Facebook

Halloween_SPRING-3490_1920x60.jpg [46.95 KB]

Kategorie
Kategorie
Strefa Aplikanta
Rabat -50%
Koronawirus a prawo Koronawirus a prawo
Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach,
-10%
Pojedynczy numer
Bestseller
Nowość
Zapowiedź

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach- Nr 1/2017 (170)

Czasopismo jest wydawane od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych. Czasopismo zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego.

Przejdź do prenumeraty
Wybierz inny numer czasopisma
Rok
Wybierz wersję
89,10 89,10
Cena regularna: 99,00
99,00
0,00
PROMOCJA RABAT -10 %
Produkt został dodany do koszyka Idź do koszyka
Wartość koszyka zostanie przeliczona na złotówki.
Your order will be calculated into Polish currency (ZŁ).
Produkt został dodany do schowka Idź do schowka
Produkt archiwalny Chwilowo niedostępny
Sprawdź podobne
Darmowa dostawa
Wyślemy w 48 h (dni robocze)

Opis produktu

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Za publikację na łamach „Glosy” Autor otrzymuje 20 pkt. (poz. 30314 w załączniku do komunikatu Ministra Nauki  i Szkolnictwa Wyższego z 18.12.2019 r. w sprawie wykazu czasopism nau...

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Za publikację na łamach „Glosy” Autor otrzymuje 20 pkt. (poz. 30314 w załączniku do komunikatu Ministra Nauki  i Szkolnictwa Wyższego z 18.12.2019 r. w sprawie wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, wydanego na podstawie na podstawie art. 267 ust. 3 ustawy z 20.07.2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Dz.U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.). Czasopismo jest ujęte w w międzynarodowej bazie European Reference Index for the Humanities and Social Sciences (ERIH+).

RozwińZwiń

Spis treści

Rozwiń Zwiń



PRAWO HANDLOWE

Paweł Popardowski

str. 5

Zbigniew Kuniewicz, Katarzyna Malinowska-Woźniak

str. 19

Dominika Wajda

str. 24

Piotr Sekinda

str. 30

Adam Olszewski

str. 38

Grzegorz Pawłowski

str. 46

Maciej Zych

str. 54

Mateusz Czepukojć

str. 64

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

Agnieszka Sztoldman

str. 72

Andrzej Potasz

str. 84

Michał Gajdus

str. 91

PODATKI

Maciej Wojtuń

str. 99

Rafał Bernat

str. 109

Grzegorz Borkowski

str. 117

VARIA

Małgorzata Sekuła-Leleno

str. 123

Table of Contents & Abstracts
str. 133




Paweł Popardowski
Kodeks spółek handlowych w najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego
Niniejszy przegląd orzecznictwa poświęcony jest analizie judykatury Sądu Najwyższego (dalej SN) związanej merytorycznie z szeroko rozumianą problematyką spółek prawa handlowego. W przeglądzie omówione zostały cztery orzeczenia wydane przez SN w 2016 r. Dotyczą one zróżnicowanych zagadnień problemowych ujawniających się na tle regulacji kodeksu spółek handlowych, w tym m.in. kwestii: przynależności majątkowej udziałów w spółce z o.o. nabytych przez jednego z małżonków ze środków pochodzących z ich majątku wspólnego, trybu zbycia z wolnej ręki nieruchomości spółki w toku jej likwidacji oraz odpowiedzialności spółek w ramach podziału przez wydzielenie.

Początek strony


Zbigniew Kuniewicz, Katarzyna Malinowska-Woźniak
Status prawny oddziału przedsiębiorcy zagranicznego
Zasady tworzenia i funkcjonowania oddziałów przedsiębiorców zagranicznych reguluje ustawa z 2.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Żaden przepis ustawy nie przyznaje wprost oddziałowi przedsiębiorcy zagranicznego zdolności prawnej. Mimo to pojawiają się wątpliwości w zakresie statusu prawnego oddziału przedsiębiorcy zagranicznego. Sprowadzają się one do odpowiedzi na pytania, czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego ma zdolność prawną, zdolność do czynności prawnych, zdolność sądową oraz zdolność procesową, czy też może występując w obrocie, oddział korzysta ze zdolności prawnej przedsiębiorcy zagranicznego. Pojawia się również pytanie, czy obowiązek wpisu oddziału przedsiębiorcy zagranicznego do rejestru przedsiębiorców przesądza o tym, że oddziałowi przysługuje status przedsiębiorcy.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 9.07.2015 r. (I CSK 669/14)
Oddział zagranicznej osoby prawnej jest wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie częścią działalności gospodarczej, wykonywanej przez tę osobę prawną poza siedzibą tej osoby lub głównym miejscem wykonywania działalności (art. 5 pkt 4 u.s.d.g.). Takie wyodrębnienie a samodzielność organizacyjna, pojawiające się w kilku płaszczyznach (np. w zakresie uprawnienia do posługiwania się "firmą" oddziału - art. 43(6) k.c.; możliwością rejestracji oddziału w KRS - art. 36 pkt 14 ustawy o KRS) nie świadczy, oczywiście, o przyznaniu oddziałowi zdolności prawnej, a tym samym zdolności sądowej w rozumieniu art. 64 § 1 i § 1(1) k.p.c. Takimi zdolnościami dysponuje jedynie zagraniczna osoba prawna (zagraniczny przedsiębiorca) jako całość.

