Facebook

Baner_Druga_ksiazka_-50_Blank_1920x60_v1.jpg [23.40 KB]

Kategorie
Kategorie
Strefa Aplikanta
Promocja dnia
Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach,
-10%
Pojedynczy numer
Bestseller
Nowość
Zapowiedź

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2017 (173)

Czasopismo jest wydawane od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych. Czasopismo zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego.

Przejdź do prenumeraty
Wybierz inny numer czasopisma
Rok
Wybierz wersję
89,10 89,10
Cena regularna: 99,00
99,00
0,00
PROMOCJA RABAT -10 %
Produkt został dodany do koszyka Idź do koszyka
Wartość koszyka zostanie przeliczona na złotówki.
Your order will be calculated into Polish currency (ZŁ).
Produkt został dodany do schowka Idź do schowka
Produkt archiwalny Chwilowo niedostępny
Sprawdź podobne
Darmowa dostawa
Wyślemy w 24 h (dni robocze)

Opis produktu

„Glosa. Prawo Gospodarcze w orzeczeniach i komentarzach” jest wydawana od 1995 r. W glosach i przeglądach orzecznictwa Autorzy wyjaśniają kontrowersje wynikające z praktycznego stosowania przepisów m.in. takich ustaw, jak Kodeks spółek handlowych, o swobodzie działalności gospodarczej, Prawo własności przemysłowej, o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw podatkowych.
Kwartalnik „Glosa” zawiera glosy i tematyczne przeglądy orzecznictwa dotyczące różnych dziedzin prawa gospodarczego. Komentarze te są tworzone przez najlepszych prawników - profesorów, doktorów, sędziów, radców prawnych i adwokatów, czyli zarówno naukowców, jak i praktyków zajmujących się prawnymi uwarunkowaniami obrotu gospodarczego w Polsce oraz w krajach Unii Europejskiej.

Periodyk z listy czasopism punktowanych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (11 punktów).

Spis treści

Rozwiń Zwiń



PRAWO HANDLOWE

Paweł Popardowski

str. 5

Teresa Stecyk

str. 23

Anna Sadkowska

str. 44

Kacper Wosiak

str. 52

Małgorzata Sekuła-Leleno

str. 62

Paweł Mazur

str. 71

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

Agnieszka Sztoldman

str. 81

Łukasz Wydra

str. 91

OCHRONA KONKURENCJI

Grzegorz Materna

str. 99

Konrad Kohutek

str. 109

PODATKI

Izabela Jackowska

str. 117

Grzegorz Borkowski

str. 126

Table of Contents & Abstracts
str. 134




Paweł Popardowski
Funkcjonowanie spółek handlowych w świetle najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego
W najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego (SN) można wskazać na liczne odniesienia związane z wykładnią przepisów regulujących funkcjonowanie spółek handlowych. Dorobek orzeczniczy SN odwołujący się do przedmiotowej materii nadal cechuje znaczący walor praktyczny. Uzasadnia to bliższą prezentację aktywności orzeczniczej SN dotyczącej funkcjonowania spółek handlowych na łamach przeglądów orzecznictwa publikowanych w kwartalniku „Glosa”. W przedłożonym przeglądzie zostaną przedstawione orzeczenia, w których SN wyraził stanowisko w odniesieniu do następujących zagadnień prawnych dotyczących spółek handlowych: dopuszczalności wykreślenia spółki z o.o. z rejestru przedsiębiorców w wyniku zakończenia postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku spółki (art. 289 Kodeksu spółek handlowych), określenia znaczenia merytorycznego zwrotu „inna podobna umowa” z art. 15 k.s.h., zasad rozliczania pomiędzy spółką jawną a wspólnikiem w związku z jego wystąpieniem ze spółki (art. 65 k.s.h.), zakresu stosowania art. 12 ust. 3 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Początek strony


Teresa Stecyk
Prawo do uzyskania informacji o działalności organów samorządu zawodowego zawodów prawniczych w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej
Mimo że ustawa o dostępie do informacji publicznej obowiązuje od 2001 r., to zrozumienie istoty tej ustawy nadal nastręcza prawnikom trudności. W niniejszym przeglądzie zostały przedstawione orzeczenia, które pozwalają na wyodrębnienie problemów związanych z interpretacją przepisów tej ustawy. Prezentowany przegląd orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) i wojewódzkich sądów administracyjnych ma charakter wybiórczy i odnosi się do różnych zagadnień ustawy wymienionych we wprowadzeniu. O wyborze przedstawionych w opracowaniu orzeczeń zdecydowało ich kluczowe znaczenie z punktu widzenia praktycznego. Zarówno tezy orzeczeń, jak i uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych przyczynią się do lepszego zrozumienia przepisów ustawy.

