronawirus a prawo
Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach,
-10%
Pojedynczy numer
Bestseller
Nowość
Zapowiedź

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2018 (174)

Czasopismo jest wydawane od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych. Czasopismo zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego.

Przejdź do prenumeraty
Wybierz inny numer czasopisma
Rok
Wybierz wersję
92,69 92,69
Cena regularna: 102,99
102,99
0,00
PROMOCJA RABAT -10 %
Produkt został dodany do koszyka Idź do koszyka
Wartość koszyka zostanie przeliczona na złotówki.
Your order will be calculated into Polish currency (ZŁ).
Produkt został dodany do schowka Idź do schowka
Produkt archiwalny Chwilowo niedostępny
Sprawdź podobne
Darmowa dostawa
Wyślemy w 48 h (dni robocze)

Opis produktu

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Periodyk z listy czasopism punktowanych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (11 punktów).

Spis treści

Rozwiń Zwiń



PRAWO HANDLOWE

Paweł Popardowski

str. 5

Andrzej Szlęzak

str. 21 

Dominika Wajda

str. 27 

Jan Ciechorski

str. 34 

Jerzy P. Naworski

str. 43 

Marcin Śledzikowski

str. 54

Rafał Woźniak

str. 62

Marcin Sokołowski

str. 70

Witold Jurcewicz

str. 80 

Jacek Trzewik

str. 95

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA 

Ewelina Jarosz-Zgoda

str. 103

Sybilla Stanisławska-Kloc, Zuzanna Ochońska

str. 111 

PODATKI

Łukasz Kidoń

str. 120 

Grzegorz Borkowski

str. 128 

Table of Contents & Abstracts
str. 134




Paweł Popardowski
Aktualne orzecznictwo Sądu Najwyższego w sprawach z zakresu prawa spółek
W orzecznictwie Sądu Najwyższego (dalej SN) z lat 2016 i 2017 można wyróżnić kilka interesujących wypowiedzi dotyczących szeroko rozumianej problematyki funkcjonowania spółek handlowych w obrocie gospodarczym. Bazują one w głównej mierze na wykładni przepisów ustawy z 15.09.2000 r. – Kodeks spółek handlowych oraz ustawy z 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym i zmierzają do rozstrzygnięcia na płaszczyźnie orzeczniczej dostrzeganych przez praktykę oraz doktrynę problemów interpretacyjnych wynikających ze stosowania przepisów wspomnianych ustaw. W tym okresie SN odniósł się m.in. do zagadnień problemowych związanych z zajęciem udziałów w spółce z o.o., dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o nałożenie na członka zarządu (likwidatora) grzywny z art. 594 k.s.h., realizacji przez spółkę akcyjną obowiązku „przerejestrowania” do rejestru przedsiębiorców KRS, wystawienia tytułu wykonawczego w związku z przekształceniem spółki w inną spółkę handlową. Doniosłość przywołanych zagadnień dla praktyki funkcjonowania spółek handlowych uzasadnia bliższą analizę judykatury SN dotyczącej tych zagadnień w ramach przeglądów orzecznictwa publikowanych w kwartalniku „Glosa”. W niniejszym przeglądzie omówione zostaną cztery orzeczenia SN z lat 2016 i 2017.

Początek strony


Andrzej Szlęzak
Dopuszczalność zastrzegania umownych terminów zawitych
Wokół pojęcia umownych terminów zawitych narosło sporo wątpliwości interpretacyjnych, wynikających głównie z prób dopatrywania się relacji pomiędzy umownymi terminami zawitymi a terminami przedawnienia. Tymczasem poszukiwania takie przeważnie zawodzą, bo najczęściej relacji brak, o czym poniżej.
Wyrok Sądu Najwyższego z 23.03.2017 r., V CSK 449/16
Przewidziany w klauzuli 20.1 wzorca umownego FIDIC termin do zawiadomienia zamawiającego przez wykonawcę o okolicznościach uzasadniających wynagrodzenie za roboty dodatkowe jest umownym terminem zawitym do dokonania umownego aktu staranności, pod rygorem utraty określonego uprawnienia. Dopuszczalność takiego zastrzeżenia umownego wynika z art. 353(1) k.c., który także stanowi podstawę badania skuteczności zastrzeżenia w odniesieniu do konkretnego roszczenia.