Początek strony


Dominika Wajda
Sprzeczność uchwały wspólników spółki z o.o. z umową spółki jako samodzielna przesłanka powództwa o uchylenie uchwały
Uchwała Sądu Najwyższego (dalej SN) z 10.03.2016 r. dotyczy istotnej w praktyce kwestii, czy w przypadku gdy uchwała zgromadzenia wspólników narusza "jedynie" umowę spółki z o.o., podmioty mające legitymację czynną do zaskarżenia uchwały będą mogły doprowadzić do wyeliminowania przez sąd z obrotu prawnego uchwały obarczonej taką wadliwością. Sąd Najwyższy we wskazanej uchwale uznał niesamoistny charakter przesłanki sprzeczności uchwały wspólników spółki z o.o. z umową spółki. W poniższej glosie zostanie przedstawiona argumentacja kwestionująca trafność przyjętego przez SN rozstrzygnięcia.
Uchwała Sądu Najwyższego z 10.03.2016 r. (III CZP 1/16)
Sprzeczność uchwały wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z umową spółki nie jest samodzielną przesłanką uzasadniającą uwzględnienie powództwa o uchylenie tej uchwały (art. 249 § 1 k.s.h.).

Początek strony


Piotr Sekinda
Odnowienie mandatu członka zarządu spółki z o.o. w drodze podjęcia uchwały per facta concludentia
Komentowany wyrok Sądu Najwyższego (dalej SN) zasługuje na uwagę, ponieważ poruszono w nim dwie kwestie istotne z punktu widzenia praktycznego. Po pierwsze, SN dokonał uporządkowania stanowisk, które pojawiały się w orzecznictwie sądowym oraz literaturze prawniczej w zakresie powoływania członków zarządu na czas nieoznaczony. Po drugie, jednoznacznie opowiedział się za możliwością odnowienia mandatu członka zarządu spółki z o.o. w drodze podjęcia uchwały per facta concludentia.
Wyrok Sądu Najwyższego z 4.03.2015 r. (IV CSK 340/14)
W braku wyraźnej regulacji w umowie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, iż członkowie zarządu są powołani na czas nieoznaczony, przy jednoczesnym braku wskazania, że są oni powoływani na określoną tam kadencję (np. 3 lat), przepis art. 202 § 1 k.s.h. wprowadza domniemanie, że kadencja członka zarządu trwa jeden rok. Oznacza to, że zarządcy muszą co roku poddać się weryfikacji wspólników. Wspólnicy niezadowoleni z pracy zarządu nie "odnowią" mandatu członkom zarządu, których roczna kadencja się zakończyła

Początek strony


Adam Olszewski
Orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej względem członka zarządu spółki z o.o. będącej komplementariuszem w niewypłacalnej spółce komandytowej
Uzasadniając glosowane postanowienie, Sąd Najwyższy (dalej SN) m.in. przyjął istnienie legitymacji biernej członka zarządu spółki z o.o. będącej komplementariuszem w niewypłacalnej spółce komandytowej w postępowaniu w sprawie orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej (tzw. postępowanie zakazowe). Powyższe zapatrywanie SN może budzić wiele wątpliwości. Dodatkowo warto rozważyć konsekwencje wejścia w życie ustawy - Prawo restrukturyzacyjne.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 19.06.2015 r. (IV CSK 564/14)
Z art. 21 ust. 2 p.u.n. (obecnie art. 21 ust. 2 pr. up. - przyp. red.) w powiązaniu z art. 117 k.s.h. wynika, że obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki komandytowej w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, obciąża, pod rygorem m.in. sankcji przewidzianej w art. 373 ust. 1 pkt 1 p.u.n. (obecnie art. 373 ust. 1 pkt 1 pr. up. - przyp. red.), komplementariuszy umocowanych do reprezentowania spółki. W przypadku gdy komplementariuszem jest spółka z o.o., obowiązek ten rozciąga się na członków jej zarządu.

Początek strony


Grzegorz Pawłowski
Niedopuszczalność pozorna
Praktyczne implikacje ostatniej uchwały Sądu Najwyższego (dalej SN) dotyczącej prokury łącznej niewłaściwej należy raczej rozpatrywać w kategorii uporządkowania wykładni prawa dla bezpieczeństwa obrotu prawnego aniżeli odejścia od wcześniejszych poglądów akcentujących swobodę podmiotów gospodarczych w zakresie ustanawiania zasad reprezentacji.
Uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 30.01.2015 r. (III CZP 34/14)
Niedopuszczalny jest wpis do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym jednego prokurenta z zastrzeżeniem, że może on działać tylko łącznie z członkiem zarządu.

Początek strony


Maciej Zych
Stosunek klauzuli porządku publicznego do podstaw uchylenia wyroku arbitrażowego uwzględnianych na wniosek
Wyrok Sądu Najwyższego (dalej SN) z 28.11.2013 r. (IV CSK 187/13) nie wzbudził jak dotąd większego zainteresowania doktryny, mimo że dotyka ważnego pytania o to, czy klauzula porządku publicznego, jako podstawa uchylenia wyroku arbitrażowego, ma treść jedynie materialnoprawną czy także procesową. Glosowane orzeczenie stanowi kolejny krok w orzecznictwie SN wspierający tę drugą tezę, interesujący z powodu przedstawionego uzasadnienia.
Wyrok Sądu Najwyższego z 28.11.2013 r. (IV CSK 187/13)
Zakresy zastosowania przepisów określających przyczyny uchylenia wyroku sądu polubownego nie pokrywają się, dlatego dane zdarzenie mogące stanowić przyczynę uchylenia wyroku sądu polubownego określoną w art. 1206 § 1 pkt 4 k.p.c. nie może być jednocześnie kwalifikowane jako przyczyna uchylenia wyroku sądu polubownego przewidziana w innych przepisach art. 1206 k.p.c.