Początek strony


Anna Sadkowska
Skutki cywilnoprawne odwołania darowizny
Każda uchwała Sądu Najwyższego (SN), a przede wszystkim zasada prawna zasługuje na uwagę doktryny, bowiem dotyczy zagadnień prawnych budzących poważne wątpliwości interpretacyjne, a emanacją tych wątpliwości są rozbieżności ujawniające się w praktyce działania sądów powszechnych. Glosowana uchwała potwierdziła obowiązujące stanowisko judykatury, że darowizna dokonana do majątku wspólnego małżonków może być odwołana tylko w stosunku do jednego z małżonków, z powodu jego rażącej niewdzięczności wobec darczyńcy. Skutki niewłaściwego zachowania jednego z obdarowanych małżonków rozumianego jako rażąca niewdzięczność wobec darczyńcy nie może ponosić drugi z obdarowanych małżonków, który takiej rażącej niewdzięczności się nie dopuścił. A skutkiem tej rażącej niewdzięczności jest odwołanie darowizny, zmiana ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej na współwłasność ułamkową i możliwość żądania przez darczyńcę przeniesienia na niego udziału w rzeczy darowanej należącego do małżonka, w stosunku do którego darowiznę odwołał, gdyby zaś nie było to możliwe – zwrotu wartości tego udziału (art. 405 Kodeksu cywilnego).
Uchwała Sądu Najwyższego z 31.03.2016 r., III CZP 72/15
Każdy obdarowany małżonek ponosi samodzielnie skutki swojej rażącej niewdzięczności wobec darczyńcy w postaci odwołania darowizny i obowiązku zwrotu udziału w rzeczy darowanej należącego do niego lub zwrotu wartości tego udziału.

Początek strony


Kacper Wosiak
Przenoszenie uprawnień z rękojmi
Mimo że zagadnienie przenoszenia uprawnień z rękojmi było przedmiotem wielu wypowiedzi Sądu Najwyższego (SN), wciąż wiąże się z nim dużo wątpliwości. Szczególnie problematyczna jest możliwość przeniesienia uprawnienia do odstąpienia od umowy. W glosowanej uchwale SN uznał, że przejście tego uprawnienia w drodze przelewu jest dopuszczalne, zastrzegając jednak, że wniosek ten jest podyktowany specyfi ką stanu faktycznego sprawy. Celem niniejszego opracowania jest uzasadnienie stanowiska o generalnej dopuszczalności przenoszenia uprawnienia do odstąpienia od umowy przysługującego w ramach rękojmi oraz analiza skutków wykonania prawa do odstąpienia od umowy po jego przeniesieniu.
Uchwała Sądu Najwyższego z 19.10.2016 r., III CZP 5/16
1. W razie przeniesienia udziału we współwłasności rzeczy na drugiego kupującego można przyjąć, w braku odmiennych postanowień umowy, że zbywca przelewa na nabywcę wszystkie swoje współuprawnienia z tytułu rękojmi, także współuprawnienie do odstąpienia od umowy. Ze względu na cel umowy przeniesienia udziału i zgodny zamiar stron (art. 65 k.c.) można uznać, że taki przelew należy do treści umowy zbycia udziału, chociażby nie zostało to w samej umowie wyraźnie stwierdzone (art. 56 k.c.).
2. (...) uprawnienie do żądania zwrotu ceny również przechodzi na nabywcę udziału na podstawie art. 509 § 2 k.c., gdyż jest prawem związanym z przelanym współuprawnieniem do odstąpienia od umowy.
3. (...) brak podstaw do twierdzenia, że obowiązek zwrotu rzeczy wadliwej po odstąpieniu od umowy sprzedaży, jest długiem w rozumieniu art. 519 k.c., wynikającym z tej umowy (…) Zobowiązanie do zwrotu rzeczy nie jest w tej sytuacji długiem z pierwotnej umowy sprzedaży, w rozumieniu art. 519 k.c., w której stroną kupującą był darczyńca udziału i obdarowany, lecz jest zobowiązaniem z nowego stosunku prawnego stworzonego przez nabywcę udziału odstępującego od umowy sprzedaży.