Początek strony


Dominika Wajda
Działalność konkurencyjna wspólnika spółki jawnej
Wyrok Sądu Najwyższego (dalej jako SN) z 20.08.2015 r. dotyczy istnienia zakazu działalności konkurencyjnej wspólników spółki jawnej w sytuacji, gdy ze względu na istniejący między wspólnikami konfl ikt, zdecydowali już oni, aczkolwiek jeszcze w sposób nieformalny, że zakończą prowadzoną przez spółkę działalność, a także zakresu korzyści uzyskiwanych przez wspólnika naruszyciela zakazu.
Wyrok Sądu Najwyższego z 20.08.2015 r., II CSK 505/14
Naruszający zakaz konkurencji z art. 56 k.s.h. może zwolnić się od odpowiedzialności, o której mowa w art. 57 k.s.h., tylko w razie wykazania, że obok przychodów jakie uzyskał z działalności konkurencyjnej wobec spółki, poniósł na tej właśnie działalności stratę przewyższającą wspomniany przychód.

Początek strony


Jan Ciechorski
Odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa
Odpowiedzialność n a zasadzie słuszności wprowadza wyjątek od reguły ustanawiającej obowiązek naprawienia szkody wynikłej wyłącznie z bezprawnego postępowania sprawcy. Przesłanki jej ponoszenia są identyczne jak w przypadku odpowiedzialności za szkody powstałe w wyniku wykonywania władzy publicznej z wyjątkiem bezprawności jej wyrządzenia. Podmioty lecznicze wyjątkowo mogą ponosić odpowiedzialność w tym reżimie, gdy przepisy ustawy wprost uprawniają je do władczego kształtowania sytuacji prawnej lub faktycznej jednostki. Z reguły jednak będą ponosić odpowiedzialność na zasadach ogólnych. Jest to odpowiedzialność odrębna od odpowiedzialności podmiotów tworzących, albowiem szpitale jako osoby prawne występują w obrocie prawnym jako samodzielne podmioty.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 12.07.2013 r., I ACa 221/13
Przy orzekaniu na podstawie art. 419 k.c. sąd najpierw decyduje o zasadzie odpowiedzialności. Zasądzenie odszkodowania musi poprzedzać defi nitywne przesądzenie tego, czy w danych okolicznościach jest w świetle zasad współżycia społecznego usprawiedliwione nałożenie obowiązku odszkodowawczego na Skarb Państwa. Ustalenie, że Skarb Państwa odpowiada w całości lub w części za szkody mogące powstać w przyszłości, pozwoli w dalszym procesie zobowiązać ten podmiot do naprawienia skonkretyzowanej w nim szkody po stwierdzeniu, że zgłoszone roszczenie było w chwili orzekania o nim usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami przewidzianymi w art. 419 k.c. Ustalenie, że Skarb Państwa odpowiada za szkody mogące powstać w przyszłości, zabezpiecza zatem poszkodowanego przed trudnościami dowodowymi, jakie byłyby związane z ewentualną koniecznością prowadzenia przez niego po długim okresie procesu odszkodowawczego.

Początek strony


Jerzy P. Naworski
Kara umowna za opóźnienie w wykonaniu robót budowlanych
Opracowanie jest poświęcone ocenie postanowienia zastrzegającego na rzecz inwestora kary umowne za opóźnienie w wykonaniu przedmiotu umowy o roboty budowlane. Wbrew stanowisku Sądu Apelacyjnego (dalej SA), nie jest ono równoznaczne z przyjęciem na siebie przez wykonawcę odpowiedzialności absolutnej za niedotrzymanie terminu. Przemawia za tym nie tylko unormowanie art. 473 § 1 Kodeksu cywilnego, ale przede wszystkim analiza klauzuli tej treści w świetle dyrektyw wykładni oświadczeń woli wynikających z art. 65 k.c.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 13.06.2016 r., I ACa 125/16
W sytuacji, gdy strony umowy zastrzegły w sposób wyraźny i jednoznaczny, że na rzecz zamawiającego zastrzeżona została kara umowna za opóźnienie w przekazaniu określonego w umowie przedmiotu odbioru, a nie tylko w przypadku opóźnienia zawinionego (zwłoki), powód nie może podnosić zarzutu, że opóźnienie w wykonaniu przedmiotu umowy powstało na skutek okoliczności, za które wykonawca nie ponosi odpowiedzialności, skoro roszczenie o zapłatę kary umownej powstaje w tym przypadku za sam fakt opóźnienia, bez względu na przyczynę.