Początek strony


Mateusz Czepukojć
Problematyka środków pieniężnych zgromadzonych na koncie bankowym w kontekście przedmiotu przestępstwa z art. 299 k.k.
W niniejszej glosie rozważany jest problem pojawiający się w przypadku, gdy na rachunku bankowym znajdują się środki pieniężne, które pochodzą z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, a tym bardziej, jeżeli na rachunku znajdują się lub znajdowały się w przeszłości także środki pochodzące z legalnego źródła. Początkowe rozważania ogniskują się wokół analizy pojęcia rachunku bankowego oraz statusu środków pieniężnych na nim zgromadzonych. Następnie zaś dokonano analizy pozwalającej na ustalenie, jaka wartość środków pieniężnych znajdujących się na rachunku bankowym pochodzi z czynu zabronionego, a co za tym idzie, kiedy i w jakim zakresie sprawca oddziałuje na te środki w sposób przestępny, tj. skutecznie realizując czynność wykonawczą (pranie) skierowaną wobec określonej kwotowo ilości środków przechowywanych na danym rachunku. W glosie zaakcentowano również inne judykaty Sądu Najwyższego (dalej SN) dotyczące "prania pieniędzy", które problemowo odnoszą się do leżącego u podstaw uchwały stanu faktycznego i które w szerszy sposób pozwalają rozważyć i zrozumieć zarówno glosowaną uchwałę, jak i samą istotę przestępstwa stypizowanego w art. 299 kodeksu karnego.
Uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 24.06.2015 r. (I KZP 5/15)
Przedmiotem przestępstwa określonego w art. 299 § 1 k.k. mogą być przechowywane na rachunku bankowym środki pieniężne do wysokości równej wartości korzyści majątkowych, któ rych dotyczyła czynność wykonawcza.

Początek strony


Agnieszka Sztoldman
Wydanie korzyści z korzystania z wynalazku przed uzyskaniem patentu
Komentowany wyrok stanowi pierwszą wypowiedź Sądu Najwyższego (dalej SN) dotyczącą kwestii ważnej z perspektywy zarówno praktycznej, jak i teoretycznej, czy w razie korzystania z wynalazku współuprawnieni do patentu przed uzyskaniem patentu obowiązani są do rozliczenia uzyskanych korzyści jeszcze przed rozstrzygnięciem o udzieleniu lub odmowie udzielenia patentu. Zagadnienie to wiąże się z szerszą problematyką, odnoszącą się do podstawowych konstrukcji w prawie patentowym, tj. korzystania z wynalazku, relacji między sytuacją współtwórcy wynalazku, współuprawnionego do patentu i współuprawnionego z patentu oraz stosunku wewnętrznego między współuprawnionymi do patentu. Autorka nie podziela tezy SN, że współtwórcy wynalazku mogą żądać wydania korzyści z korzystania z wynalazku przez innych współtwórców przed udzieleniem patentu. W ocenie autorki nie można też przychylić się do stwierdzenia SN, że reguła podziału korzyści obejmuje korzyści z korzystania z rozwiązania technicznego, niezależnie od jego zdolności patentowej.
Wyrok Sądu Najwyższego z 11.02.2016 r. (V CSK 331/15)
Treść prawa współwynalazców już przed opatentowaniem wynalazku stwarza uprawnionemu możliwość korzystania z przedmiotu tego prawa w sposób dowolny, byle niesprzeczny z ustawą, z zasadami współżycia społecznego oraz zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa. Gdy twórcami jest kilka osób, to wszyscy oni są współuprawnionymi do takiego wykorzystywania wynalazku jeszcze przed jego opatentowaniem i następstwem uzyskania z tego tytułu korzyści przez każdego z nich jest powinność rozliczenia się z niej z pozostałymi współtwórcami.

Początek strony


Andrzej Potasz
Odsprzedaż "używanych" kopii objętych licencją programów komputerowych na nośnikach materialnych, które nie są oryginalne
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości (dalej TS) będący przedmiotem niniejszej glosy nie jest może wyrokiem przełomowym, jak wydany w 2012 r. wyrok w sprawie UsedSoft GmbH przeciwko Oracle International Corp. Z co najmniej trzech względów jest to jednak ważne orzeczenie. Po pierwsze, TS potwierdził dotychczasowy kierunek orzecznictwa, zgodnie z którym przy zachowaniu określonych warunków możliwa jest dalsza odsprzedaż programu komputerowego. Po drugie, TS przyjął, że odsprzedaż programu komputerowego zakupionego na nośniku materialnym, jeżeli nośnik oryginalny uległ zniszczeniu, a uprawniony do sprzedaży wykonał legalnie kopię zapasową nośnika, nie jest możliwa bez wyraźnej zgody producenta oprogramowania. Powyższą tezę można uznać za kontrowersyjną, w szczególności biorąc pod uwagę nieuzasadnione niczym uprzywilejowanie sytuacji nabywców programów komputerowych w formie on-line, czyli bez materialnego nośnika, których nie dotknie takie ograniczenie. Po trzecie, TS wskazał na rozkład ciężaru dowodu w sprawach dotyczących wyczerpania prawa do dystrybucji oprogramowania komputerowego.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 12.10.2016 r. w sprawie C-166/15, Aleksandrs Ranks i Jurijs Vasilevičs przeciwko Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklešanas prokoratura i Microsoft Corp.
Artykuł 4 lit. a i c i art. 5 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 91/250/EWG z dnia 14.05.1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych należy interpretować w ten sposób, że o ile pierwotny nabywca kopii programu komputerowego objętego licencją na nieograniczone używanie jest uprawniony do odsprzedaży dalszemu nabywcy tej używanej kopii i swojej licencji, o tyle nie może on natomiast - gdy oryginalny nośnik materialny kopii, którą początkowo mu wydano, jest uszkodzony, zniszczony lub został zagubiony - dostarczyć temu dalszemu nabywcy swojej kopii zapasowej tego programu bez zezwolenia uprawnionego.