Początek strony


Małgorzata Sekuła-Leleno
Skuteczność pełnomocnictwa do dokonania zapisu na sąd polubowny
Zasadniczy problem objęty glosowanym orzeczeniem sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy pełnomocnictwo do zawarcia umowy na sąd polubowny może zostać udzielone w formie konkludentnej czy w formie pisemnej w rozumieniu Kodeksu cywilnego albo przepisów Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych sporządzonej w Nowym Yorku 10.06.1958 r. oraz Konwencji europejskiej o międzynarodowym arbitrażu handlowym sporządzonej w Genewie 21.04.1961 r.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 2.03.2017 r., V CSK 392/16
Wymaganie pełnomocnictwa do sporządzenia poszczególnej czynności wynikać musi z ustawy (art. 98 zdanie drugie in fine k.c.), co oznacza, że wymagania tego nie można stawiać, gdy dla danej czynności żaden przepis ustawy go wyraźnie nie zastrzegł. Takiego wymagania w zakresie rodzaju pełnomocnictwa ustawa w stosunku do zapisu na sąd polubowny nie przewiduje. Oznacza to, że nie ma podstaw do przyjęcia, by sporządzić zapis na sąd polubowny mógł tylko pełnomocnik, legitymujący się pełnomocnictwem do tej konkretnej czynności; pełnomocnictwo takie nie jest więc nieodzowne dla skuteczności zapisu, choć oczywiście jest dla niej wystarczające.

Początek strony


Paweł Mazur
Odpowiedzialność sprzedawcy akcji za przekazanie fałszywych informacji
Stan faktyczny leżący u podstaw wyroku Sądu Najwyższego (SN) z 8.04.2016 r. skłania do poszukiwania polskiego odpowiednika funkcjonującej w prawie angielskim odpowiedzialności za tzw. misrepresentation. Wydaje się, że prawo polskie, podobnie jak prawo angielskie wykształciło mechanizmy w wystarczający sposób chroniące kupującego przed skutkami nielojalnego zachowania kontrahenta na etapie przedkontraktowym. Z tego powodu, w typowych przypadkach, nie jest konieczne sięganie po posiadającą wyjątkowy charakter konstrukcję nadużycia prawa podmiotowego.
Wyrok Sądu Najwyższego z 8.04.2016 r., I CSK 285/15
Zastosowanie art. 5 Kodeksu cywilnego ma charakter wyjątkowy. Z tej przyczyny, co do zasady zastosowanie tego przepisu nie powinno mieć miejsca wówczas, gdy pozwanemu przysługują bądź przysługiwały inne instrumenty ochrony, z których mimo takiej możliwości nie skorzystał. Ujemne następstwa niestarannego działania strony, wobec której uprawniony wykonuje swoje prawo, nie mogą być usuwane przez zastosowanie art. 5 k.c.

Początek strony


Agnieszka Sztoldman
„Odpowiednie odszkodowanie” za naruszenie zgłoszonego unijnego znaku towarowego przed rejestracją
Komentowane orzeczenie to pierwsza wypowiedź Trybunału Sprawiedliwości (TS) bezpośrednio dotycząca „odpowiedniego odszkodowania” za bezprawne używanie unijnego znaku towarowego w okresie po dacie zgłoszenia go do ochrony, a przed rejestracją, stosownie do art. 9b rozporządzenia o unijnym znaku towarowym. W komentowanym orzeczeniu TS stwierdził, że „odpowiednie odszkodowanie” z tytułu bezprawnego używania za okres od opublikowania zgłoszenia do ochrony do opublikowania decyzji o rejestracji unijnego znaku towarowego, o którym mowa w art. 9b rozporządzenia o unijnym znaku towarowym, ogranicza się do zwrotu korzyści rzeczywiście bezpodstawnie uzyskanych przez naruszyciela wskutek bezprawnego używania znaku towarowego we wspomnianym okresie. W ocenie autorki, pojęcie „odpowiedniego odszkodowania” nie wyklucza roszczenia o naprawienie szkody o szerszym zakresie, którą właściciel znaku towarowego mógł ponieść.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22.06.2016 r., C-280/15, Irina Nikolajeva przeciwko Multi Protect OÜ
1. Artykuł 102 ust. 1 rozrządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z 26.02.2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, by na podstawie pewnych zasad prawa krajowego w zakresie postępowania sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych powstrzymał się od wydania postanowienia zakazującego osobie trzeciej kontynuowania działań stanowiących naruszenie z tego względu, że właściciel danego znaku towarowego nie przedstawił przed sądem żądania o takiej treści.
2. [...] W odniesieniu do działań osoby trzeciej podjętych po opublikowaniu zgłoszenia znaku towarowego, ale przed opublikowaniem jego rejestracji, znajdujące się w tym przepisie pojęcie „odpowiedniego odszkodowania” obejmuje zwrot korzyści rzeczywiście uzyskanych przez osoby trzecie w wyniku używania tego znaku towarowego we wspomnianym okresie. Natomiast z zakresu pojęcia „odpowiedniego odszkodowania” wykluczone jest naprawienie szkody o szerszym zakresie, którą właściciel wspomnianego znaku towarowego mógł ponieść, w tym – w odpowiednim przypadku – zadośćuczynienie na krzywdę.