Początek strony


Marcin Śledzikowski
Skutki prawne udzielenia absolutorium dla członków zarządu spółki z o.o.
Komentowane orzeczenie porusza doniosłą problematykę skutków prawnych udzielenia absolutorium członkom zarządu spółki z o.o. Obecnie w doktrynie prawa spółek są podnoszone głosy, że przedmiotowa instytucja nie gwarantuje należytej ochrony menedżerom. Zdaniem przeważającej części komentatorów, fakt udzielenia absolutorium funkcjonariuszowi wyłącza jego odpowiedzialność za szkody wyrządzone spółce swoim działaniem lub zaniechaniem. Przedstawione stanowisko, wobec braku jego umocowania w przepisach Kodeksu spółek handlowych, jest dość kontrowersyjne. Również orzecznictwo sądowe nie wypracowało jednolitej koncepcji co do skutków prawnych udzielenia absolutorium. Fakt ten jednak nie dziwi, jeśli zważyć, że spoczywa na nim ciężar rozstrzygania szczegółowych wątpliwości ad casum. Dlatego zdaniem autora, ze szczególną uwagą należy traktować każdy judykat, który porusza, chociażby nawet częściowo, problematykę charakteru prawnego absolutorium, o czym szczegółowo poniżej.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 8.12.2016 r., I ACa 923/16
Uchwała absolutoryjna, stanowi akt wewnętrznego rozliczenia z organami poprzez zaakceptowanie bądź nie ich czynności podejmowanych w tym terminie. Absolutorium udzielane indywidualnie każdemu z członków organu kolegialnego jest formą skwitowania członków tych organów z tych czynności, a co za tym idzie stanowi, co do zasady, podstawę do wyłączenia ich ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej, o jakiej mowa w art. 293 k.s.h. Uchwała negatywna stanowi element potwierdzenia możliwości przypisania członkowi tych organów tego rodzaju odpowiedzialności.

Początek strony


Rafał Woźniak
Zasady obiegu informacji w grupie kapitałowej
Komentowane orzeczenie dotyczy zasad obiegu informacji w grupie kapitałowej spółki będącej spółką publiczną. W glosowanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej NSA) opowiedział się za poglądem, zgodnie z którym spółka publiczna jest zobowiązana do takiego zorganizowania przepływu informacji w swojej grupie kapitałowej, aby podmioty zależne przekazywały jej informacje podlegające upublicznieniu na podstawie obowiązujących przepisów prawa niezwłocznie po ich uzyskaniu, w celu zapewnienia prawidłowego i terminowego wykonywania obowiązków informacyjnych. Pomimo ostatnich zmian związanych z wejściem w życie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z 16.04.2014 r. w sprawie naduż yć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE przepisy dotyczące informacji poufnych oraz ich trybu ujawniania przez emitentów nie uległy istotnym zmianom. Z tego też powodu – chociaż glosowany wyrok został wydany przed wejściem w życie rozporządzenia MAR – z pewnością będzie istotny dla obecnej praktyki zarówno emitentów, jak i Komisji Nadzoru Finansowego. Niniejsza glosa, pomimo elementów krytycznych, jest aprobująca.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24.06.2016 r., II GSK 366/15
Spółka publiczna jest zobowiązana do takiego zorganizowania przepływu informacji w swojej grupie kapitałowej, aby podmioty zależne przekazywały jej informacje podlegające upublicznieniu na podstawie obowiązujących przepisów prawa niezwłocznie po ich uzyskaniu, w celu zapewnienia prawidłowego i terminowego wykonywania obowiązków informacyjnych.

Początek strony


Marcin Sokołowski
Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców w Polsce
Opracowanie dotyczy sytuacji prawnej cudzoziemca chcącego zakupić nieruchomości w Polsce. Istotne jest również rozumienie pojęcia „stałego miejsca zamieszkania” przez Sąd Najwyższy – dalej SN – w kontekście związków z Polską osoby fi zycznej niebędącej Polakiem, która chce uczynić w Polsce tzw. centrum życiowe.
Wyrok Sądu Najwyższego z 5.02.2014 r., V CSK 129/13
Przez stałe miejsce zamieszkania należy rozumieć konstrukcję stałego pobytu (…), zamieszkiwanie na nabytej nieruchomości z zamiarem stałego przebywania na niej, w sensie chęci uczynienia tam swego centrum życiowego. (...) ustalając, czy nabycie nieruchomości nastąpiło z przeznaczeniem pod tak rozumiane stałe miejsce zamieszkania, nie można się kierować jedynie treścią oświadczeń nabywcy. Należy ponadto uwzględnić nie tylko faktyczne, ale i prawne możliwości uczynienia przez nabywcę na nieruchomości swego centrum życiowego (...), należy wskazać na potrzebę oceny realności zamiaru stałego zamieszkania cudzoziemca na nieruchomości.