Początek strony


Michał Gajdus
Wynagrodzenie twórcy wynalazku po unieważnieniu patentu
Glosowane orzeczenie Sądu Najwyższego (dalej SN) dotyczy kwestii wynagrodzenia twórcy wynalazku w przypadku unieważnienia patentu i jest warte uwagi z dwóch powodów. Po pierwsze, SN stwierdził, że w przypadku unieważnienia patentu twórcy wynalazku nie należy się wynagrodzenie. Jednocześnie uznał, że przesądzenie przez Urząd Patentowy RP o braku zdolności patentowej rozwiązania implikuje zarazem, że rozwiązanie to nie jest wynalazkiem. Tym samym SN błędnie utożsamił pojęcia wynalazku i wynalazku mającego zdolność patentową. Wbrew opinii SN nie tylko rozwiązania chronione patentem są wynalazkami. Po drugie, w orzeczeniu tym przyjęto, że unieważnienie patentu wywołuje skutek ex tunc. Samo twierdzenie, że unieważnienie patentu ma skutek wsteczny, tj. patent jest traktowany tak, jak gdyby nigdy nie został udzielony, jest prawidłowe i nie może budzić wątpliwości. Jednakże z przyjętą przez SN tezą, że wsteczna skuteczność unieważnienia niejako automatycznie powoduje również unicestwienie innych, pośrednich następstw faktu istnienia patentu, nie sposób się zgodzić. Zaakceptowanie takiego poglądu oznaczałoby, że unieważnienie patentu wpływa na (i nierzadko unicestwia) stosunki prawne, które nie wynikają wprost z decyzji o udzieleniu patentu. Niestety, komentowane orzeczenie jest kolejnym przykładem stanowiska SN, w którym bez należytego rozważenia konstrukcji skutku ex tunc przyjmuje, że wpływa on ex definitione na wszelkie stosunki prawne, chociaż fikcja wstecznej skuteczności zdarzeń prawnych ma swoje granice w prawie prywatnym.
Wyrok Sądu Najwyższego z 9.09.2015 r. (III PK 137/14)
Sąd cywilny jest związany decyzją administracyjną Urzędu Patentowego RP, wydaną w przewidzianym trybie, stosownie do kompetencji tego organu i na podstawie obowiązującego prawa. Decyzja Urzędu Patentowego o unieważnieniu patentu na wynalazek ze względu na brak zdolności patentowej pracowniczego projektu racjonalizatorskiego wywołuje skutek ex tunc. Twórcy nie należy się wynagrodzenie za korzystanie z wynalazku w przypadku unieważnienia patentu.

Początek strony


Maciej Wojtuń
Skutki podatkowe objęcia (nabycia) akcji w ramach pracowniczych programów motywacyjnych
Wykorzystywanie przez grupy kapitałowe niestandardowych form wynagradzania pracowników powoduje wiele problemów podatkowych. Pracownicze programy motywacyjne są stosowane przede wszystkim w odniesieniu do kadry menadżerskiej i zazwyczaj polegają na przekazaniu pracownikom spółki zależnej akcji lub opcji na akcje spółki dominującej. Zagadnienia prawnopodatkowe związane z takimi przysporzeniami znalazły odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Początek strony


Rafał Bernat
Zwolnienie z VAT waluty wirtualnej Bitcoin
Obrót wirtualną walutą wzbudzał wielokrotnie kontrowersje w zakresie kwalifi kacji czynności sprzedaży Bitcoin na gruncie VAT. Orzeczenie w sprawie Skatteverket przeciwko David Hedqvist wywarło znaczący wpływ na polskie organy podatkowe, czego dowodem są wydane interpretacje indywidualne, zawierające uzasadnienie zaczerpnięte z wyroku Trybunału Sprawiedliwości (dalej TS). W glosowanym wyroku TS przychyla się do rozwiązania, w którym wymiana tego rodzaju waluty stanowi świadczenie usług i jest zwolniona z VAT. Tym samym potwierdzone zostało, że usługa w zakresie obrotu walutą wirtualną jest czynnością traktowaną na gruncie VAT jako mogącą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Bitcoin ze względu na swój charakter nie może zostać uznany za miernik wartości, jednak strony umowy mogą się rozliczać za pośrednictwem tego pieniądza cyfrowego.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie C-264/14, Skatteverket przeciwko David Hedqvist
1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że odpłatne świadczenie usług w rozumieniu tego przepisu stanowią transakcje, takie jak opisane w postępowaniu głównym, polegające na wymianie waluty tradycyjnej na jednostki wirtualnej waluty Bitcoin i odwrotnie, dokonywane za zapłatą kwoty odpowiadającej marży wynikającej z różnicy pomiędzy ceną, po jakiej dany przedsiębiorca nabywa waluty, a ceną po jakiej je sprzedaje klientom.
2) Artykuł 135 ust. 1 lit. e dyrektywy 2006/112 należy rozumieć w ten sposób, że świadczenie usług takich jak w postępowaniu głównym, które polegają na wymianie walut tradycyjnych na jednostki wirtualnej waluty Bitcoin i odwrotnie, dokonywane za zapłatą kwoty odpowiadającej marży wynikającej z różnicy pomiędzy ceną, po jakiej dany przedsiębiorca nabywa waluty, a ceną, po jakiej je sprzedaje klientom, stanowi transakcje zwolnione z podatku od wartości dodanej w rozumieniu tego przepisu. Artykuł 135 ust. 1 lit. d i f dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że takie świadczenie usług nie wchodzi w zakres stosowania tych przepisów.