Początek strony


Łukasz Wydra
Ustalenie odpowiedzialności hosting providera
Komentowane orzeczenie dotyczyło ustalenia odpowiedzialności cywilnoprawnej wydawcy, pełniącego zarazem rolę administratora forum internetowego, na którym internauci mogli zamieszczać swoje komentarze. Sąd Najwyższy (SN) badał, kiedy ewentualnie powstaje odpowiedzialność wydawcy za opublikowane przez internautów treści w sytuacji, gdy poszkodowany nie jest użytkownikiem forum. Sąd dokonał także analizy wzajemnej relacji art. 24 do art. 422 Kodeksu cywilnego oraz art. 14 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Wyrok dotyczy również kwestii, kiedy administrator forum powinien posiadać wiedzę o komentarzach internautów mogących naruszać czyjeś dobra osobiste. Z przyczyn szerzej przedstawionych powyżej, nie sposób podzielić stanowiska SN co do wielu kwestii mających znaczenie dla treści zapadłego rozstrzygnięcia. Dodatkowo, należy uznać, że komentowany wyrok czyni wyłom w dotychczasowej praktyce orzeczniczej w zakresie odpowiedzialności administratorów forów internetowych dotyczącej w szczególności ciążącego na wydawcy obowiązku monitorowania forów internetowych.
Wyrok Sądu Najwyższego z 30.09.2016 r., I CSK 598/15
Przepis art. 14 ust. 1 ustawy z 18.07.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną nie modyfi kuje w stosunku do administratora portalu internetowego świadczącego usługi hostingu regulacji przewidzianej w art. 24 § 1 k.c., dotyczącej rozkładu ciężaru dowodu braku bezprawności naruszenia dóbr osobistych wpisami anonimowych internautów.

Początek strony


Grzegorz Materna
Obowiązki przedsiębiorców w toku kontroli Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Glosowany wyrok Sądu Apelacyjnego zawiera istotne tezy dotyczące zakresu obowiązków przedsiębiorców poddanych kontroli Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) na podstawie ustawy z 16.02.2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Rozstrzygnięte przez sąd problemy prawne mają wysoki walor praktyczny. Ustalenie zakresu obowiązków przedsiębiorców w toku kontroli Prezesa UOKiK ma tym większe znaczenie, że ich naruszenie może wiązać się z karą pieniężną na kontrolowanego i na osoby biorące udział w kontroli.
Wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22.11.2016 r., VI ACa 1141/15
– „Korzystając z uprawnienia do przeprowadzenia kontroli, organ antymonopolowy powinien (...) kierować się zasadą proporcjonalności, a jego działanie nie powinno być arbitralne i nadmierne”.
– „Celowościowa wykładnia art. 105b ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 105d ust. 1 u.o.k.k. pozwala wyciągnąć wniosek, że «osobą uprawnioną» («osobą upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy, w tym zobowiązaną do składania wyjaśnień») może być również pracownik przedsiębiorcy, którego kontrolujący zastaną w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, co wynika z uprawnień pracowniczych”.
– „(Również przed nowelizacją z 10.06.2014 r. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kontrolowany przedsiębiorca) był zobowiązany w toku przeprowadzonej kontroli do udostępnienia pracownikom UOKiK zasobów poczty elektronicznej poprzez umożliwienie dostępu do jednostek komputerowych znajdujących się w miejscu, w którym prowadził działalność gospodarczą”.