Początek strony


Witold Jurcewicz
Potrącenie wierzytelności podlegającej właściwości sądu państwowego w postępowaniu arbitrażowym
Glosowanie orzeczenie zasługuje na uwagę, ponieważ dotyczy bardzo złożonego zagadnienia zarzutu potrącenia podniesionego w postępowaniu arbitrażowym, rozstrzygającym spór dotyczący roszczenia poddanego jego właściwości w sytuacji, gdy zarzut potrącenia oparty jest na roszczeniu spornym pomiędzy stronami, ale podlegającym właściwości sądu państwowego.
Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 22.11.2016 r., I ACz 1997/16
Interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. istnieje tylko wtedy, gdy powód w potrzebie ochrony swej sfery prawnej uczynić może zadość przez samo ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku prawnego lub prawa (…).
Nie można mówić o istnieniu interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c., jeśli stronie służą w odniesieniu do ustalanego stosunku prawnego lub prawa dalej idące środki prawne.

Początek strony


Jacek Trzewik
Cywilnoprawny charakter środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody
Glosowane orzeczenie Sądu Najwyższego (dalej SN) dotyczy – wydawać by się mogło – ugruntowanego w orzecznictwie i literaturze przedmiotu stanowiska dotyczącego zakresu majątku spadkodawcy podlegającego przejściu w drodze dziedziczenia na następców prawnych zmarłego. Obok szerokiego katalogu praw, zgodnie z communis opinio doctorum, w skład spadku wchodzą także obowiązki o charakterze majątkowym, określane mianem długów spadkowych lub pasywów spadku. Podlegają one jednak wstępnej ocenie w zakresie wypełniania zarówno pozytywnych, jak i negatywnych kryteriów zaliczenia w skład majątku spadkowego. Na gruncie niniejszego wyroku, wbrew dotychczasowemu dorobkowi orzeczniczemu, SN przyjął, że na spadkobierców przechodzi drogą dziedziczenia także orzeczony przez sąd karny obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej na skutek przestępstwa. Glosa, pomimo elementów polemicznych czy krytycznych, ma w istocie charakter aprobujący.
Wyrok Sądu Najwyższego z 10.08.2017 r., II CSK 844/16
1. Obowiązek wynikający z art. 46 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1.07.2015 r. nie był wyłącznie obowiązkiem prawnokarnym, takim jak na przykład obowiązek zapłaty grzywien i kar pieniężnych, lecz miał charakter cywilnoprawny.
2. Obowiązki majątkowe mające – mimo braku wyraźnego wskazania normatywnego – charakter cywilnoprawny należą do spadku (art. 922 § 1 k.c.).

Początek strony


Ewelina Jarosz-Zgoda
Kształt niezbędny do osiągnięcia efektu technicznego
Po raz kolejny Trybunał Sprawiedliwości (dalej TS) pochylił się nad zagadnieniem ochrony oznaczeń przedstawiających kształt towaru jako znaków towarowych. Przedmiotem rozważań TS była ocena, czy kształt Kostki Rubika zarejestrowany jako wspólnotowy znak towarowy (obecnie unijny znak towarowy) dla towarów w postaci układanek trójwymiarowych w rozumieniu klasy 28 Porozumienia nicejskiego z 15.01.1956 r. dotyczącego międzynarodowej klasyfi kacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków jest kształtem niezbędnym do osiągnięcia efektu technicznego, a przez to pozbawionym zdolności rejestracyjnej. W swojej wypowiedzi TS potwierdza dotychczasowy kierunek orzecz nictwa, wprowadzając jednocześnie nieznane wcześniej prawu znaków towarowych pojęcia „kształtu abstrakcyjnego” i „kształtu rzeczywistego towaru”.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 10.11.2016 r., C-30/15 P, Simba Toys GmbH & Co. KG v. Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
„[…] mając na względzie, iż jest bezsporne, że rozważane oznaczenie jest tworzone przez kształt konkretnego towaru, a nie przez kształt abstrakcyjny – Sąd powinien był zdefi niować funkcję techniczną rozpatrywanego konkretnego towaru, a mianowicie układanki trójwymiarowej, i uwzględnić tę funkcję przy ocenie funkcjonalności zasadniczych właściwości tego oznaczenia.”