Początek strony


Grzegorz Borkowski
Wyłączenie darowizny z kosztów
Glosowane orzeczenie dotyczy wydatków dewelopera na zagospodarowanie terenu wokół budynku i związanych z tym kosztów uzyskania przychodu. W świetle przedstawionego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej NSA) nie podlegają odliczeniu od przychodu wydatki poniesione na uatrakcyjnienie okolicy wokół wybudowanego budynku. Na uwagę zasługuje rozbieżność stanowisk sądów obu instancji.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13.09.2016 r. (II FSK 2186/14)
Określenie "darowizna", o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. należy rozumieć w cywilistycznym, określonym w art. 888 § 1 k.c. znaczeniu. (...) Skoro zgodnie z art. 888 § 1 k.c. cel, motyw, pobudka świadczenia darczyńcy na rzecz obdarowanego nie mają znaczenia dla oceny umowy jako darowizny, a art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. wyłącza z kosztów uzyskania przychodów świadczenia m.in. z umów darowizny, to cele te, pobudki i motywy nie mają żadnego znaczenia dla wykładni art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. Świadczenia z umowy darowizny z mocy art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Początek strony


Małgorzata Sekuła-Leleno
Legitymacja procesowa czynna klientów niewypłacalnych biur podróży do samodzielnego dochodzenia roszczeń przed sądem
Pojęcie legitymacji procesowej odnosi się do sfery cywilnych praw i obowiązków o charakterze materialno-prawnym. Jej przesądzenie ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego dochodzenia ochrony praw na drodze sądowej. Jakkolwiek przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie zawierają definicji legalnej legitymacji procesowej, w judykaturze przyjmuje się generalnie, że legitymacja procesowa jest właściwością podmiotu, w stosunku do którego sąd może rozstrzygnąć o istnieniu albo nieistnieniu konkretnej normy prawnej przytoczonej w powództwie. Legitymacja procesowa przesądza zatem o posiadaniu materialnego uprawnienia do żądania wszczęcia konkretnego postępowania. W każdej sprawie cywilnej obowiązkiem sądu jest rozstrzygnięcie, czy strony są jednocześnie stronami spornego stosunku prawnego, a stwierdzenie braku tej zgodności prowadzi do stwierdzenia braku legitymacji procesowej po stronie powoda lub pozwanego, czego skutkiem jest oddalenie powództwa.
Uchwała Sądu Najwyższego z 19.05.2016 r. (III CZP 18/16)
Klient niewypłacalnego biura podróży jest legitymowany do dochodzenia od ubezpieczyciela zobowiązanego z tytułu gwarancji ubezpieczeniowej zwrotu wpłat wniesionych tytułem zapłaty za imprezę turystyczną.

Początek strony


Table of contents

Rozwiń Zwiń


COMMERCIAL LAW

Paweł Popardowski
  • The Code of Commercial Partnerships and Companies in the latest case law of the Supreme Court p. 5

    Zbigniew Kuniewicz, Katarzyna Malinowska-Woźniak
  • Legal status of a foreign entrepreneur's branch
    - commentary on decision of the Supreme Court of 9 July 2015 (I CSK 669/14)
  • p. 19

    Dominika Wajda
  • Inconsistency of a resolution of shareholders of a limited liability company with the articles of association as independent grounds for an action to revoke the resolution
    - commentary on Supreme Court resolution of 10 March 2016 (III CZP 1/16)
  • p. 24

    Piotr Sekinda
  • Renewal of the mandate of a management board member by implied adoption of a resolution
    - commentary on Supreme Court judgment of 4 March 2015 (IV CSK 340/14)
  • p. 30

    Adam Olszewski
  • Adjudicating a measure preventing the pursuit of business activity in respect of a management board member of a limited liability company being the general partner of an insolvent limited partnership
    - commentary on Supreme Court decision of 19 June 2015 (IV CSK 564/14)
  • p. 38

    Grzegorz Pawłowski
  • Apparent inadmissibility
    - commentary on resolution of seven judges of the Supreme Court of 30 January 2015 (III CZP 34/14)
  • p. 46

    Maciej Zych
  • The relationship between the public order clause and the grounds for setting aside an arbitration award, taken into account upon request
    - commentary on Supreme Court judgment of 28 November 2013 (IV CSK 187/13)
  • p. 54

    Mateusz Czepukojć
  • The problems of funds deposited in bank accounts in the context of the object of offence defined in Art. 299 of the Criminal Code
    - commentary on a resolution of a panel of seven Supreme Court judges of 24 June 2015 (I KZP 5/15)
  • p. 64