Początek strony


Konrad Kohutek
Problematyka nakładania kar przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za tzw. nowe praktyki
Glosowany wyrok Sądu Najwyższego (SN) dotyczy problematyki dopuszczalności nakładania na przedsiębiorców kary przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej Prezes UOKiK) za zachowania, które dotychczas nie były przez ten organ kwestionowane (tzw. nowe praktyki). W ocenie tego Sądu nakładanie kar w takich przypadkach jest niedopuszczalne (niekonstytucyjne), jednak pod warunkiem że zmieniona przez Prezesa UOKiK wykładnia jest odmienna niż wypracowana wcześniej przez ów organ „określona praktyka działania”. Jednocześnie od tak skonstruowanej zasady SN przewidział wyjątek, uznając, że kara będzie dopuszczalna, jeśli zachowanie przedsiębiorcy stanowi „szczególnie rażące naruszenie interesów konsumentów”. Z zasady można podzielić stanowisko SN, jakkolwiek – z racji na posługiwanie się zwrotami niejednoznacznymi – jego zastosowanie w praktyce może napotykać na trudności.
Wyrok Sądu Najwyższego z 21.04.2016 r., III SK 21/15
Sąd Najwyższy nie neguje możliwości zmiany przez Prezesa UOKiK wykładni przepisów prawa konsumenckiego, która to zmiana prowadzić będzie do stwierdzenia naruszenia zakazu z art. 24 uokik przez zachowania przedsiębiorców, których organ ochrony konsumentów do tej pory nie kwestionował. Sąd Najwyższy uznaje zatem za dopuszczalne wydawanie – w rezultacie takiej zmiany polityki organu ochrony konsumentów – decyzji, o których mowa w art. 26–28 uokik. Jednakże, gdy do zmiany stanowiska organu (zmiany wykładni prawa) dochodzi po wypracowaniu określonej praktyki działania Prezesa UOKiK (samodzielnie lub wspólnie z regulatorem branżowym), do której to praktyki przedsiębiorcy stosują się działając w zaufaniu do organów państwa, Sąd Najwyższy stwierdza, że nakładanie kar pieniężnych za zachowania przedsiębiorców w okresie poprzedzającym zmianę tej dotychczasowej praktyki, nie znajduje uzasadnienia w publicznoprawnej potrzebie sankcjonowania naruszeń interesów konsumentów za pomocą kar pieniężnych.

Początek strony


Izabela Jackowska
Odpowiedzialność administracyjna za delikt naruszenia obowiązku informacyjnego emitenta
W glosowanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) porusza problem początku biegu terminu na wykonanie obowiązku informacyjnego spółki publicznej w sytuacji wytworzenia informacji poufnej przez podmiot od niej zależny, przyjmując, że termin ten rozpoczyna swój bieg już w momencie powstania informacji, bez względu na moment powzięcia o niej wiedzy przez spółkę obowiązaną do jej publikacji. Prawidłowość wykonania obowiązku informacyjnego przez emitenta powinna być badana z uwzględnieniem dochowania przez niego należytej staranności i obiektywnych możliwości jego wykonania. Przypisanie spółce publicznej odpowiedzialności wynikającej z działań jej spółki zależnej powinna być także oceniana z perspektywy możliwości zastosowania koncepcji tzw. odpowiedzialności przebijającej w grupach kapitałowych.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24.06.2016 r., II GSK 366/15
Spółka publiczna jest zobowiązana do takiego zorganizowania przepływu informacji w swojej grupie kapitałowej, aby podmioty zależne przekazywały jej informacje podlegające upublicznieniu na podstawie obowiązujących przepisów prawa niezwłocznie po ich uzyskaniu, w celu zapewnienia prawidłowego i terminowego wykonywania obowiązków informacyjnych.

Początek strony


Grzegorz Borkowski
Podatkowy horror
Rozbieżność orzecznictwa w rozstrzygniętej uchwałą (mam nadzieję, że ostatecznie) kwestii sięga początków obecnego stulecia. Wdowy i wdowcy sprzedający nieruchomości, których byli współwłaścicielami ze zmarłym współmałżonkiem, mogą wreszcie odetchnąć z ulgą.
Uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 15.05.2017 r., II FPS 2/17
Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fi zycznych odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fi zycznych (…) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

Początek strony


Table of contents

Rozwiń Zwiń



COMMERCIAL LAW

Paweł Popardowski

p. 5

Teresa Stecyk

p. 23

Anna Sadkowska

p. 44

Kacper Wosiak

p. 52

Małgorzata Sekuła-Leleno

p. 62

Paweł Mazur

p. 71

INTELLECTUAL PROPERTY

Agnieszka Sztoldman

p. 81

Łukasz Wydra

p. 91

COMPETITION PROTECTION

Grzegorz Materna

p. 99

Konrad Kohutek

p. 109

TAXES

Izabela Jackowska

p. 117

Grzegorz Borkowski

p. 126

Table of Contents & Abstracts
p. 134




Paweł Popardowski
Operation of commercial companies in the latest case law of the Supreme Court
– case law review

This case law review focuses on the latest case law of the Supreme Court concerning the interpretation of provisions governing the operation of commercial companies. The review discusses the case law that concerns the admissibility of striking the company off the register of entrepreneurs upon completion of insolvency proceedings against the company’s assets (liquidation – Art. 289 of the Code of Commercial Partnerships and Companies), the defi nition of the expression ‘another similar agreement’ (Art. 5 of the Code), as well as the scope of application of Art. 12(3) of the Act on the National Court Register.