Początek strony


Sybilla Stanisławska-Kloc, Zuzanna Ochońska
Wykonanie utworu jako przedmiot umowy cywilnoprawnej
W ostatnim czasie Sąd Najwyższy (dalej SN) oraz sądy powszechne wydały wyroki w szeregu spraw dotyczących tzw. „oskładkowania” umów o artystyczne wykonanie utworu. Rozstrzygnięcie takiej sprawy w istocie sprowadza się do konieczności ustalenia, czy mamy do czynienia z umową o dzieło, czy podlegającą odprowadzeniu składek ubezpieczeniowych umową o świadczenie usług. W swoich wyrokach sądy skupiając się na ocenie spełniania przez daną umowę cech umów nazwanych z Kodeksu cywilnego, całkowicie pomijają kwestie oceny prawnoautorskiej, a także często pomijają ocenę z punktu widzenia realizacji artystycznego wykonania. Tak dokonana ocena jest jednak wadliwa z uwagi na charakter artystycznego wykonania, a także cechy ocenianych w niniejszych sprawach umów.
Wyrok Sądu Najwyższego z 10.01.2017 r., III UK 53/16
Zobowiązanie z art. 627 k.c. polega na wykonaniu nie jakiegokolwiek dzieła, ale na realizacji dzieła oznaczonego. Nie ma przy tym wątpliwości, że „oznaczenie” następuje pierwotnie w trakcie układania postanowień umownych. Przy umowie zlecenia nacisk położono nie na „oznaczenie” efektu, ale na „określenie” kategorii czynności prawnej (usługi) podlegającej wykonaniu. Doszło zatem w umowie o dzieło do przesunięcia punktu ciężkości z aspektu czynnościowego na fi nalny. Ważne jest jednak, że między „oznaczeniem” a rezultatem pracy istnieje ścisły wektor zależności. Nie można zrealizować dzieła, jeśli nie zostało ono umownie wytyczone. W przeciwnym razie, niemożliwe będzie poddanie „dzieła” sprawdzianowi w zakresie wad fi zycznych. Właściwości te nie są udziałem umowy zlecenia. Wykonanie zobowiązania następuje przez zrealizowanie umówionej czynności prawnej, przy czym jej następstwo, choć ma miejsce, to jednak wykracza poza wzorzec normatywny. Przedstawione różnice w takim samym stopniu występują między umową o dzieło a umową o świadczenie usług (art. 750 k.c.). Odmienność polega tylko na tym, że w miejsce czynności prawnej wykonawca realizuje usługę, na którą składa się zespół czynności faktycznych.

Początek strony


Łukasz Kidoń
Odliczenie podatku VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi
Zasady odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi – unormowane obecnie w art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług – było wielokrotnie zmieniane od momentu przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej. Ostatnia nowelizacja tego przepisu, obowiązująca od 1.04.2014 r., stała się przedmiotem licznych wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych, których zgodność z prawem była przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.

Początek strony


Grzegorz Borkowski
Podatkowe następstwa przekazania wspólnikom majątku likwidowanej spółki
Wartość przekazanych wspólnikom składników majątku likwidowanej spółki stanowi jej przychód. Prezentowany niżej wyrok uwzględnia zmianę stanu prawnego, która nastąpiła 1.01.2015 r. z wejściem w życie dodanego do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 14a.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27.06.2017 r., II FSK 658/17
Przepis art. 14a ust. 1 u.p.d.o.p. ma zastosowanie także do sytuacji, w której spółka z o.o. – po zakończeniu postępowania likwidacyjnego – przekaże udziałowcom składniki majątku mające charakter świadczeń niepieniężnych.

Początek strony


Table of contents

Rozwiń Zwiń



COMMERCIAL LAW

Paweł Popardowski

p. 5

Andrzej Szlęzak

p. 21 

Dominika Wajda

p. 27 

Jan Ciechorski

p. 34 

Jerzy P. Naworski

p. 43 

Marcin Śledzikowski

p. 54

Rafał Woźniak

p. 62

Marcin Sokołowski

p. 70

Witold Jurcewicz

p. 80 

Jacek Trzewik

p. 95

INTELLECTUAL PROPERTY

Ewelina Jarosz-Zgoda

p. 103

Sybilla Stanisławska-Kloc, Zuzanna Ochońska

p. 111 

TAXES

Łukasz Kidoń

p. 120 

Grzegorz Borkowski

p. 128 

Table of Contents & Abstracts
p. 134




Paweł Popardowski
Current case law of the Supreme Court in matters related to company law – case law review
This case law review focuses on presenting the case law of the Supreme Court from 2016 and 2017 on issues of the functioning of commercial companies, understood broadly. The review discusses the judgments regarding the attachment of shares in a limited liability company, the ‘re-registration’ of a company in the register of entrepreneurs of the National Court Register, and the issue of an enforcement clause in connection with the transformation of a commercial company.