    INTELLECTUAL PROPERTY

    Agnieszka Sztoldman
  • Releasing the benefits from use of an invention before the grant of a patent
    - commentary on Supreme Court judgment of 11 February 2016 (V CSK 331/15)
  • p. 72

    Andrzej Potasz
  • Resale of 'used' copies of licensed computer programs on non-original material media
    - commentary on Court of Justice judgment of 12 October 2016 in case C-166/15,Aleksandrs Ranks and Jurijs Vasilevičs versus Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklešanas prokoratura and Microsoft Corp
  • p. 84

    Michał Gajdus
  • Remuneration of the author of an invention after patent invalidation
    - commentary on Supreme Court judgment of 9 September 2015 (III PK 137/14)
  • p. 91

    TAXES

    Maciej Wojtuń
  • Tax effects of taking up (acquiring) shares under employee incentive schemes
    - case law review
  • p. 99

    Rafał Bernat
  • VAT exemption for Bitcoin virtual currency
    - commentary on Court of Justice judgment of 22 October 2015 in case C-264/14,Skatteverket versus David Hedqvist
  • p. 109

    Grzegorz Borkowski
  • Exclusion of gift from costs
    - decision of the quarter
  • p. 117

    VARIA

    Małgorzata Sekuła-Leleno
  • Locus standi of customers of insolvent travel agencies to pursue claims before courts by themselves
    - commentary on Supreme Court resolution of 19 May 2016 (III CZP 18/16)
  • p. 123

    Table of Contents & Abstracts
    str. 133




    Paweł Popardowski
    The Code of Commercial Partnerships and Companies in the latest case law of the Supreme Court
    This paper presents an analysis of the case law of the Supreme Court related to the wider issues of commercial companies (partnerships). The review comprises a discussion of four judgments issued by the Supreme Court in 2016. They concern different aspects of problems that are revealed in the context of the regulations of the Act of 15 September 2000 - Code of Commercial Partnerships and Companies,including, among other issues: of ownership of shares in a limited liability company purchased from funds from community property of the spouses and the consequences of any such purchase for the relationship between the spouses and the company, issues relating to the sale of a company's real estate as part of liquidation proceedings, as well as the liability of companies in case of division by spin-off.

    Back to top


    Zbigniew Kuniewicz, Katarzyna Malinowska-Woźniak
    Legal status of a foreign entrepreneur's branch
    - commentary on decision of the Supreme Court of 9 July 2015 (I CSK 669/14)

    In the commented decision, the Supreme Court expressed the view that a branch of a foreign entrepreneur had no legal capacity and consequently it did not have the capacity to be a party in court proceedings. In support of its thesis, the Court invoked the Act of 2004 on Freedom of Economic Activity concerning a branch of a foreign entrepreneur, as well as the normative regulations of the Act of 1997 on the National Court Register introducing the duty to enter a branch in the register of entrepreneurs. The Supreme Court also quoted the Civil Code provisions about the business name of an entrepreneur. As for the subject-matter, the view of the Court deserves approval,thus the commentary is an approving one. Yet some of the arguments presented by the Court in the statement of reasons needs to be elaborated on, while certain others call for a polemic reaction.

    Back to top


    Dominika Wajda
    Inconsistency of a resolution of shareholders of a limited liability company with the articles of association as independent grounds for an action to revoke the resolution
    - commentary on Supreme Court resolution of 10 March 2016 (III CZP 1/16)

    The reflections in the article concern an assessment whether inconsistency of a resolution of shareholders of a limited liability company has an independent character. The above issue has significant practical importance, while legal scholars, referring to grammatical and teleological interpretation, present different conclusions about the autonomous nature of the aforementioned fact.

    Back to top


    Piotr Sekinda
    Renewal of the mandate of a management board member by implied adoption of a resolution
    - commentary on Supreme Court judgment of 4 March 2015 (IV CSK 340/14)

    This commentary primarily concerns issues related to the possibility of renewing the mandates of management board members by implied adoption of a resolution [per facta concludentia]. In this author's opinion, lack of evidence concerning the existence of a written resolution in the matter of appointment of management board members for a subsequent term does not make it impossible to determine that they were appointed by implied resolution.

    Back to top


    Adam Olszewski
    Adjudicating a measure preventing the pursuit of business activity in respect of a management board member of a limited liability company being the general partner of an insolvent limited partnership - commentary on Supreme Court decision of 19 June 2015 (IV CSK 564/14)
    In the reasons for the decision of 19 June 2015 (IV CSK 564/14), the Supreme Court assumes among other things that a management board member of a limited liability company being the general partners in a limited partnership has standing to be sued in proceedings for adjudicating a measure preventing the pursuit of business activity. The above view of the Supreme Court may give rise to doubts connected, without limitation, with the correct use of the construction of bypassing the legal form of a company, as well as with breaking the exceptiones non sunt extendendae principle. In addition, one has to consider the consequences of the entry into force of the Restructuring Law, especially Art. 373(1)(1a) of the Insolvency Law, which targets persons managing insolvent debtors 'from the back seat'.

    Back to top


    Grzegorz Pawłowski
    Apparent inadmissibility
    - commentary on resolution of seven judges of the Supreme Court of 30 January 2015 (III CZP 34/14)

    The resolution commented on, adopted by an extended board of seven judges of the Supreme Court, concerns the problem - which legal scholars perceive in different ways - of granting joint irregular power to represent a company and finally resolves the issue of inadmissibility of granting the same in the Polish law. The different opinions expressed in the context of the resolution in point for the most part consistently defend the previous standpoints, cementing the opposing views. Yet it is worthwhile to look again at the argumentation given by the Supreme Court in this case, because a thorough analysis of both the latest and earlier statements of the Supreme Court does not warrant the view that the previous standpoint was completely revisited, but rather that, at best, the Court departed from the creative interpretation it previously made on the postulative grounds of practice and legal transactions rather than classical linguistic and logical interpretation efforts lege artis, which remain the same in both resolutions, though the latter one develops them, leading to quite different conclusions.