Back to top


Teresa Stecyk
Right to obtain information about the activity of bodies of lawyers’ professional self-government in the light of the Act on Access to Public Information
– case law review

Even though the Act on Access to Public Information has been in force since 2001, lawyers still have diffi culties trying to understand the essence of this instrument. This review presents judgments which enable listing the problems connected with interpreting the Act’s provisions. This review of case law of the Supreme Administrative Court and provincial administrative courts is a selective one. It touches on various issues relating to the Act, which are listed in the introduction. The choice of the judgments presented in this paper was determined by their key importance from the practical point of view. Both the operative part and statements of reasons for judgments of administrative courts should contribute to a better understanding of the Act’s provisions.

Back to top


Anna Sadkowska
Effects of revocation of a gift according to civil law
– commentary on resolution of the Supreme Court of 31 March 2016, III CZP 72/15

This commentary aims to present the resolution of the Civil Chamber of the Supreme Court, which it issued in case III CZP 72/15 sitting as full court on 31 March 2016. On that day the Supreme Court passed a resolution that it would not depart from the legal principle expressed in para. 3 of the resolution of the Supreme Court’s Civil Chamber, sitting as full court, dated 28 September 1979, III CZP 15/79, which reads as follows: ‘In case of revoking a gift made for the benefi t of one of the spouses, the given thing becomes part of the property co-owned by both spouses in equal proportion, and the donor can demand that he/she be transferred the share given to the spouse towards whom he/she revoked the gift, and where this were not possible, that the value of this share be repaid (Art. 405 of Civil Code)’. The more and more frequent doubts in case law as to the effects of revoking a gift with respect to only one of spouses have made the Supreme Court submit, in a ruling issued on 9 April 2015, in case III V CSK 444/14, a legal issue for the full court to decide. In the statement of reasons for the ruling it invoked Art. 62(1) of the Act of 23 November 2002 on the Supreme Court. In the resolution of 31 March 2016, issued in case III CZP 72/15, the Supreme Court upheld the existing legal principle expressed on 28 September 1979 and confi rmed its previous position relating to the effects of revocation of a gift towards one of the spouses, expressed in para. 3 of the resolution of 28 September 1979 issued in case III CZP 15/79.

Back to top


Kacper Wosiak
Transfer of rights under an implied warranty
– commentary on resolution of the Supreme Court of 19 October 2016, III CZP 5/16

Although the transfer of rights vested in the buyer under an implied warranty has been object of numerous judgements of the Supreme Court, there are still a number of doubts connected with this subject. Particularly troublesome is the issue of transferring the right to withdraw from the contract. The view that has prevailed in case law - expressed and substantiated in the Supreme Court’s resolution of 5 February 2004 (case III CZP 96/03) – has been that a transfer of that right is not admissible. In the commented resolution, the Supreme Court held transfers of the right to withdraw from the contract admissible, however with the reservation that such statement was justifi ed exclusively in the circumstances of the given case. The purpose of this paper is to justify the view that transferring the right to withdraw from the contract under an implied warranty is generally admissible. This article also includes an analysis of the legal effects of withdrawal from a contract where an assignment of the buyer’s rights took place previously.

Back to top


Małgorzata Sekuła-Leleno
Effectiveness of a power of attorney to execute an arbitration clause
– commentary on a decision of the Supreme Court of 2 March 2017, V CSK 392/16

An assessment of the effectiveness of a power of attorney to execute an arbitration clause is independent of the assessment of a power of attorney to execute the ‘main’ agreement, thus determining whether the attorney was duly authorised to execute the agreement is not decisive for determining whether he/she was also duly authorised to agree, on the principal’s part, to refer any disputes arising under the agreement to the court of arbitration. Art. 23 of the Private International Law concerns the law governing the assessment of the relationship between the attorney and the principal, while the form of any acts in law is regulated by Art. 25 of this Law. In order to determine the form required for a power of attorney to execute an arbitration agreement and the consequences of failure to observe this form, the provisions of the Civil Code should be taken into account.