Back to top


Andrzej Szlęzak
Permissibility of stipulating prescription terms in a contract – commentary on Supreme Court judgment of 23 March 2017, V CSK 449/16
The author supports the Supreme Court’s view that setting so-called „contractual prescription terms”, the lapse of which triggers the expiry of a right (a claim), is legally permissible. In particular there is no reason to compare such terms with the statute of limitations, as the expiry of the former triggers the expiry of a claim, while the expiry of the latter renders the claim unenforceable. Hence, the two legal institutions bring about different legal consequences, and thus are incomparable. In turn, the author disagrees with the Supreme Court’s view that the facts of the case warranted the application of the unjust enrichment doctrine; rather, the abuse of a right theory should have been applied, as the Employer abused its right by invoking the late notifi cation of the Contractor’s clam, in the circumstances (described in the justifi cation of the judgment) where the Engineer was fully aware of the claim and even assured the Contractor that the payment for additional works would be duly made.

Back to top


Dominika Wajda
Competitive activity of a partner in a registered partnership – commentary on Supreme Court judgment of 20 August 2015, II CSK 505/14
The Supreme Court judgment of 20 August 2015 concerns: fi rstly, the existence of a prohibition of competitive activity for partners in a registered partnership when, due to the confl ict between the partners they have already decided, though informally, to end the activity pursued by the partnership, and, secondly, the understanding of the scope of benefi ts obtained by the partner violating the prohibition. The Supreme Court opted for a narrow interpretation, i.e. the need to establish the amount of the actual fi nancial benefi t obtained by the partner violating the prohibition of competing with the partnership. Yet this interpretation gives rise to doubts indicated in the commentary.

Back to top


Jan Ciechorski
The State Treasury’s liability in damages – commentary on judgment of the Court of Appeal in Łódź of 12 July 2013, I ACa 221/13
Equitable liability introduces an exception to the rule which introduces the obligation to redress damage only if it results from unlawful conduct of the perpetrator. The conditions of such liability are the same as in the case of liability for damage infl icted in the exercise of public authority, save for the unlawfulness of infl icting the damage. Medical entities can, as an exception, bear liability in this regime if the statutory provisions directly give them the right to determine the individual’s legal status or actual situation. As a rule, however, such entities bear liability according to the general provisions. This is a different kind of liability compared to that of the entity establishing the given healthcare unit, because hospitals, being legal persons, are treated as independent entities in the legal transactions.

Back to top


Jerzy P. Naworski
Liquidated damages for delay in the performance of construction works – commentary on judgment of the Court of Appeal in Białystok of 13 June 2016, I ACa 125/16
This article is devoted to an assessment of a contractual clause which gives the investor the right to liquidated damages for delay in the performance of a construction works contract. Contrary to the view of the Court of Appeal, it is not tantamount to the contractor assuming absolute liability for failure to meet the deadline. The arguments include not only the wording of Art. 473(1) of the Civil Code, but, fi rst and foremost, an analysis of such a clause in the light of guidelines concerning declarations of intent resulting from Art. 65 of the Civil Code.

Back to top


Marcin Śledzikowski
Legal effects of granting discharge to members of the management board of a limited liability company – commentary on the judgment of the Court of Appeal in Krakow of 8 December 2016, I ACa 923/16
The commented judgment concerns an analysis of the legal effects of granting discharge to members of the management board of a limited liability company and the importance of this institution. Currently, there is an observable growth in management boards’ members’ interest in the legal effects of discharge internally (within the company) and externally (the sphere of their private interests). There are many voices that statutory norms do not guarantee independent protection to managers. Accordingly, this author aims to describe the impact of the assessment conducted with a view to grant discharge on the issue of potential liability of a management board member towards the company on whose board they sit. There is no doubt that they operate in the sphere of increased risk and often have to take decisions whose results cannot be foreseen. To this extent, management board members should have ensured a mechanism to approve their decisions (or not) and, consequently, producing appropriate effects in this regard.

Back to top


Rafał Woźniak
Rules of fl ow of information within a group of companies – commentary on a judgment of the Supreme Administrative Court of 24 June 2016, II GSK 366/15
This judgement leads to the conclusion that the obligation to disclose inside information is not limited only to information arising in the issuer, but applies also to information from the subsidiaries. Additionally, according to the current line of case law, each issuer is obliged to organise the fl ow of information within the group of companies in such a way immediately after such information emerges. This obligation will be limited in case when the subsidiary is also a listed company obliged to disclose inside information

Back to top


Marcin Sokołowski
Acquisition of immovable property by foreigners in Poland – commentary on Supreme Court judgment of 5 February 2014, V CSK 129/13
This article is based on a judgement issued by the Polish Supreme Court in 2013. The case concerned the acquisition of immovable property located in Poland by a foreigner, in this particular case a Spanish citizen. Since 1920, there has been a special statute regulating issues and requirements applicable to foreigners’ ownership and acquisition of immovable property in Poland. This statute from early 20th century is not considered outdated and is still in force. However within the modern society of the European Union and in the context of EU law, especially the treaty-guaranteed free movement of persons, this regulation needs to be applied adequately. One of main issues was the term ‘a person’s primary domicile in Poland’ as an important condition of a successful transaction. For this reason, this term was analysed by the Polish Supreme Court.