    Back to top


    Maciej Zych
    The relationship between the public order clause and the grounds for setting aside an arbitration award, taken into account upon request
    - commentary on Supreme Court judgment of 28 November 2013 (IV CSK 187/13)

    The judgment issued by the Supreme Court on 28 November 2013 (IV CSK 187/13) has not so far attracted much attention from legal scholars, even though it touches upon an important question about whether the public order clause as the grounds for setting aside an arbitration award has only substantive law content or procedural content too. The judgment commented on is yet another step in the case law of the Supreme Court, supporting the latter thesis, which is interesting due to the reasons for the adopted decision. Whereas until that judgment the Supreme Court stressed that the public order clause, by its nature, concerns only the contents of the judgment,which by necessity excludes its application in proceedings before an arbitration tribunal, in the judgment in question the Court admitted the way in which Art. 1206(1) of the Code of Civil Procedure is formulated. A proper - in the author's view - change of the conceptual that public order byits nature includes also procedural guarantees, but that they are excluded from the scope of its application due to view of the relationship between public order and procedural guarantees did not prevent the Court from drawing a wrong conclusion about the scope of the ordre public clause. This text discusses the arguments provided by the Supreme Court in the statement of reasons for the judgment and engages in a polemic with them.

    Back to top


    Mateusz Czepukojć
    The problems of funds deposited in bank accounts in the context of the object of offence defined in Art. 299 of the Criminal Code - commentary on a resolution of a panel of seven Supreme Court judges of 24 June 2015 (I KZP 5/15)
    The resolution commented on here is one of the most important resolutions adopted by the Supreme Court in recent years in the field of money laundering and it has not been commented on so far. Year by year, the problems connected with Art. 299 CC have been gaining importance for both practice and literature, as indicated by the considerable infl ow of criminal economic cases in prosecution services and courts. This commentary discusses the problem that appears when in the bank account there are funds that are the result of benefits from the commission of a prohibited act, the more so when in that bank account there are, or in the past there were, also funds originating from a lawful source. The commentary emphasises also other existing case law of the Supreme Court concerning 'money laundering', whose subject-matter relates to the facts underlying this resolution and which more broadly enables us to consider and understand both the commented resolution and the very essence of the offence defi ned in Art. 299 of the Criminal Code.

    Back to top


    Agnieszka Sztoldman
    Releasing the benefits from use of an invention before the grant of a patent
    - commentary on Supreme Court judgment of 11 February 2016 (V CSK 331/15)

    The commented judgment is the first statement of the Supreme Court [SC] on an issue which is important from both practical and theoretical points of view, namely whether if an invention is used before the grant of a patent, the persons entitled to a patent are obligated to settle the benefits they derived before the decision granting or refusing a patent. This issue is linked with a wider problem concerning the basic constructions in patent law, namely: 1) using an invention; 2) the relationship between the situation of a co-inventor, a person entitled to a patent and a patentee; and 3) the internal relationship between persons entitled to a patent. The author does not share the view of the SC that co-inventors can demand the release of benefi ts derived by other co-inventors from the use of an invention prior to the grant of a patent. The author also holds that it is impossible to side with SC statement that the principle of dividing benefi ts covers the benefits from the use of a technical solution, regardless of its patentability.

    Back to top


    Andrzej Potasz
    Resale of 'used' copies of licensed computer programs on non-original material media
    - commentary on Court of Justice judgment of 12 October 2016 in case C-166/15,Aleksandrs Ranks and Jurijs Vasilevičs versus Finanšu un ekonomisko noziegumu izmeklešanas prokoratura and Microsoft Corp

    In the commented judgement the Court of Justice (ECJ) confirms the existing line of ECJ case law, initiated with the judgement in Used- Soft versus Oracle case, according to which under certain conditions, it is possible to resell a computer program. In the discussed judgment,the ECJ found that it was not possible without the explicit consent of the software producer, to resell computer software purchased on a material medium if the original medium was destroyed and the party authorized to sell had lawfully made a backup copy. This thesis has been criticized, among other things, on the basis of the alleged unjustifi ed preference for buyers of computer programs in online forms, i.e. without a material medium, who are not affected by such restrictions.

    Back to top


    Michał Gajdus
    Remuneration of the author of an invention after patent invalidation
    - commentary on Supreme Court judgment of 9 September 2015 (III PK 137/14)

    In the commented judgment the Supreme Court found that in case of patent invalidation, the author of the patented invention is not entitled to remuneration. According to the Supreme Court's reasoning, if the Patent Office decides that the solution is not patentable,it automatically means that it cannot be deemed an invention within the meaning of the relevant Industrial Property Law provisions. It is the author's view that the Supreme Court erroneously equated the notions of an invention and a patentable invention. Moreover, the Supreme Court decided that patent invalidation has a retroactive effect. However, one cannot agree with the Supreme Court's reasoning that the retroactive effect of the patent invalidity automatically revokes other, indirect, effects of the fact that the patent has been in force for some time before the invalidation.