Back to top


Paweł Mazur
Share vendor’s liability for misrepresentation
– commentary on Supreme Court judgment of 8 April 2016, I CSK 285/15

In its judgement issued on 8 April 2016, the Polish Supreme Court pondered on the scope of liability of the vendor for making false precontractual representations about the company in the course of negotiations of a share deal transaction. Unlike English law, Polish law has not developed a single legal instrument applicable in similar cases (such as the liability for misrepresentation that induced a counterparty to enter into an agreement). However, there are alternative mechanisms in Polish law, such as the possibility to invalidate the agreement due to the defects in the declaration of intent, statutory warranty and, last but not least, tort liability, all of which can be deemed functional counterparts of the liability for misrepresentations developed in English law.

Back to top


Agnieszka Sztoldman
‘Reasonable compensation’ for infringement of a EU trademark application prior to registration
– commentary on judgment of the Court of Justice 22 June 2016 in case C-280/15, Irina Nikolajeva v Multi Protect OÜ

This judgment is the fi rst statement of the Court of Justice directly concerning ‘reasonable compensation’ for acts committed after publication of an EU trademark (EUTM) application that would, if committed after publication of the EUTM registration, be actionable as infringements (Article 9(3), EU Trade Mark Regulation (207/2009/EC); now replaced by Article 9b) EUTM Regulation). The Court of Justice held that ‘reasonable compensation’ for such infringements was limited to reimbursement of the benefi ts unduly received by the infringer as a result of the infringing use of the trademark in the aforementioned period. In this author’s view, the term ‘reasonable compensation’ does not exclude claims in addition to damages for the loss that the proprietor of the trademark may have suffered.

Back to topy


Łukasz Wydra
Establishing the liability of a hosting provider
– commentary on Supreme Court judgment of 30 September 2016, I CSK 598/15

This judgment concerns the civil liability of a publisher acting also as the administrator of an internet forum where visitors were allowed to post comments. The Supreme Court considered when, if at all, such liability should arise for the publisher on account of the contents of the visitors’ posts in a situation in which the injured party was not a user of the same forum. The court looked into the relationship between Art. 24 and Art. 422 of the Civil Code, as well as Art. 14(1) of the Act on Electronically Provided Services. One of the issues at hand is when the forum administrator should become aware of visitors’ posts potentially infringing someone’s legal interests. For reasons that are more comprehensively explained later in this commentary, it is hardly possible to share the Supreme Court’s position on a number of issues that were of critical importance in arriving at this decision. Additionally, it begs notice that the judgment marks a break with the existing line of case law on the civil liability of forum administrators, especially with regard to the publisher’s obligation to monitor the contents.

Back to top


Grzegorz Materna
Obligations of undertakings during inspection by the President of the Offi ce for Competition and Consumer Protection
– commentary on the judgement of the Court of Appeal in Warsaw of 22 November 2016, VI ACa 1141/15

The commented judgement of the Court of Appeal concerns the obligations of undertaking which are being inspected by the Polish competition authority. The author presents arguments in support of the judgment in so far as it recognizes the broad scope of powers of the competition authority to conduct inspections on the premises of undertakings in cases concerning the protection of collective consumer interests. The author also supports the position regarding the obligation of the inspected party to provide the authority with e-mails, also before the entry into force of the amendment to the Competition Act of 2014, which clarifi ed those issues. The author criticizes the position of the Court of Appeal as to the ability to request oral information from any employee of an inspected undertaking, even when he/she was not authorized by the inspected party.

Back to top


Konrad Kohutek
Problems of penalties imposed by the President of the Polish anti-monopoly authority for the so-called new practices
– commentary on Supreme Court judgment of 21 April 2016, III SK 21/15

The commented judgment of the Supreme Court concerns the problem of permissibility of penalties imposed on entrepreneurs by the President of the Offi ce of Competition and Consumer Protection for practices that this authority did not question previously (the so-called new practices). According to the Court, imposing penalties in such cases is not permitted (unconstitutional), however only if the interpretation changed by the President of the Offi ce differs from this authority’s previously developed ‘specifi c practice’. While formulating the above principle, the Supreme Court provided for an exception: it held that the penalty would be permitted if the entrepreneur’s behaviour were a ‘particularly glaring infringement of consumer interests’. As a rule, one can support the view expressed by the Court, although, due to the fact that equivocal expression are used, applying it in practice can be diffi cult.