Back to top


Witold Jurcewicz
Set-off of a claim falling within the jurisdiction of a state court in arbitration proceedings – commentary on the decision of the Court of Appeal in Katowice of 22 November 2016, I ACz 1997/16
In the commented judgment, the Court of Appeal decided that the party did not have a legal interest in initiating a court action in order to establish the consequences of a set-off made by that party if the argument of set-off had been raised in arbitration proceedings where the arbitration court had decided that it had no jurisdiction to examine the argument of set-off. The Court of Appeal justifi ed its decision by indicating that the party bringing such an action may initiate other, more complex, proceedings, in particular challenge the arbitral award based on the following arguments: 1) due to the fact that the set-of argument was raised in the arbitration proceedings, the arbitration clause became ineffective; 2) since the arbitral award was issued without taking into account the set-off, such award did not refl ect the real legal relationships between the parties and as such violated the fundamental principles of the legal order. In addition, if the party that won in the arbitration proceedings would like to enforce the award, the other party would be able to initiate anti- enforcement proceedings arguing that the debt had already been satisfi ed by the set-off. The arguments raised by the Court of Appeal do not seem compelling. The arguments described under 1) and 2) above seem not to be suffi cient grounds for setting aside the arbitral award. The argument regarding the anti-enforcement suit seems appropriate in principle. However, it does not create suffi cient grounds for denying the legal interest of the party in initiating court proceedings in order to establish the consequences of the set-off made by that party. Such proceedings and, in particular, a court judgment obtained in such proceedings would allow the arbitration court to avoid issuing an arbitral award that does not refl ect the real relationships between the parties and the subsequent need for defence against the arbitral award in separate anti-enforcement proceedings. For these reasons it seems that the party did indeed have a legal interest in bringing the action in the case at hand.

Back to top


Jacek Trzewik
Civil-law character of the penal measure of redressing the damage – commentary on judgment of the Supreme Court of 10 August 2017, III CSK 844/16
Both in case law and in literature on succession law there is, in principle, a well-established position on the deceased’s assets that are transferred by succession on his/her legal successors. In addition to an extensive list of civil property rights, the estate of the deceased includes also certain duties, referred to as estate debts or liabilities They are, however, preliminarily assessed as to their meeting of certain positive or negative criteria for their inclusion in the estate. In its judgment of 10 August 2017 (II CSK 844/16), contrary to its earlier case law, the Supreme Court held that the heirs of the deceased also acquire by succession the duty, imposed by a criminal court, to redress damage caused as a result of an offence. This issue is analysed in this commentary

Back to top


Ewelina Jarosz-Zgoda
Shape which is necessary to obtain a technical result – commentary on CoJ judgment of 10 November 2016 in case C-30/15 P, Simba Toys GmbH & Co. KG v European Union Intellectual Property Offi ce (EUIPO)
The commented judgment concerns the doubts and practical problems connected with the understanding of the notion of technical result in the provisions on protection of European Union trade marks. Pursuant to Art. 7(1)(e)(ii) of Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993 on the Community trade mark, signs which consist exclusively of the shape of goods which is necessary to obtain a technical result are not registered. The interpretation of the above absolute grounds for refusal to register a EU trade mark was largely formulated in judgments of the Court of Justice in cases Koninklijke Philips and Lego Juris. Nevertheless assessing when a sign is a shape which is necessary to obtain a technical result, which makes it non-registrable, still causes diffi culties in interpretation and practice. In the commented judgment, the Court of Justice presents the criteria for assessing this condition and introduces new notions in the law of trade marks: ‘abstract shape’ and ‘shape of the actual goods’.