    Back to top


    Maciej Wojtuń
    Tax effects of taking up (acquiring) shares under employee incentive schemes
    - case law review

    The use by capital groups of non-standard forms of remunerating employees results in many tax problems. Employee inventive schemes are applied mainly for managerial staff and they usually involve transferring the parent company's shares or share options to employees of a subsidiary. Tax law issues relating to such benefits have been reflected in the case law of administrative courts.

    Back to top


    Rafał Bernat
    VAT exemption for Bitcoin virtual currency
    - commentary on Court of Justice judgment of 22 October 2015 in case C-264/14,Skatteverket versus David Hedqvist

    Trade in virtual currency repeatedly stirred up controversies concerning the classification of Bitcoin sales with regard to VAT. The Skatteverket versus David Hedqvist case exerted significant influence on the Polish tax authorities, which is proven by the issued individual interpretations, containing a statement of reasons taken from the Court's judgment. In the commented judgment, the Court of Justice suggests a solution in which exchange of this kind of currency constitutes provision of services and is exempt from VAT. It was confirmed that services in the field of trade in virtual currency were an activity that VAT regulations treated as activity capable of being the object of a legally effective agreement. Due to its character, Bitcoin cannot be the measure of value, however, parties to a contract can make settlements using this digital currency

    Back to top


    Grzegorz Borkowski
    Exclusion of gift from costs
    - decision of the quarter

    The commented judgment concerns the developer's expenses on landscaping of the site around the building and the related tax-deductible costs. In the light of the presented judgment of the Supreme Administrative Court, expenses on making the surroundings of the erected building more attractive are not tax-deductible costs. The discrepancy of views expressed by courts of both instances deserves attention.

    Back to top


    Małgorzata Sekuła-Leleno
    Locus standi of customers of insolvent travel agencies to pursue claims before courts by themselves
    - commentary on Supreme Court resolution of 19 May 2016 (III CZP 18/16)

    The commented resolution of the Supreme Court has vital importance for the aggrieved customers of travel agencies and confirms what results from the quoted Council Directive No 90/314/EEC on package travel, package holidays and package tours and, especially,from judgments of the Court of Justice: that customers deserve full reimbursement of costs of a tourist event which did not take place and that they can directly pursue their claims in court. The person having substantive right under the insurance guarantee agreement to receive reimbursement of sums paid is the customer of a travel agency. Also the benefits are paid to a participant of a tourist event and to a public authority.

    Back to top


    Redakcja

    Rozwiń Zwiń

    redaktor naczelny - Dr Marek Grzybowski
    sekretarz redakcji - Anna Popławska
    tel.: + 48 668 618 563
    e-mail: anna.poplawska@wolterskluwer.com

    http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/glosa

    Kontakt

    Rozwiń Zwiń

    Dział Publikacji Periodycznych
    Wolters Kluwer Polska sp. z o.o. 
    ul. Przyokopowa 33
    01-208 Warszawa

    Dyrektor Działu Publikacji Periodycznych
    Klaudia Szawłowska-Milczarek
    e-mail: czasopisma@wolterskluwer.pl

    www.czasopisma.wolterskluwer.pl

    Infolinia

    801 044 545
    e-mail: prenumerata@wolterskluwer.pl

    Obsługa klienta

    tel: (22) 535 82 72

     

    Opinie (3)

    Irek
    19-07-2017
    Ocena: 5/5
    Czasopismo kupuję w miarę regularnie. Jest to, według mnie, jedna z lepszych gazet prawniczych. Zastanawiam się nawet nad prenumeratą ;) Na razie zostanę jednak przy wersji papierowej, pojedynczej.
    Patryk
    29-03-2018
    Ocena: 5/5
    Omówienie orzeczenia, które znajduje się w nr 1/2018 "Glosy", a dotyczące nabycia nieruchomości przez obcokrajowców przebywających w Polsce, na tyle mnie ujęło (szczególnie rzeczowość i jasny komentarz), że z cierpliwością czekam na nowy nr.
    Artur
    19-08-2018
    Ocena: 5/5
    W Glosie 3/2018 Piotr Modrzejewski poruszył ważny temat korzystania z portali społecznościowych przez osoby prywatne do celów zawodowych. Problem ten jest coraz powszechniejszy. Dziękuję za taki przykład. Pozdrawiam i polecam czasopismo.
    Aby dodać opinię, zaloguj się lub załóż konto

    Numery czasopisma

    Rozwiń Zwiń

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2020 (185)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2020 (184)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2020 (183)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2020 (182)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2019 (181)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2019 (180)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2019 (179)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2019 (178)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2018 (177)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2018 (176)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2018 (175)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2018 (174)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2017 (173)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2017 (172)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2017 (171)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach- Nr 1/2017 (170)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2016 (169)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2016 (168)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2016 (167)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2016 (166)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2015 (165)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2015 (164)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2015 (163)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2015 (162)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - 4/2014 (161)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2014 (160)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2014 (159)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2014 (158)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2013 (157)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2013 (156)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2013 (155)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2013 (154)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2012 (153)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2012 (152)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2012 (151)

    Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2012 (150)

    Kupując w profinfo zyskujesz

    Gwarancja najlepszej ceny
    Gwarancję najlepszej ceny
    Darmowa dostawa już od 50 zł
    Darmową dostawę już od 100 zł
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Pomoc konsultanta na infolinii
    Promocyjne ceny i rabaty
    Promocyjne ceny i rabaty
    Sprawna realizacja zamówienia
    Sprawną realizację zamówienia

    Pomyśl o dodaniu do koszyka

    Ostatnio oglądane produkty