Back to top


Izabela Jackowska
Administrative liability for the tort of infringing the issuer’s information duty
– commentary on judgment of the Supreme Administrative Court of 24 June 2016, II GSK 366/15

The commented judgment of the Supreme Administrative Court of 24 June 2016, case II GSK 366/15, concerns an issue which is relevant and of great practical importance: the model of liability for an administrative tort adopted in the Polish law, against the background of capital market regulations. Until now, at the level of general provisions of administrative law, the conditions of administrative liability have not been defi ned very clearly, but they can be decoded from the provisions of substantive administrative law. The commented judgment concerns administrative responsibility for correct discharge of the duty to make inside information public. This issue arouses the more emotions that recently the provisions regulating information duties of public companies have become stricter. Even though the commented judgment was issued under the previous state of law, the statements in the operative part remain correct. This commentary is an attempt at assessing the correctness of the model of administrative responsibility adopted by the Court, the importance of due diligence for the scope of such liability and the concept of piercing the corporate veil within the issuer’s group of companies.

Back to top


Grzegorz Borkowski
Tax horror
– decision of the quarter

The discrepancy of case law in the matter resolved by the resolution (hopefully, fi nally) appeared as early as in the beginning of this century. Widows and widowers who sell properties they co-owned with their deceased spouses can fi nally breathe a sigh of relief.

Back to top


Redakcja

Rozwiń Zwiń

redaktor naczelny - Dr Marek Grzybowski
sekretarz redakcji - Anna Popławska
tel.: + 48 668 618 563
e-mail: anna.poplawska@wolterskluwer.com

http://www.czasopisma.wolterskluwer.pl/glosa

Kontakt

Rozwiń Zwiń

Dział Publikacji Periodycznych
Wolters Kluwer Polska sp. z o.o. 
ul. Przyokopowa 33
01-208 Warszawa

Dyrektor Działu Publikacji Periodycznych
Klaudia Szawłowska-Milczarek
e-mail: czasopisma@wolterskluwer.pl

www.czasopisma.wolterskluwer.pl

Infolinia

801 044 545
e-mail: prenumerata@wolterskluwer.pl

Obsługa klienta

tel: (22) 535 82 72

 

Opinie (3)

Irek
19-07-2017
Ocena: 5/5
Czasopismo kupuję w miarę regularnie. Jest to, według mnie, jedna z lepszych gazet prawniczych. Zastanawiam się nawet nad prenumeratą ;) Na razie zostanę jednak przy wersji papierowej, pojedynczej.
Patryk
29-03-2018
Ocena: 5/5
Omówienie orzeczenia, które znajduje się w nr 1/2018 "Glosy", a dotyczące nabycia nieruchomości przez obcokrajowców przebywających w Polsce, na tyle mnie ujęło (szczególnie rzeczowość i jasny komentarz), że z cierpliwością czekam na nowy nr.
Artur
19-08-2018
Ocena: 5/5
W Glosie 3/2018 Piotr Modrzejewski poruszył ważny temat korzystania z portali społecznościowych przez osoby prywatne do celów zawodowych. Problem ten jest coraz powszechniejszy. Dziękuję za taki przykład. Pozdrawiam i polecam czasopismo.
Aby dodać opinię, zaloguj się lub załóż konto

Numery czasopisma

Rozwiń Zwiń

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2020 (183)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2020 (182)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2019 (181)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2019 (180)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2019 (179)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2019 (178)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2018 (177)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2018 (176)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2018 (175)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2018 (174)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2017 (173)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2017 (172)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2017 (171)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach- Nr 1/2017 (170)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2016 (169)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2016 (168)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2016 (167)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2016 (166)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2015 (165)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2015 (164)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2015 (163)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2015 (162)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - 4/2014 (161)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2014 (160)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2014 (159)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2014 (158)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2013 (157)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2013 (156)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2013 (155)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2013 (154)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 4/2012 (153)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 3/2012 (152)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 2/2012 (151)

Glosa - Prawo Gospodarcze w Orzeczeniach i Komentarzach - Nr 1/2012 (150)

Kupując w profinfo zyskujesz

Gwarancja najlepszej ceny
Gwarancję najlepszej ceny
Darmowa dostawa już od 50 zł
Darmową dostawę już od 100 zł
Pomoc konsultanta na infolinii
Pomoc konsultanta na infolinii
Promocyjne ceny i rabaty
Promocyjne ceny i rabaty
Sprawna realizacja zamówienia
Sprawną realizację zamówienia

Pomyśl o dodaniu do koszyka

Ostatnio oglądane produkty