Back to top


Sybilla Stanisławska-Kloc, Zuzanna Ochońska
Performance as a subject of a civil law contract – commentary on Supreme Court judgment of 10 January 2017, III UK 53/16
The subject of the paper is the assessment of the Supreme Court’s judgement issued in January 2017, in which it was considered that the performance of a musical concert is the subject of a contract for services, not contracts for a specifi c work. In the justifi cation, the Supreme Court found that such a contract may be the subject of a contract for a specifi c work, if its result (non-material and intengible) resulted in the piece of the work in the meaning of Copyright law. Supreme Court completely disregarded the assessment on the basis of Article 85 of Copyright law, i.e. whether artistic performance took place in this case. In a critical voice, the authors point out arguments in support of thesis that depending on the facts, such a contract may be deemed as contract for a specifi c work.

Back to top


Łukasz Kidoń
Deducting VAT on expenses relating to motorcars – case law review
The provisions of the VAT Act that regulate the principles of deducting input tax on expenses relating to motorcars used by business operators cause numerous interpretation problems. They result from the frequency of normative changes introduced by the Polish legislature and the diversity of economic events that may be relevant from the point of view of these provisions. The emerging disputes are refl ected in the case law of administrative courts.

Back to top


Grzegorz Borkowski
Tax consequences of transferring assets of a company in liquidation to its members – decision of the quarter
The value of assets of a company in liquidation transferred to the members is the company’s income. The presented judgment of the Supreme Administrative Court, issued on 27 June 2017, II FSK 658/17, takes into account the legislative amendment which took place on 1 January 2015, when Art. 14a, introduced into the Act of 15 February 1992 on Corporate Income Tax, entered into force. The Supreme Administrative Court held that this article applied also in situation s when a limited liability company – following completion of the liquidation process – transferred to its members certain assets having the nature of non-cash performances.

Back to top


Redakcja

Rozwiń Zwiń

redaktor naczelny - Dr Marek Grzybowski
sekretarz redakcji - Anna Popławska
tel.: + 48 668 618 563
e-mail: anna.poplawska@wolterskluwer.com

http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/glosa

Kontakt

Rozwiń Zwiń

Dział Publikacji Periodycznych
Wolters Kluwer Polska sp. z o.o. 
ul. Przyokopowa 33
01-208 Warszawa

Dyrektor Działu Publikacji Periodycznych
Klaudia Szawłowska-Milczarek
e-mail: czasopisma@wolterskluwer.pl

www.czasopisma.wolterskluwer.pl

Infolinia

801 044 545
e-mail: prenumerata@wolterskluwer.pl

Obsługa klienta

tel: (22) 535 82 72

 

Opinie (3)

Irek
19-07-2017
Ocena: 5/5
Czasopismo kupuję w miarę regularnie. Jest to, według mnie, jedna z lepszych gazet prawniczych. Zastanawiam się nawet nad prenumeratą ;) Na razie zostanę jednak przy wersji papierowej, pojedynczej.
Patryk
29-03-2018
Ocena: 5/5
Omówienie orzeczenia, które znajduje się w nr 1/2018 "Glosy", a dotyczące nabycia nieruchomości przez obcokrajowców przebywających w Polsce, na tyle mnie ujęło (szczególnie rzeczowość i jasny komentarz), że z cierpliwością czekam na nowy nr.
Artur
19-08-2018
Ocena: 5/5
W Glosie 3/2018 Piotr Modrzejewski poruszył ważny temat korzystania z portali społecznościowych przez osoby prywatne do celów zawodowych. Problem ten jest coraz powszechniejszy. Dziękuję za taki przykład. Pozdrawiam i polecam czasopismo.
Aby dodać opinię, zaloguj się lub załóż konto

Numery czasopisma

Rozwiń Zwiń

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2020 (184)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2020 (183)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2020 (182)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2019 (181)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2019 (180)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2019 (179)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2019 (178)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2018 (177)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2018 (176)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2018 (175)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2018 (174)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2017 (173)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2017 (172)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2017 (171)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach- Nr 1/2017 (170)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2016 (169)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2016 (168)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2016 (167)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2016 (166)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2015 (165)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2015 (164)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2015 (163)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2015 (162)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - 4/2014 (161)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2014 (160)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2014 (159)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2014 (158)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2013 (157)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2013 (156)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2013 (155)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2013 (154)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2012 (153)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2012 (152)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2012 (151)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2012 (150)

Kupując w profinfo zyskujesz

Gwarancja najlepszej ceny
Gwarancję najlepszej ceny
Darmowa dostawa już od 50 zł
Darmową dostawę już od 100 zł
Pomoc konsultanta na infolinii
Pomoc konsultanta na infolinii
Promocyjne ceny i rabaty
Promocyjne ceny i rabaty
Sprawna realizacja zamówienia
Sprawną realizację zamówienia

Pomyśl o dodaniu do koszyka

Ostatnio oglądane produkty